logo

Jasne róże ukryte w gęstych zielonych zaroślach wiosną i latem oraz piękne jasne owoce jesienią - to dzika róża. Ten sam zwyczajny krzew rosnący na Syberii i pośrodku pasa na skraju lasu i na ulicach miast, ciesząc się bogactwem kwiatów i splendoru liści. Dzika róża należy do rodziny Rosaceae. Jest bezpretensjonalny do warunków naturalnych, więc rośnie wszędzie. Najwyraźniej taki uparty charakter określa wartość jego owoców i całej rośliny jako całości.

Wiele mówi się o dogrose, o jego właściwościach i korzyściach dla organizmu, istnieje wiele przepisów na jego stosowanie, jednak najważniejszą rzeczą, którą robi dogrose - wzmacnia układ odpornościowy, zwiększa odporność organizmu na różne dolegliwości. Dlatego jej leki są tak ważne, aby zapobiegać i leczyć przeziębienia i inne choroby zakaźne.

Bogata kompozycja witamin i minerałów

Dzika róża ma szerokie zastosowanie w medycynie tradycyjnej dzięki swoim właściwościom leczniczym.

Przydatne właściwości dzikiej róży są cenione przez człowieka od czasów starożytnych i wynikają z jego leczniczego składu.

W biodrach jest więcej witaminy C niż w cytrynie. Dlatego jest przydatny dla naczyń krwionośnych i działa jako przeciwutleniacz. To po prostu zapis zawartości kwasu askorbinowego: tutaj witamina C jest 10 razy większa niż w czarnej porzeczce i 50 razy większa niż w cytrynie. Zawiera również dużo witaminy P w wystarczającej ilości witamin A, B2, K, E. Ponadto dzika róża jest silnym środkiem fitonobójczym i bakteriobójczym.

Muszę powiedzieć, że nie wszystkie odmiany dzikiej róży są tak bogate w swój skład. Na przykład pies dogrose jest najbiedniejszy pod względem witamin i można go odróżnić dzięki działkom, ściśle przyciśniętym do płodu. Inne gatunki - takie jak „cynamon”, „maj” i „acanthous” - zawierają wszystkie bogactwa witamin. Trzy jagody z tych krzewów dadzą ci tyle lub tyle samo - dzienna stawka witaminy C.

Obecnie w medycynie do produkcji leków i leków profilaktycznych używa się prawie całej rośliny dzikiej róży - od korzeni do owoców, tak cennej.

Nieco więcej o użytecznej kompozycji dzikiej róży.

Dojrzałe owoce dzikiej róży zawierają 100 g 14-60 g wody, 1,6-4 g białek, 24-60 g węglowodanów, 4-10 g błonnika pokarmowego, 2-5 g wolnych kwasów organicznych; 23-58 mg potasu, 5-13 mg sodu, 26-66 mg wapnia, 8 i 20 mg magnezu i fosforu, 11,5 i 28,0 mg żelaza, 2,6 i 6,7 mg prowitaminy A, 0, 05 i 0,15 mg witaminy B1, 0,33 i 0,84 mg witaminy B2, 0,60 i 1,50 mg witaminy PP, odpowiednio 470 i 1200 mg witaminy C. Dzika róża zawiera również miedź, mangan, chrom, molibden, kobalt, witaminy B6, K, E, garbniki i barwniki. Witamina C w dogrose jest 5-10 razy większa niż w czarnej porzeczce, 40 razy więcej niż w cytrynach.

Co jest przydatne biodra bulionowe

Odwar z owoców i korzeni dzikiej róży ma wiele przydatnych właściwości. Jest to multiwitamina, żółciopędny, słaby środek moczopędny, środek obniżający ciśnienie krwi, przyczynia się do rozwoju czerwonych krwinek, wzmacnia ścianę naczyń (stosowany do krwawienia z nosa u dzieci), poprawia apetyt.

Szczególnie popularny jest napar z owoców dzikiej róży, który jest przygotowywany w następujący sposób: 2 łyżki suszonych jagód zgniecione, zalać 2 szklankami wrzącej wody, nalegać na termos przez 6-8 godzin, należy przecisnąć przez kilka warstw gazy. Dzieci piją od 1/4 do 1/2 szklanki, a dorosły trzy razy dziennie przed posiłkiem przez trzy tygodnie.

Aby przygotować bulion, jagody są pobierane w tej samej proporcji, ale są gotowane w zamkniętej emaliowanej misce przez 10-15 minut, nalegają dwie godziny, dawki są takie same. Do smaku można dodać kwas cytrynowy i cukier do naparu i wywar z owoców dzikiej róży.

Buliony i napary dogrose są używane przez całą zimę do zapobiegania i leczenia hipo i avitaminozy C i P, które objawiają się naruszeniem przepuszczalności ścian naczyń krwionośnych; a także ogólny tonik w chorobach zakaźnych, chorobach wątroby i dróg żółciowych.

Akceptacja naparów wody dzikiej róży dramatycznie uzupełnia zapotrzebowanie organizmu na witaminę C, pomaga zwiększyć wytrzymałość, zwiększa odporność organizmu na choroby zakaźne, zatrucie i skutki niekorzystnych czynników meteorologicznych.

Sok z dzikiej róży jest przydatny do normalnego funkcjonowania nerek, wątroby, żołądka i przewodu pokarmowego, usuwa toksyny, normalizuje krążenie krwi, zwiększa odporność organizmu na choroby zakaźne, wspomaga wzrost, poprawia odporność, aktywuje procesy metaboliczne w organizmie, poprawia pamięć, stymuluje funkcje gruczołów płciowych, chroni przed rakiem, przeziębieniem i grypą, łagodzi bóle głowy. Jest silnym przeciwutleniaczem i ma doskonały smak. Również soki z dzikiej róży dobrze gasią pragnienie.

Przydatne właściwości

Jakie korzyści ma dogrose dla naszego ciała? Nadszedł czas, aby porozmawiać o korzystnych właściwościach dzikiej róży.

Dzika róża oczyszcza układ krążenia, poprawia przemianę materii, jest bogata w witaminy, jest stosowana na niedokrwistość, szkorbut, na choroby nerek i pęcherza moczowego, wątrobę, jako środek wzmacniający.

Dzika róża - skuteczny asystent w walce z malarią, szkorbutem, zapaleniem dziąseł, chorobami układu moczowo-płciowego. Przyczynia się do niszczenia kamieni żółciowych i nerek. Sok z dzikiej róży jest bardzo przydatny w leczeniu niedokrwistości, ponieważ poprawia metabolizm organizmu i bardzo skutecznie pomaga w oczyszczeniu układu krwionośnego.

Niedawni naukowcy twierdzą, że biodra są bardzo przydatne i przyczyniają się do rewitalizacji genu odpowiedzialnego za produkcję komórek chrzęstnych i kolagenu. Komórki te są „odpowiedzialne” za normalny stan stawów. Dlatego możemy powiedzieć, że przy pomocy preparatów z dzikiej róży może zapobiec chorobie stawów.

Tradycyjne przepisy na leczenie dziką różą

5 łyżek. łyżki posiekanych owoców zalać 1 litrem wody, gotować przez 10 minut, owinąć przez noc. Pij jak herbatę o każdej porze dnia.

