logo

Ciąża z chłoniakiem Hodgkina (limfogranulomatoza) nie jest rzadkim przypadkiem, ponieważ ta choroba u młodych ludzi sama w sobie nie zapobiega zapłodnieniu. Przyjrzyjmy się typowym sytuacjom, które napotyka każdy hematolog.

Młoda kobieta skarżyła się na wzrost węzła chłonnego nadobojczykowego o wielkości dużej śliwki. W badaniu ambulatoryjnym badanie palpacyjne wykazało zwiększenie węzła chłonnego nadobojczykowego po lewej stronie do 3 cm, w okolicy podwozia do 4 cm. Śledziony nie powiększono za pomocą ultradźwięków. Całkowita liczba krwinek i analiza biochemiczna nie ulegają zmianie. Badanie TK klatki piersiowej wykazało wzrost wielkości śródpiersia do 4 cm Analiza histologiczna odległego węzła chłonnego pachowego (biopsja) ujawniła obraz chłoniaka Hodgkina, stwardnienie guzkowe, typ 1 (korzystny). Zdiagnozowano chłoniaka Hodgkina IIA stwardnienie guzkowe typu I. Badanie ginekologiczne ujawniło przypadkową ciążę przez okres 6 tygodni. Ponieważ sugerowano chemioterapię (zalecane są kursy ABVD na tym etapie) (A-adriamycyna lub doksorubicyna, B-bleocyna, V-winblastyna, D-dakarbazyna), których nie można wykonać z powodu zagrożenia wadami genetycznymi płodu, pacjentowi zaproponowano operację aborcji medycznej. Po operacji, po 3 tygodniach, pomyślnie przeprowadza się kursy ABVD, osiąga się całkowite odzyskanie remisji. Cały okres chemioterapii, pacjent otrzymał środki antykoncepcyjne, są one przypisane do tłumienia funkcji jajników, aby uniknąć wczesnej menopauzy. Ciąża jest dozwolona 2 lata po zakończeniu terapii. Powyższy obraz jest jednak sytuacją idealną.

Odczuwając pożądaną ciążę, zarówno pacjent, jak i jej rodzina nie zwracają uwagi na grudki, obrzęk węzłów chłonnych. Po 4 miesiącach węzły chłonne osiągają rozmiar mandarynki, pojawiają się w innych obszarach, pod pachami, w pachwinie. Tomografia komputerowa klatki piersiowej ujawnia wzrost śródpiersia o więcej niż 10 cm, wnękowe węzły chłonne ściskają światło tchawicy i przełyku. Duszność pojawia się z trudnością w oddychaniu w stridorze, konieczne jest spanie na pół, tak jak w zwykłej pozycji na niskiej poduszce, kaszel wzrasta. Z powodu kompresji żylnego przewodu odpływowego z głowy i szyi, twarz staje się opuchnięta, niebieskawe, opuchnięte żyły na szyi są widoczne z daleka, sieć rozszerzonych żył pojawia się pod skórą klatki piersiowej, jeden z gruczołów sutkowych może znacznie puchnąć. Jest to zespół uciskowy żyły głównej górnej wymagający natychmiastowego leczenia. Odpowiednie leczenie wymaga rozpoznania histologicznego, dlatego pilnie wykonuje się biopsję jednego z węzłów chłonnych. Po ustaleniu rozpoznania chłoniaka Hodgkina przeprowadza się polikhemoterapię według schematu ABVD lub radioterapii śródpiersia i szyjnych węzłów chłonnych hormonami kortykosteroidowymi. Po 2-3 cyklach takiej terapii powiększone węzły chłonne są znacznie zmniejszone, zespół kompresji żyły głównej górnej zanika, a pacjent spokojnie przyjmuje naturalny poród lub cięcie cesarskie, według uznania położników. Następnie kursy ABVD nadal osiągają całkowitą liczbę 6-8, a po 1 miesiącu radioterapia jest zalecana dla śródpiersia.

Rzadka i dramatyczna sytuacja numer 3.

Pacjent ma kwitnącego chłoniaka Hodgkina w ostatnich 40 tygodniach ciąży z dużą masą guza ze wzrostem we wszystkich grupach węzłów chłonnych, w tym węzłów chłonnych śródpiersia i brzucha, wzrostem wielkości śledziony i wątroby, temperaturą ponad 38 C. Taka kobieta pojawia się przed położnikami, wykonuje się poród, dziecko żyje, ale matka umiera z powodu zaawansowanej choroby Hodgkina. Należy powiedzieć, że położnicy, po wykryciu limfogranulomatozy u kobiety w drugiej połowie ciąży, prawie zawsze sugerują operację porodową. Karmienie podczas przyjmowania PCT jest przeciwwskazane. I przeciwnie, kobiety wyleczone z choroby Hodgkina, które rodzą 2 lata po chorobie, mogą karmić piersią, pomimo zakazów położników. Zazwyczaj przedstawiam matkę, która właśnie urodziła matki, które spotkały się z tą sytuacją w przeszłości. Środki antykoncepcyjne są przepisywane wszystkim kobietom w wieku rozrodczym na czas trwania PCT.