Jako środek wzmacniający, tonizujący, osłabiający rozwój miażdżycy, zwiększający odporność organizmu na choroby zakaźne i jako środek witaminowy, stosuj następującą receptę: 2 łyżki. łyżki rozdrobnionych suszonych owoców zalać 1/2 l wody, gotować przez 15 minut na małym ogniu, nalegać, owinąć, przez noc, osuszyć. Weź z miodem przez cały dzień jako herbatę i zamiast wody.

Korzystne właściwości owoców dzikiej róży w leczeniu owrzodzeń troficznych, pęknięć brodawek sutkowych, odleżyn, oparzeń, zmian w promieniowaniu skóry: olej z dzikiej róży jest stosowany zewnętrznie i wewnętrznie. W przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lewatywy z olejem są przydatne codziennie lub co drugi dzień w 50 ml przez 2-4 tygodnie.

Do leczenia różnych chorób skóry (owrzodzenia troficzne, egzema, zapalenie skóry, łuszczyca) zaleca się karotylinę (ekstrakt z oleju z miazgi owoców dzikiej róży), na którą na dotknięte obszary należy nałożyć dotknięte chorobą obszary 1-2 razy dziennie.

W biodrach, zebranych na środkowym i północnym pasie, ilość witaminy C jest 4-5 razy większa niż na południu.

Tradycyjna medycyna od dawna zwraca uwagę na korzystne właściwości dzikiej róży. Jego owoce są używane jako multiwitamina z hipo-witaminami, do zapobiegania chorobom zakaźnym, jako środek moczopędny, żółciopędny, przeciwzapalny, środek gojenia ran. Infuzja spowalnia rozwój miażdżycy, stymuluje funkcje gruczołów płciowych, osłabia i zatrzymuje krwawienie, zmniejsza przepuszczalność i kruchość naczyń krwionośnych, pomaga w oparzeniach i odmrożeniach. Olej z dzikiej róży stymuluje regenerację uszkodzonych tkanek skóry i błon śluzowych. Dlatego stosuje się go zewnętrznie do płytkich pęknięć, a także do otarć brodawek u matek karmiących, owrzodzeń troficznych i dermatoz.

Funkcje aplikacji

Wszystkie zalety róży na ciele można uzyskać na różne sposoby, a dokładniej na różne sposoby, aby przygotować lek na bazie róży. Klasyczna wersja jest możliwa - zdrowy napój z dzikiej róży. Bardzo często stosuje się olejek z dzikiej róży - jest to bardzo skuteczny i użyteczny środek na skórę. Sok z dzikiej róży ma znaczne właściwości lecznicze, które również muszą być spożywane regularnie. Najpierw pierwsze rzeczy.

Klasyczny napój dzikiej róży

5 p. posiekać suszone jagody, dodać wodę, gotować przez 10 minut. Napój ten należy nalegać na 2-3 godziny, aby wszystkie właściwości lecznicze przeszły do ​​wody. Pij jak zwykle herbatę lub sok, dodając miód lub dowolny sok do smaku.

Przygotuj napój na dwa dni, przechowuj w lodówce.

Odwar z korzeni dzikiej róży jest używany do różnego rodzaju paraliżu.

Co to jest korzystny olej z dzikiej róży

Olej z dzikiej róży jest produkowany z nasion zawartych w owocach rośliny. Mają dużo witaminy C, A i E, więc lekarstwo jest bardzo skuteczne. Jest przechowywany nie dłużej niż trzy miesiące, ponieważ niezbędne substancje szybko odparowują.

Olej z dzikiej róży jest bardzo przydatny i jest szeroko stosowany do regeneracji tkanek, do wygładzania blizn lub do poprawy koloru skóry. Jest skuteczny nawet przy starych i głębokich bliznach. Z pomocą olejku z dzikiej róży, łuszczycy, neurodermitis, egzemy, dermatozy jest leczony. Aby uzyskać najlepszy efekt, miesza się go z olejem lawendowym. Stosowany również w leczeniu zapalenia jamy ustnej, zapalenia dziąseł, odleżyn, pęknięć brodawki i oparzeń.

Olej z dzikiej róży jest doskonałym środkiem nawilżającym, dlatego z powodzeniem stosuje się go do pielęgnacji suchej i wyblakłej skóry. Jest również w stanie chronić skórę przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych.

Przydatne właściwości soku z dzikiej róży

Sok z dzikiej róży ma wszystkie korzystne właściwości owoców. Możesz przygotować to w ten sposób: umyć świeże owoce róży w zimnej wodzie, a następnie wysuszyć i usunąć nasiona.

Blanszuj owoce przez 2 minuty we wrzącej wodzie, aby zmięknąć, a następnie przetrzyj tłuczkiem lub przetrzyj sito. Dodaj miód lub cukier do wywaru owocowego (na 1 l wody 200 g miodu lub cukru). Wymieszać powstały syrop z puree owocowym, zagotować i wlać do gorących słoików, natychmiast zwinąć.

Z suszonych, obranych owoców można również przygotować sok, szczególnie cenny, ponieważ będzie z miąższem. Konieczne jest jedynie gotowanie owoców przez około dziesięć minut, a następnie zmielenie ich, wymieszanie z bulionem, dodanie cukru do smaku.

Istnieją przeciwwskazania

Przy wszystkich korzyściach dla ludzkiego ciała, mimo wszystko, dzikie biodra są często przeciwwskazane. Ograniczeniami w stosowaniu bioder do leczenia są następujące choroby:

  • Zapalenie błony śluzowej żołądka ze zwiększoną kwasowością, wrzód żołądka i wrzód dwunastnicy to pierwsze przeciwwskazania do przyjmowania owoców dzikiej róży jest w nim dużo kwasu askorbinowego;
  • Zakrzepowe zapalenie żył, niewydolność serca o 3 stopnie, zapalenie wsierdzia są również przeciwwskazaniem do stosowania owoców róży ze względu na fakt, że zwiększa krzepliwość krwi;
  • Aby zabezpieczyć szkliwo zębów przed zniszczeniem z powodu kwasów zawartych w naparze z dzikiej róży, przepłukać usta ciepłą wodą po każdej dawce naparu z dzikiej róży.
  • Rozważ możliwość naparu dzikiej róży alkoholowej w celu zwiększenia ciśnienia i wody - w celu zmniejszenia.
  • Nadciśnienie jest również przeciwwskazaniem do leczenia wywaru z korzenia dogrose. Zmniejszy przepływ żółci i zwiększy ryzyko zaparć.
  • Tworzenie się gazu i wzdęcia podczas przyjmowania syropu z owoców dzikiej róży można zneutralizować przez połączenie go z sokiem z pietruszki, koperkiem lub selerem.
  • Długotrwałe stosowanie dużych dawek preparatów z dzikiej róży nie jest zalecane ze względu na ryzyko przerwania trzustki.

Nawet w czasach starożytnych używał świeżej zieleni dzikiej róży, przetarł ją cukrem i leczył tą kompozycją gotować, różne choroby skóry. Osobom ze zwiększoną pobudliwością układu nerwowego zalecano usiąść w pobliżu „krzewów różanych” i wdychać ich zapach. I wbity płatkami miodu - weź z zapaleniem oskrzeli dla bardziej skutecznego wycofania plwociny. My również możemy wykorzystać te staroświeckie przepisy i możemy wymyślić własne, zwłaszcza że mamy cudownego lekarza, różę psa, która według naszych przodków jest warta siedmiu lekarzy.

http://www.gurchik.ru/beauty/health-body/useful-properties-products-sh1.html

Pest and Rose Hip Disease Control

W biodrach, podobnie jak w prawie wszystkich różowatych, istnieje wiele szkodników: mszyce, owady skali, ćmy, ćmy, motyle, roztocza. Aby zniszczyć zieloną mszycę trądziku różowatego na wiosnę, zanim pąki pęcznieją, spryskują krzewy roztworem emulsji oleju mineralnego, nitrafenu lub DNOC. Skuteczny środek przeciw mszycom - wlew tytoniu (shag): 200 g tytoniu (pył tytoniowy) nalega na 48 godzin w 10 litrach wody.

Odwar z gorzkiej papryki można użyć do zniszczenia mszyc: rozdrabnia się 100 g surowych strąków (lub 50 g suchego), wlewa do emaliowanych naczyń, wylewa 1 l wody, szczelnie zamyka pokrywką, gotuje przez 1 godzinę, a następnie nalega na dwa dni, a następnie pieprz jest mielony, filtr infuzyjny. Rozcieńczony siedmiokrotną ilością wody, roztwór spryskuje się roślinami zakażonymi mszycami.

Skuteczny środek na mszyce - cebula cebulowa: 10 g rozdrobnionej cebuli (lub 6 suchych łusek) nalega na 1 litr wody na pięć do siedmiu godzin w szczelnie zamkniętym pojemniku, a następnie przefiltrowane i użyte do rozpylania. Możesz zrobić koncentrat (100 g cebul na 1 l wody), a następnie rozcieńczyć go dziewięcioma litrami wody.
Dobrym lekarstwem na zwalczanie mszyc jest wlew czosnku: 200 g startego czosnku wlewa się do 1 litra wody w szczelnie zamkniętym naczyniu szklanym i umieszcza w ciemnym miejscu na pięć dni, następnie bierze 250 ml koncentratu, rozcieńczonego 10 l wody i spryskuje rośliny.

W przypadku mszyc można użyć igieł sosnowych lub świerkowych: 2 kg igieł (jednoroczny wzrost sosny lub świerka) nalega na 5-7 dni w 8 litrach wody w chłodnym ciemnym miejscu, mieszając codziennie. Przed użyciem uzyskany stężony napar rozcieńcza się wodą w stosunku 1:10. Nawiasem mówiąc, ogrodnicy już dawno zauważyli, że ani mszyce, ani ćmy roślinne nie żyją w pobliżu roślin iglastych.

Tartaki powodują znaczne uszkodzenia róż i dzikich róż. Pędy z jajami składają szkodniki muszą być usunięte i spalone. Łatwo jest zwalczać larwy zjadające liście przez rozpylanie preparatów fosforoorganicznych. Częściowa śmierć kokonów spowodowana jest późną jesienią kopania gleby pod krzewami. Larwy i mszyce Sawfly można również zniszczyć przez rozpylanie naparów akonitowych: 1 kg powietrznej części roślin suszonych i mielonych na proszek nalega na 48 godzin w 10 litrach wody z 30 ml zasady, przefiltrować, dodać kolejne 5 litrów wody i użyć go w tej formie.
Pąki, liście i wierzchołki młodych pędów uszkadzają gąsienice niesparowanego jedwabnika. Można zwalczać ten rozległy polifag, który niszczy wszystkie owoce i wiele gatunków leśnych na różne sposoby. Układanie jaj zeskrobuje się z kory gałęzi lub smaruje olejem, zużytym olejem silnikowym, olejem opałowym, naftą z bitumem, naftą ze smołą, olejem napędowym, kreozotem, naftą z heksachloranem. Krzaki zarażone gąsienicami opryskuje się roztworem trichlormetaphos-3 w stężeniu 0,1-0,3% (stężenie wzrasta wraz z wiekiem gąsienic); fosalon w stężeniu 0,2%, chlorofos w stężeniu 0,2-0,3%, karbofos w stężeniu 0,1-0,4%.

Gąsienice zjadające liście obawiają się bulionu piołunu: 1 kg lekko wysuszonej, wysuszonej masy piołunu gotuje się przez 10-15 minut w trzech do pięciu litrach wody, chłodzi, filtruje, rozcieńcza wodą do 10 litrów i powstały bulion rozpyla się na rośliny.

Młode gąsienice są niszczone przez infuzję wody cętkowanej: 1 kg zmielonej nadziemnej części rośliny tłuczono tłuczkiem lub bujanym fotelem w 2 litrach wody, następnie mieszaninę przesączono, odsączono, ponownie wlano 15 ml wody, odsączono przez 12 godzin, zdekantowano i dodano do wcześniej przygotowanego roztworu.
Odwar z blatów pomidorowych stosuje się również przeciwko liściom: 1 kg blatów nalega 4-5 godzin na 10 litrów wody, następnie gotuje się przez 2-3 godziny na małym ogniu, filtruje, powstały bulion rozcieńcza się taką samą ilością wody i stosuje do rozpylania.

Kwiaty dzikiej róży zjadają brąz zwykły lub złoty. Pojawia się w lipcu. W pochmurną, chłodną pogodę wczesnym rankiem (podczas gdy chrząszcze są nieaktywne), są wstrząsane z krzaków do ściółki i niszczone. Można rozpylać rośliny preparatami fosforoorganicznymi: chlorofos, metafos, ftalofos. Brązowe larwy gryzą korzenie. Aby z nimi walczyć, podczas kopania glebę pod glebą pod krzakiem zawiera 7% granulowanego chlorofosu. Dzięki takiemu zabiegowi zabijane są larwy chrupków zachodniego maja i wschodniego maja, motyli i ryjkowców.

Dzika róża, pieprzowe ćmy, ryjkowce, cykady, pluskwy i ćmy, orzechy włoskie szkodzą róży. Środki radzenia sobie z nimi są takie same jak w przypadku motyli, jedwabników, brązu.
Szereg funkcji ma ochronę dzikiej róży przed łuskami i fałszywą tarczą, a także przed kleszczami. Larwy i samice fałszywych muszli żyją na liściach, pędach, gałęziach i łodygach roślin. Masowe pojawienie się młodych samic obserwuje się na przełomie maja i czerwca. Różowe biodra są uszkodzone przez dogroses i jabłonie. Aby walczyć z wypustkami, opryskami (przed kwitnieniem przez sprawdzenie średniej dziennej temperatury powietrza 5 ° C) biodra i inne rośliny owocowo-jagodowe znajdujące się na działce z jednym z następujących preparatów w stężeniu: DNOC - 0,5-1 procent; nitrafen - 2,5-3 procent, emulsja olej-olej - 5 procent. W tym samym czasie giną nie tylko zimujące owady w skali hibernacji, ale także jaja mszyc, kleszczy, robaków, medianitów, jedwabników, robaków liściowych, chrząszczy złotych, jastrzębi i innych szkodników.