Środki antykoncepcyjne nie są wskazane podczas radioterapii.

http://correctdiagnosis.ru/limfogranulematoz/975-beremennost-i-limfogranulematoz.html

Lymphogranulomatosis i ciąża

Uwagi dms, prof. A.V. Pivnika

Młoda silna kobieta ze wsi Centralnej Rosji. Powiększone węzły chłonne nadobojczykowe po lewej 3 × 3 cm, w okolicy pachowej po lewej stronie tego samego rozmiaru iw śródpiersiu według zdjęcia rentgenowskiego 4 cm. Bez objawów B: gorączka, pocenie się, utrata masy ciała, świąd. Normalna liczba krwinek przy przyspieszonym ESR do 30 mm. Pierwsza normalna ciąża trwa 24 tygodnie. Około 10 lat temu zacząłem od razu krzątać się i leczyć pacjenta, teraz, mając doświadczenie w zarządzaniu kilkudziesięcioma ciężarnymi kobietami z limfogranulomatozą, nie spieszę się. Daję radę, aby kontynuować ciążę i omówić terapię później, gdy pojawią się objawy B lub masa guza wzrasta.

Po 6 tygodniach znowu się pojawia - temperatura wzrosła do 38 ° C z poceniem się, wielkość węzłów chłonnych stała się większa. Czas zacząć polychemoterapię. Przypisuję kurs AVVD, który jest przeprowadzany ambulatoryjnie. Zapraszam do ponownego przyjęcia po 4 tygodniach - drugi kurs. Nie pół roku. Dzwonię do odległej wioski. Rozmowa z mamą pacjenta. Córka nie może przyjść do telefonu, płacząc, bardzo zdenerwowana. Po tobie przyszliśmy do onkologa w CRH, gdzie mieszkamy. Powiedziano nam, że ciąża powinna zostać zakończona (28 tygodni!), A leczenie jest bardzo drogie. Nie poszliśmy do ciebie. (Dlaczego, dlaczego?! Konsultacja kosztuje 500 rubli lub nic, jeśli pacjent jest biedny - sam zapłacę w drodze! Nigdy nie było czasu, kiedy odmówiłam pacjentowi konsultacji, gdyby nie było funduszy). wszystko jest złe... Co mogę powiedzieć - nic.

Taktyka postępowania z pacjentami z FGR i ciążą została opracowana przez onkohematologów świata od dawna i sprowadza się do następujących zagadnień. Około 15 lat temu aborcja była zalecana wszystkim kobietom z FGR, niezależnie od wieku ciążowego. Zabroniono karmienia nie narodzonego dziecka mlekiem, jeśli miało to miejsce. Do tej pory ginekolodzy przekonują ciężarne kobiety z FGR, przerywają ciążę, a jeśli są porody, nie należy karmić mlekiem. Nie da się przekonać ginekologów położników. Ponieważ nie można przekonać NIE do transfuzji krwi HEAT WHOLE w przypadkach krwawienia podczas porodu. Nie da się przekonać, że począwszy od wczesnego krwawienia po porodzie, nie można rozpocząć od szybkiej transfuzji 2 litrów świeżego mrożonego osocza i wyeliminować ewentualne powikłania chirurgiczne, ale nie nazywać kompanii żołnierzy do awaryjnego oddawania krwi. „Drop by drop” pozostaje hasłem ginekologów w położniczej i ginekologicznej utracie krwi.