W okresie masowego uwalniania zabłąkanych scyfosów (na przełomie czerwca i lipca) do zabiegu stosuje się jeden z preparatów fosforoorganicznych: aktywo (pirymifosforyl w stężeniu 0,1%); anti (formotion lub aflix w stężeniu 0,2 procent); metafos (w stężeniu 0,1-0,2%); chlorofos (w stężeniu 0,15-0,3%); Rogor (fosfamid, BI-58 w stężeniu 0,2%); chlorofos z dodatkiem karbofosu, metylo nitrofosów (w stężeniu 0,1-0,2%.
Znaczne uszkodzenia dogrose są spowodowane przez roztocza - zwykłe pajęczyny i brązowe owoce. Przędziorek zwyczajny uszkadza liście. W tym samym czasie ich spód jest pokryty grubą siatką, wśród której owalne szaro-zielone szkodniki żyją, uzyskując pomarańczowo-czerwony kolor pod koniec lata. Samica roztocza zimuje pod koroną w szczątkach roślinnych. Wiosną osiadają na spodniej stronie liści, z których zaczynają ssać sok i tkać sieć, w której składają jaja. Kleszcze mnożą się bardzo szybko, dając latem 12 pokoleń.

Skuteczną metodą zwalczania samic przędziorków jest kompostowanie opadłych liści, resztek chwastów, a także terminowe cięcie i spalanie starych pni, czyszczenie starej kory na wszystkich drzewach działki ogrodowej późną jesienią, jesienne wybielanie pni drzew wapnem, opryskiwanie zainfekowanych roślin wywariem wapno-siarkowym. W okresie wegetacji rośliny zakażone kleszczami są traktowane acrex (w stężeniu 0,2 procent), a środki ostrożności, ponieważ acrex jest wysoce toksycznym lekiem. Skuteczny anty (w stężeniu 0,2 procent).

Roztocza owoców brązowych nie tworzą pajęczyn, ich jaja (bardzo małe, czerwone, kuliste) hibernują w gałęziach, pękają kory, na pniach. Wylęgające się wiosną larwy wysysają sok komórkowy z liści, dorastając do dorosłego brązowego kleszcza (o długości około 0,5 mm). Hibernujące jaja roztocza owoców brązowych są niszczone przez wszystkie preparaty z wczesnych wiosennych oprysków na skarabeusz.

Z chorób grzybowych na psiej róży najczęściej występuje mączniak prawdziwy, uszkadzając liście, pędy i owoce. We wczesnym okresie rozwoju grzyb pojawia się w postaci sproszkowanej, białawej płytki nazębnej, a następnie rośnie do gęstego brązowo-szarego pająka, powodując skręcenie i przedwczesne odcięcie liści, skrzywienie i opóźnienie wzrostu pędów, zmniejszenie plonu.

Odpowiedni stan sanitarny ogrodu przyczynia się do skutecznej walki z mączniakiem prawdziwym. W razie potrzeby wczesną wiosną (przed przerwaniem pąków) krzewy spryskuje się 3% roztworem siarczanu żelazawego, 4% roztworem siarczanu miedzi, DNOC lub nitrafenu w takich samych stężeniach, jak w przypadku zniszczenia zimujących jaj szkodników. W okresie wegetacji krzewy dzikiej róży i róże są traktowane jednym z preparatów, Foundationol (w stężeniu 0,05-0,1%); topsin-M (w stężeniu 0,05-0,2%); BMC (w stężeniu 0,05-0,1%); Caratan (w stężeniu 0,1%); Maristan (chinometionat, w stężeniu 0,05%); siarka koloidalna (w stężeniu 0,6-0,8%).

W przypadku mączniaka prawdziwego, rdzy, szarej pleśni, plamki użyj płynu z mydła miedzianego. Na 10 litrów wody weź 20 g siarczanu miedzi i 200 g płynnego mydła potasowego lub 30 g siarczanu miedzi i 300 g mydła w płynie (jeśli choroba jest bardziej wyraźna). Zmierzony siarczan miedzi jest najpierw rozcieńczany w małej ilości (0,5 l) gorącej wody (jeśli woda jest twarda, jest zmiękczany sodą: 1 g sody na 200 ml wody), następnie roztwór wlewa się do mydła w płynie, powoli mieszając.
Grzyb rdzy pasożytuje na łodygach, gałęziach, liściach, a czasami na biodrach. Choroba objawia się w postaci jasnopomarańczowej, a później czarnej opuszki na spodniej stronie liści. Chore liście odpadają, pędy wysychają. Infekcja grzybowa zimuje w dotkniętych pędach, gałęziach, pniach, a także w opadłych liściach chorych.
Aby zwalczyć tę chorobę, wyciąć dotknięte gałęzie, pędy, pnie i spalić. Liście róż i róże zbierano i kompostowano w dziurze przez co najmniej dwa lata. Wczesną wiosną chore rośliny są traktowane nitrafenem, DNOC, siarczanem żelaza i miedzi w takich samych stężeniach, jak w przypadku zwalczania mączniaka prawdziwego. Latem psie biodra są spryskiwane płynem z mydła miedzianego, wywar wapno-siarkowy, siarką koloidalną (w stężeniu 0,6–0,8%), zinebem (w stężeniu 0,4–0,5%), polikarbacyną (polir, metiram w stężenie 0,2-0,4%). Nowy fungicyd Ditan M-45 (o stężeniu 0,2%) skutecznie zwalcza rdzę.
Odporne na rdzę odmiany dzikiej róży i róż uzyskano teraz dzięki selekcji.

Powszechne i przynoszą ogromne szkody dzikiej róży i spot kwiatów. Choroba pojawia się na liściach, pędach i gałęziach w postaci czarnych, brązowych, purpurowych plam z felgami. Zaatakowane krzewy są skarłowaciałe, dają drugą falę wzrostu pod koniec sezonu wegetacyjnego. W rezultacie sezon wegetacyjny jest opóźniony, a rośliny są uszkodzone przez wczesne przymrozki.
Aby zapobiec chorobie, spadające liście są zbierane i spalane, wycinane i spalane uszkodzone pędy, w sezonie wegetacyjnym systematycznie (w ciągu 10-12 dni) spryskują rośliny cieczą Bordeaux, odwar wapienno-siarkowy, cieczą z mydłem miedzianym, podłożem, topsinem-M, tlenkiem chloru miedzi jak również zineb, polikarbacyna, ditan M-45 w takich samych stężeniach jak w walce z rdzą.
Terminowe środki zwalczania szkodników i chorób dzikiej róży oraz dobre warunki sanitarne w ogrodzie zapewnią zdrowy rozwój roślin, a tym samym pełne plony.

Użyj:
Czas zbierania bioder powinien być połączony z najwyższą zawartością witamin w nich. Z reguły pomarańczowo-czerwone lub czerwone, w pełni dojrzałe owoce (ale nie przejrzałe) są bogate w witaminy. Dlatego owoce są zbierane selektywnie, gdy dojrzeją. Owoce pomarańczowe usuwa się późną jesienią, przed mrozami. Podczas zbierania nie usuwaj działek. Przyczynia się to do dłuższego przechowywania owoców bez zmniejszania zawartości witamin. Zbieraj dziką różę w małych koszach lub drewnianych skrzyniach o pojemności do 10 kg.
Aby wyschnąć owoce muszą być natychmiast po wyjęciu. Jeśli z jakiegoś powodu nie można natychmiast rozpocząć suszenia, owoce mogą być przechowywane (przez krótki czas) rozrzucone w cienkiej warstwie w chłodnym, chronionym przed słońcem, suchym, wentylowanym pomieszczeniu. W domu owoce są suszone w piekarniku z uchylonymi drzwiami w temperaturze nie wyższej niż 80-90 ° C przez trzy do czterech godzin (do wilgotności nieprzekraczającej 15 procent). W dobrze wysuszonych owocach skórka nie marszczy się, gdy jest ściskana palcami, ale wiosną, gdy jest zgnieciona, rozpada się na kilka dużych kawałków. Wysuszone i spalone owoce miażdżą się po ściśnięciu, zawartość witamin w nich maleje.

Możesz przeciąć owoc na pół, usunąć orzechy, nasiona, włosy i wysuszyć część owocni, rozprowadzając je cienką warstwą na wolnym powietrzu, chroniąc przed słońcem, deszczem i owadami. W tak wysuszonych skorupkach zawartość witamin pozostaje niezmieniona przez całą zimę. Odpowiednio wysuszony owoc dzikiej róży ma lekki aromat i przyjemny kwaśny smak. 10-15 g takich suchych owoców wystarcza, aby zapewnić osobie codzienne spożycie witaminy C.
Wysoka zawartość i bardzo udana dla ludzi kombinacja witamin u róży pies określiła jej terapeutyczne zastosowanie w medycynie naukowej jako środek zwiększania odporności organizmu w walce z chorobami zakaźnymi, przed krwawieniem, w gojeniu się ran, wrzodów i oparzeń, hemofilii, szkorbutu, miażdżycy, chorób wątroby i woreczek żółciowy, nerka. W chorobach wątroby, zapalenia pęcherzyka żółciowego i zapalenia wątroby zwykle stosuje się holozak - syrop ze skondensowanego wodnego ekstraktu z owoców róży z dodatkiem cukru.

W medycynie naukowej używają infuzji, ekstraktu, pigułek, drażetek i cukierków owocowych.
W medycynie ludowej najczęściej spożywany jest wywar z bioder w leczeniu wątroby, nerek, choroby pęcherza moczowego, miażdżycy tętnic wieńcowych, serca, gruźlicy płuc, nadciśnienia, zapalenia żołądka z niedostatecznym wydzielaniem żołądkowym, wrzodów dwunastnicy i żołądka, różnych postaci niedokrwistości. W zaburzeniach przewodu pokarmowego czerwonka stosuje wywar z gałęzi i pędów dzikiej róży.

W praktyce medycznej najczęściej stosowano napar z owoców dzikiej róży. Krajowy przemysł farmaceutyczny wypuszcza wiele leków z owoców dzikiej róży. Oprócz cholozy przygotowuje się syrop z soku owocowego z dodatkiem ekstraktu z jagód żurawinowych, kaliny, owoców głogu, czerwieni jarzębiny, aronii, cukru i kwasu askorbinowego. Syrop ten zawiera 1 ml 4 mg kwasu askorbinowego, a także witaminę P i inne witaminy. Lek ten jest przepisywany dzieciom w profilaktyce przez pół łyżeczki lub jedną łyżeczkę deserową (w zależności od wieku) dwa lub trzy razy dziennie. Jako środek zapobiegawczy, lek ten jest przepisywany dorosłym na 1 łyżeczkę raz dziennie i do celów leczniczych - dwa lub trzy razy dziennie w tych samych dawkach.

Dorosły potrzebuje dziennie około 50 mg witaminy C. Podczas choroby, wraz ze starzeniem się, zapotrzebowanie na witaminę C, podobnie jak w przypadku innych witamin, wzrasta dwa do trzech razy. Awitaminoza jest bardziej wyraźna u dzieci, u których procesy metaboliczne nie osiągnęły jeszcze takiej stabilności jak u dorosłych. Aby zapewnić naszemu organizmowi niezbędną ilość witamin (co jest szczególnie ważne pod koniec zimy i wczesną wiosną, kiedy nie ma dobrze prosperujących świeżych owoców, jagód, warzyw), najbardziej przystępne suszone owoce róży pomogą. Ich regularne stosowanie w małych ilościach ochroni w okresie wczesnej wiosny przed rozpadem, zwiększy odporność na choroby zakaźne.

http://boleznisada.ru/borba-s-vreditelyami-i-boleznyami-shipovnika

Rose Hip i Rose Disease

Rust. Czynnikami sprawczymi są grzyby o pojedynczym wzroście z pełnymi cyklami rozwojowymi z klasy Urediinomycetes: Phragmidium mucronatum (Fr.) Schlecht., Ph. pupflorum (Tode) James i Ph. tuberculatum mull.

Szkodliwość rdzy jest spowodowana ogólnym osłabieniem krzewów, śmiercią pąków o silnym rozwoju, przedwczesnym spadkiem liści, krzywizną i wysuszeniem pędów, złym zimowaniem roślin.

Ma to wpływ na liście, łodygi, pąki, pędy, młode owoce. Objawy manifestacji choroby różnią się w zależności od zajętych narządów. Pierwsze objawy występują na młodych pędach, łodygach liści, pąkach kwiatowych w postaci pomarańczowo-czerwonych plam z dużą ilością małych czarnych formacji, z których wyróżniają się kropelki cieczy. Później plamy te pękają i na ich miejscu tworzą duże, pomarańczowo-czerwone formacje ułożone w koncentryczne okręgi, reprezentujące spermogonię z plemnikami. Wraz ze wzrostem uszkodzeń na łodygach pojawiają się wrzody, powodujące osłabienie i wysuszenie łodygi. Na róży pies rozwija się również w owocach. Owrzodzenia wieloletnie tworzą się na łodygach i łodygach.

W okresie od końca kwitnienia do początku jesieni na spodzie liści tworzą się liczne skupiska letniego rdzawoczerwonego koloru Urediniopustul. Chlorotowe żółtawe plamy pojawiają się na górnej stronie zaatakowanych liści. To plamienie powoduje masowe osłabienie, a następnie powstawanie nowych liści, co prowadzi do osłabienia krzewów zarówno w obecnych, jak i następnych latach, do wydłużenia sezonu wegetacyjnego, a często do zamrażania roślin.

Pod koniec lata, urediniopustuly są zastępowane przez czarne stosy zimowego teliopustul.

Grzyb tworzy bezbarwną bazydię 4-komórkową i ciemne plemniki. Acyiospory są wielościenne lub elipsoidalne, jednokomórkowe, cienkościenne, z cienką warstwą wierzchnią. Tworzą się w łańcuchy i mają pomarańczowo-żółty kolor. Urediniospory są intensywnie żółte, jajowate, cienkościenne, pokryte delikatnymi brodawkami. Teliospory mają kształt cylindryczno-wrzecionowy, wielokomórkowy, z brodawką na górze i długą łodygą. Ich cała powierzchnia jest pokryta małymi kolcami.

W sezonie wegetacyjnym patogen rozprzestrzenia się przez ekospory i urediniospory. Patogen zimuje w postaci teliospor znajdujących się w szczątkach roślin. Na białym oleju róża patogen zimuje jako grzybnia w dotkniętych łodygach.

Silny postęp choroby występuje w długiej, zimnej i mokrej pogodzie wiosną i latem, aw podwyższonych temperaturach i nieodpowiedniej wilgotności choroba ustępuje.

Mączna rosa. Czynnikiem sprawczym jest grzyb Eua-cecete Sphaerothecapannosa (Wallr.) Lew; Sph. Występuje czasem na gatunkach dzikiej róży i dzikiej róży. alchemilla (Grew) L. Junell.

Wszechobecna, bardzo szkodliwa choroba, która prowadzi do zmniejszenia plonów oleju, osłabienia roślin, ich zimowania, a czasem śmierci.

Dotknięte są wszystkie nadziemne organy roślin: liście, pędy, kwiaty. Na młodych liściach, pędach, pączkach, czasami pojawiają się ciernie, biały kwiat pajęczyny, który później staje się mączny, nabiera szarawego lub brązowawego odcienia.

Liście są zdeformowane, brązowieją i odpadają. Pędy wyginają się. W mocno dotkniętych krzewami wzrost i rozwój są zawieszone. Małe, czerwonawe plamki lub pierścienie mozaiki pojawiają się na odmianach o gęstych skórzastych liściach. Płytka nazębna to grzybnia i zarodnikowanie konidialne grzyba, który powstaje wiele razy w sezonie wegetacyjnym i powoduje zakażenie nowych roślin. Do jesieni na grzybni powstają zamknięte owocniki - cleistothecia w postaci małych czarnych kropek - i jest ich dużo w ciepłej, długiej jesieni.

Patogen rozprzestrzenia się w okresie wegetacyjnym za pomocą konidiów. Zimowanie grzyba w postaci grzybni między łuskami nerek i pęknięciami kory; nieistotnym źródłem infekcji są również cleistothecia na pozostałości roślin.

Rozwój choroby jest promowany przez nadmiar nawozów azotowych, brak wapnia w glebie, wysychanie gleby, zbyt lekkie piaszczyste lub, przeciwnie, zimne, wilgotne gleby.

Oparzenie zakaźne lub rak macierzysty. Czynnikiem sprawczym jest grzyb klasy Tselomitsety Coniothyrium wernsdorffiae Laub. Najwyraźniej objawy choroby pojawiają się na różach na otwartym terenie wiosną po usunięciu schronisk zimowych, gdy rośliny są osłabione. Na łodygach, często w dolnej części, pojawiają się czerwonawo-brązowe, później jasnobrązowe lub szarawe duże plamy z czerwono-brązową obwódką, która znika z czasem, a plamki mogą otaczać łodygę. Na powierzchni martwiczych plam zarodnikowanie zarodników grzyba jest zauważalne w postaci licznych czarnych małych guzków - piknidiów. Dotknięta tkanka wysycha, pęka kora, tworzy rany i wrzody. Stopniowo umiera cała górna część pędu.

Sadzonki są również dotknięte podczas ukorzeniania. Rosnące młode pędy stają się brązowe i suche, a górna część głównego cięcia brązowieje i pokryta małymi czarnymi piknidiami.

Grzyb jest szczególnie niebezpieczny dla osłabionych roślin, co jest typowe dla kochających ciepło róż, które nie mają czasu dojrzewać, lub w przypadku, gdy warunki zimowania były niekorzystne.

W sezonie wegetacyjnym patogen rozprzestrzenia się za pomocą piknosporów, zazwyczaj wiosną, a następnie rozprzestrzenia się aż do jesieni. Zakażenie następuje przez rany pojawiające się podczas przycinania, uszkodzenia przez owady, mróz itp. Grzyb zimuje w postaci grzybni i piknidiów na dotkniętych pędach.

Rozwój patogenu na roślinie rozpoczyna się na długo przed początkiem sezonu wegetacyjnego w temperaturze + 3... + 4 ° C (optymalna temperatura dla jego rozwoju wynosi + 12... + 17 ° C). Rozprzestrzenianie się infekcji przyczynia się do zwiększonej wilgotności, sucha upał hamuje rozwój i rozprzestrzenianie się choroby.

Szara zgnilizna. Czynnikiem sprawczym jest grzyb klasy Hyphomycete Botrytis cinerea Pers., Posiadający szeroką specjalizację filogenetyczną. Występuje wszędzie, zwłaszcza na obszarach o chłodnym i wilgotnym klimacie.

Pąki i kwiaty są dotknięte, rzadziej łodygi, owoce i liście. Zaatakowane tkanki stają się brązowe, gniją i w wilgotnych warunkach są pokryte szarą patyną konidiów. Zielone pędy całkowicie wysychają. Szypułki wil lub pękają, kwiaty giną. Dotknięte pąki nie kwitną ani nie dają jednostronnych kwiatów. Płatki mogą pojawić się małe brązowe plamki lub rany. W sezonie wegetacyjnym dotknięte liście żółkną bez widocznych oznak sporulacji i odpadają. Poważne uszkodzenie nerek i pędów może spowodować śmierć całego buszu. Choroba jest niebezpieczna dla ukorzenienia sadzonek i młodych okulistów.

W okresie wegetacji patogen rozprzestrzenia się za pomocą konidiów, zim na resztki roślin, na powierzchni gleby w postaci grzybni lub sklerotii.

Jako opcjonalny pasożyt grzyb atakuje osłabione rośliny, penetrując tkanki poprzez uszkodzenia mechaniczne. Zakażenie przyczynia się do obecności wilgoci w postaci kroplówki. Rozwojowi choroby sprzyja wysoka wilgotność gleby, pogrubienie sadzenia, brak fosforu i potasu,

Spotting Grupa chorób dotykających głównie liście roślin. Powszechny na otwartej i chronionej ziemi z przewagą jednego lub innego rodzaju patogenu. Zazwyczaj pojawiają się w drugiej połowie sezonu wegetacyjnego. W połączeniu z przedwczesnym spadkiem liści, w wyniku których młode pędy, które się uformują, nie mają czasu na dojrzewanie, rośliny nie zimują dobrze. Najsilniej plamienie rozwija się przy wysokiej wilgotności.

Czarna plama róż. Czynnikiem sprawczym jest grzyb klasy Euasicomycete Diplocarpon rosae Wolf. Ma stadium konidialne Marssonina rosae (Lib.) Zmarł (anamorph).

Ma to wpływ na liście i roczne pędy niezdrewniałe. Na górnej stronie liści pojawiają się zaokrąglone ciemnobrązowe lub prawie czarne plamy, lekko promieniujące na krawędziach, o średnicy 5-15 mm.

Następnie na tych plamach pod naskórkiem tworzą się liczne ciała owocowe umieszczone w koncentrycznych kręgach. Wokół plam pojawia się żółtość. Dotknięte liście spadają, co powoduje przebudzenie uśpionych pąków, prowadząc do osłabienia roślin, które stają się bardzo wrażliwe na niskie temperatury.

Po zimowaniu pasożyt tworzy niejednoznacznie zróżnicowaną apothecia na gęstą akumulację grzybni grzyba. Apothecia zawiera cylindryczne worki z elipsoidalnymi bezbarwnymi askosporami składającymi się z dwóch komórek o różnej wielkości. Na promiennie rozgałęzionej grzybni grzyby tworzą małe bezbarwne zarodniki o dwóch komórkach, których górna komórka jest spiczasta i wygięta w górę. Grzyb jest opcjonalnym pasożytem, ​​często atakującym osłabione rośliny.

Patogen zostaje zachowany w stadium torbacza i grzybni w opadłych liściach i uszkodzonych pędach. Wtórna infekcja podczas sezonu wegetacyjnego jest przeprowadzana przez konidia. Silniejszy rozwój choroby ma miejsce w ciepłej i wilgotnej pogodzie, z obfitą i częstą rosą.

Czynnikiem powodującym purpurową plamę lub sphaceloma lub filostostiktozę jest grzyb klasy Celomicete Phyllosticta rosarum Pass (syn. Sphaceloma rosarum (Pass.) Jenk.). Liście pojawiają się plamy - małe, okrągłe, o średnicy 1-4 mm, purpurowe lub czarne; z czasem ich środek staje się blady, nabiera szaro-białego koloru, pozostaje fioletowo-brązowa granica. Na łodygach - plamy tego samego koloru, ale bardziej podłużne, czasem wybrzuszone. W wilgotnych warunkach tworzy się zarodnikowanie konidialne, widoczne z dolnej strony liścia, w postaci małych czarnych poduszek.

Patogen rozprzestrzenia się przez konidia, zachowuje się zimą w postaci sporulacji konidialnej na opadłych liściach i pędach.

Septoria to grzyb klasy Celomiceta Septoria rosae Desm. Liście tworzą małe zaokrąglone plamy, początkowo ciemnobrązowe, a następnie blade, uzyskując szary kolor z fioletową obwódką. W centrum plam widoczne są małe czarne kropki - piknidia.

Patogen rozprzestrzenia się przez piknospory, zachowuje się w okresie zimowym jako piknidia na opadłych liściach.

Więdnięcie tchawicy. Patogenami są grzyby z klasy Hyphomycetes z rodzaju Fusarium (głównie F. oxysporum Schl.), Rzadziej z rodzaju Verticillium Nees.

Zaatakowane rośliny dziko zwieńczają pędy, liście żółkną i opadają. Pędy stają się brązowe i całkowicie wysychają. Młode rośliny zazwyczaj umierają w ciągu jednego roku, starsze w ciągu 2-3 lat.

Przenikając przez korzenie do układu naczyniowego roślin, grzyby z biomasą zatykają naczynia przewodzące lub niszczą je toksynami, które są częścią produktów metabolizmu. Na przekroju pnia widoczne ciemnienie naczyń. Przy zwiększonej wilgotności pojawia się szarawo-zabarwiony (pionowy) lub białawo-różowy (topliwy) kwiatek sporulacji na dotkniętych częściach.

Źródła infekcji - podłoże glebowe, szczątki roślin, materiał sadzeniowy, gdzie patogeny są przechowywane w postaci formacji grzybni. Specyficzne cechy patogenów obejmują ich szeroką specjalizację filogenetyczną i powinowactwo do roślin osłabionych w wyniku wahań dziennych temperatur z wystarczającą i wysoką wilgotnością.

Rak korzeniowy Czynnikiem sprawczym jest Agrobacterium tumefaciens Conn. Choroba występuje w ogniskach. Rośliny żywicielskie obejmują wiele roślin owocowych i ozdobnych.

Patogen wpływa na korzenie, szyjkę korzenia dzikiej róży i róży. Na dotkniętych częściach powstają narośle o różnych rozmiarach - od ledwo zauważalnych do dużych (kilka centymetrów), początkowo jasnych, potem ciemnobrązowych. Powierzchnia narośli jest nierówna. Chore rośliny tworzą małe kwiaty, ich wydajność maleje, jakość olejku eterycznego spada.

Bakterie wnikają do korzeni roślin poprzez rany, które mogą zadać owady glebowe. Patogen może przetrwać w glebie przez długi czas. Reakcja gleby alkalicznej, nadmierne nawożenie obornikiem i uszkodzenia korzeni owadów sprzyjają rozwojowi choroby.

Mozaika wirusa. Najczęstsza choroba wirusowa wywoływana przez wirusa mozaiki róż.

Objawy choroby różnią się w zależności od rodzaju rośliny. W niektórych odmianach i mieszańcach żółto-zielone plamki pojawiają się w niższych częściach łodyg, płaty liści stają się małe, zdeformowane, a pąki kwiatowe są często etiolowane i niedorozwinięte. Przy silnej porażce kwiaty stają się prawie białe. Liście są usiane chlorotycznymi plamami umieszczonymi wzdłuż nerwu głównego lub na jednej połowie liścia. Odnotowuje się deformację blaszek liściowych i ogonków liściowych, czasami pojawia się kłująca chloroza. Silny rozwój mozaiki prowadzi do przedwczesnego upadku liści, zmniejsza się liczba pędów, zmniejsza się zawartość olejków eterycznych.

Wirus jest przenoszony podczas szczepienia. Wektor nieznany.

Oprócz mozaiki na róży, znany jest wirus róży, wirus mozaiki róży żółtej, wirus usychający róż, wirus plamienia pierścienia tytoniu, wirus mozaiki Rezu itp.

Niezakaźna chloroza. Głównym powodem jest wysoka zawartość węglanów w glebie, w której żelazo jest niedostępne. Rośliny doświadczają głodu żelaza. Choroba przyczynia się również do braku siarki w glebie. Najpierw występuje żółknięcie śródmiąższowe liści wierzchołkowych, wraz z żyłami zachowuje się zielony kolor. Później dolne liście żółkną, następnie wysychają i odpadają, końce pędów wysychają. Czasami liście słabo dotknięte chlorozą stają się zielone jesienią, ale w następnym roku choroba powraca w silniejszej formie.

http://www.activestudy.info/bolezni-shipovnika-i-rozy/

Choroba Rose Hip

Mączna rosa, biała i czarna plama, rdza - to powszechne choroby dzikiej róży. Powodują znaczne szkody w krzewach dzikiej róży.

  • Białe osady pajęczyny pojawiające się na liściach i młodych pędach są oznaką mączniaka prawdziwego.
  • Jasnopomarańczowe poduszki są oznaką rdzy, wpływając na liście i pędy, pąki i owoce.
  • Choroba rozwija się w drugiej połowie sezonu wegetacyjnego.
  • Na liściach bioder tworzą się plamy o różnych kolorach: brązowy, czarny, białawy, fioletowy.
  • Choroba utrzymuje się na opadłych liściach.
Caterpillar - Arkusz

Szkodniki dzikiej róży

Plantacje dzikiej róży mają wiele szkodników, które wpływają na wszystkie jej nadziemne i podziemne części.

  • Wołek truskawek malinowych, który uszkadza pąki, pozbawiając hodowcę pożytecznych owoców.
  • Brąz, gąsienice robaków liściowych, obrączkowane i dziwne jedwabniki, które uszkadzają pąki i liście, zakłócając wzrost roślin i ich ozdobne piękno.
  • Pająki i owady łąkowe i łąkowe uszkadzają liście młodych pędów, które z tego powodu nie mogą dojrzewać i zamarzać w zimie.
  • Rosan sawfly z wnętrza gryzie pędy, są zdeformowane i opóźnione w rozwoju.
  • Larwy chrząszczy majowych, szare gałki korzeniowe, które uszkadzają system korzeniowy roślin dzikiej róży.
  • Różowe muchy i dzikie odmiany, które niszczą owoce.
Rosan Sawfly

Środki kontroli szkodników

Przeciw szkodnikom i chorobom dzikiej róży podejmowane są środki zapobiegawcze.

  • Wiosną wycinają suche i chore gałęzie, zbierają opadłe liście i palą je, kopiąc w pobliżu kręgów pnia.
  • Przed mączniakiem prawdziwym i innymi chorobami, przed kwitnieniem pąków, krzewy są traktowane 5% roztworem żelaza lub 3% roztworem siarczanu miedzi, można stosować roztwory nitrofenu, topiny i fundozolu.
  • Wraz z pojawieniem się jedzenia liści używa się 0,2-0,3% karbofosu.

Wszystkie zabiegi chemiczne są zakończone na miesiąc przed zbiorem.

Każdy ogrodnik wie, że choroby czerwonych porzeczek są łatwiejsze do pokonania.

10 lutego 2018 r

W ogrodnictwie ogrodowym można uprawiać dogrose w każdej glebie.

W ogrodnictwie domowym można przeprowadzić rozmnażanie użytecznej dzikiej róży.

13 lutego 2011 r

Najbardziej nieprzyjemną rzeczą, jaka może się zdarzyć w ogrodzie, jest choroba.

16 lutego 2018 r

Znany dziś z odmian dzikiej róży, w większości stworzony w n.

Takie choroby malin są powszechne w Rosji i najbardziej niebezpieczne.

19 lutego 2018 r

Gąsienice są żółtawo-białe z czarnym b.

Prace sadzeniowe można przeprowadzać jesienią i wiosną.

W amatorskich odmianach ogrodu malinowego, a także innych.

Mączna rosa, biała i czarna plama, zardzewiała.

W tym artykule opiszemy szczegółowo formę struktury PL.

http://usefulgarden.ru/bolezni-shipovnika/

Dzika róża - korzystne właściwości i przeciwwskazania. Co jest przydatne w bulionowych biodrach iw jakich chorobach pomaga

Dzika róża, znana również jako dzika róża, od dawna jest popularna w medycynie, gdy różne choroby leczono wywarem z jej owoców i liści. Współcześni fani pozbywania się chorób w domu również używają dzikich jagód róży i części łodygi. Warto wiedzieć, jak właściwie leczyć się z rośliną, aby skorzystać z właściwości.

Różowe biodra

Lecznicze właściwości dzikiej róży tkwią w jej składzie. W owocach dużo kwasu askorbinowego - naturalnego przeciwutleniacza. Działanie bakteriobójcze uzyskuje się dzięki bogatej zawartości witamin A, E, B, K, R. Oprócz owoców, wykorzystuj korzenie, owoce, kwiaty i płatki do leczenia zapalenia stawów i niedokrwistości. Z rośliny wytwarzać maści na zapalenie skóry, wrzody, odmrożenia. Dzika róża - korzystne właściwości i przeciwwskazania: jagody leczą chorobę kamicy żółciowej, stymulują funkcjonowanie gruczołów płciowych, zmniejszają krwawienie dziąseł, zmniejszają kruchość naczyń krwionośnych.

Wpływ dzikiej róży na ciało

Zanim zaczniesz leczenie rośliną, warto wiedzieć, jakie owoce róży są przydatne dla organizmu, jakie są przeciwwskazania. Jagody zmniejszają stan zapalny, poprawiają jelit i żołądka. Ponadto, co jeszcze pomaga zakładowi:

  • właściwości bakteriobójcze;
  • moczopędne, działanie żółciopędne;
  • rozpuszczalna właściwość w stosunku do cholesterolu, zmniejsza możliwość miażdżycy;
  • wzmacnia układ odpornościowy;
  • poprawia krzepnięcie krwi;
  • poprawia gojenie kości w złamaniach;
  • olej owocowy leczy rany, wrzody, pęknięcia;
  • eliminuje szkodliwą malarię, ma korzystny wpływ na pracę jelit i wątroby.

Bulion Dogrose

Wielu interesuje się tym, co jest pożytecznym warzonym dzikim owocem. Rosół jest najpopularniejszą metodą użycia, ponieważ podnosi odporność. Przed podjęciem należy skonsultować się z lekarzem, aby określić przeciwwskazania i nie negować korzystnych właściwości. Aby przygotować herbatę, należy wlać 200 ml wrzącej wody do 20 g suszonych liści lub owoców, wlać do termosu i pozostawić na kilka godzin. Innym przepisem jest moczenie surowców chłodną wodą na noc, rano - doprowadzenie do wrzenia i naleganie.

Co to są przydatne biodra bulionowe? Leczy miażdżycę, przeziębienie, układ hormonalny, zwiększa metabolizm. Ze względu na spożycie bulionu, zapalenie pęcherzyka żółciowego, hipowitaminoza C i P, zapalenie nerek i zapalenie wątroby są leczone. Lek o korzystnych właściwościach może leczyć astmę, jelita, wątrobę, łagodzić krwawienia. Pić lek 100 ml dwa razy dziennie, po zidentyfikowaniu przeciwwskazań do lekarza prowadzącego.

Rose Hip Root

Korzystne właściwości mają nie tylko liście lub owoce rośliny. Tutaj, z tego, co piją, dogrose, używając korzenia:

  • zapalenie pęcherza moczowego, choroba nerek, kamienie;
  • skurcze mięśni, osłabienie;
  • czerwonka, malaria;
  • dna, reumatyzm;
  • choroby skóry.

Aby się przygotować, możesz kupić gotowe produkty w aptece lub samodzielnie wykopać korzenie, czyszcząc je i susząc. Przepis: weź 37 g surowca, wlej 400 ml gorącej wody do szklanego naczynia, zamknij pokrywkę, poczekaj kwadrans na łaźni parowej. Domagaj się, zawinięte w ciepłe koce, 5 godzin. Po wysiłku wypij pół szklanki pół godziny przed posiłkiem cztery razy dziennie. Lek jest przygotowany na dzień. Kurs - 3 tygodnie.

http://sovets.net/9477-shipovnik-poleznye-svojstva-i-protivopokazaniya.html
Up