Jeśli w badaniu pacjenta, który jako pierwszy zgłosił się po FGR, ciąża we wczesnych stadiach (do 12 tygodni) jest wykrywana w tym samym czasie, wówczas zaleca się przerwanie ciąży. W ciągu ostatniego roku miałem dwa takie przypadki. Przerwanie ciąży i leczenie FGR przebiegło pomyślnie, kobiety są zdrowe i wkrótce będą mogły zajść w ciążę, jeśli sobie tego zażyczą. Zazwyczaj podawany jest rok po zakończeniu wszystkich rodzajów leczenia (PCT i RT), aby przyjść do siebie, od następnego roku można rozpocząć ciążę. Te terminy pochodzą z życia kobiet w ciąży. Jeśli FGR ustali się u kobiety z okresem ciąży dłuższym niż 12 tygodni, sugeruje się kilka opcji życiowych. Przy korzystnym przebiegu ciąży i spokojnym FGR (brak objawów B, brak dużej masy guza), możliwe jest uspokojenie ciąży do normalnego porodu - mówię to na podstawie doświadczenia spotkania z połogiem, który nosił płód, cierpiącego na FGR i ogłosił lekarzowi rok później karmienie piersią. To prawda, większość z nich była w złym stanie, z uruchomieniem FGR; jedna kobieta zmarła kilka dni po porodzie - FGR do tego czasu było nie do zniesienia. Dlatego uzasadnione jest rozpoczęcie leczenia FGR od 16 tygodnia. Ponieważ tworzenie się płodu nastąpiło do 12 tygodnia ciąży, możliwe jest leczenie chemioterapią. Możliwa jest również terapia radiacyjna (RT) na górne piętro. Dlatego uzasadnione jest rozpoczęcie od etapu 2 LHR z powiększonymi węzłami chłonnymi w obszarach nad przeponą - szyjką, obszarami pachowymi, śródpiersiem - z RT dla tych kolektorów limfatycznych w dawce 30–36 Gy po urodzeniu, aby wykonać PCT w całości. Lub, podczas ciąży, przeprowadzaj 4-6 kursów ABVD, c, a następnie RT, jeśli to konieczne, po porodzie. Dzieci urodzone przez kobiety, które otrzymały PCT lub LT w czasie ciąży, nie różnią się od rówieśników urodzonych bez tych przygód. Właśnie obserwowałem 32-letnią kobietę z dużymi węzłami chłonnymi na szyi, nad obojczykiem, pod pachą iw śródpiersiu. Niedawno urodziła zdrowe dziecko. Nie była leczona, chociaż małe węzły chłonne były już na początku ciąży. Tutaj jest szczęście.

Kilka lat temu świeżo urodzona młoda kobieta z gorączką, powiększonymi węzłami chłonnymi i wątrobą została przewieziona ze szpitala do szpitala. Lymphogranulomatosis. Wkrótce po rozpoczęciu PCT zmarła. Dziecko żyje i wychowuje się.

Młoda kobieta przybywa do recepcji i otrzymuje MORR-AVVD w trybie ambulatoryjnym. Zaniepokojony złym badaniem krwi - niedokrwistość i przyspieszenie ESR do 50 mm, uważnie badam i czuję pacjenta. Również dowiaduję się, że 1 zwykle trwa 16 tygodni ciąży. Ahi-ooh, łzy, krzyki. Zakończenie ciąży (powstało i rozwinęło się na tle metodycznie prowadzonych toksycznych leków dla płodu). Odzyskanie kobiet.

Jej młodszy brat ożenił się z innym moim chorym LGR, również wyleczonym z LGR. Ciąża bywa spotykana przy nieokreślonym badaniu. 16-letnia dziewczyna przyszła do mnie z bólem gardła. Widziałem gardłowe zapalenie gardła, a podczas normalnego badania fizycznego (nie ginekologicznego) znalazłem dno macicy stojące ponad łonem około 14 tygodnia ciąży, co cieszyło pacjenta, jego rodzinę i przyszłego męża. Na początku mojej pracy jako terapeuta raz wziąłem obrzęk kobiety z niedokrwistością w terapii. W kwestii ciąży otrzymałem głośne upomnienie o mojej nadmiernej ciekawości i ślubowaniu celibatu. Podczas badania ginekologicznego, z naukowym zachwytem, ​​zobaczyłem pęcherz płodowy wystający z otwartego gardła macicy, z którym wysłałem żywe ginekologię.

Jeśli nie ma ciąży, wówczas wszystkie kobiety z zachowaną funkcją menstruacyjną przez cały okres PCT otrzymują profilaktykę wczesnej menopauzy za pomocą środków antykoncepcyjnych, rozpoczynając tydzień przed PCT i kończąc tydzień lub dwa po ostatnim wstrzyknięciu cytostatyków. Leki takie jak marvelon, regavone dian są przepisywane 1 tabletkę dziennie codziennie przez cały okres PCT bez przerwy lub przez 21 dni z przerwą na krótki wypis. Leki są przepisywane, aby wyłączyć funkcję jajników podczas PCT. Naturalnie służą jako środki antykoncepcyjne. Podczas PCT „miłość jest możliwa, ale ciąża jest przeciwwskazana”. Podczas RT leki te nie są potrzebne.

Teraz, gdy leczenie FGR stało się elastyczne, z niskimi wskaźnikami toksyczności na wczesnych etapach i możliwą odmową RT (przy ścisłych wskazaniach), zachowanie funkcji menstruacyjnej, ciąży i porodu stało się ważnym problemem dla pacjenta, jego rodziny i lekarza. Dzięki odpowiedniemu nowoczesnemu leczeniu przez specjalistów onco-hematologów, LGR przestał być śmiertelną chorobą.

Nawet jeśli konieczne jest naświetlenie obszarów pachwinowych i biodrowych za pomocą węzłów chłonnych, możliwe jest zachowanie funkcji menstruacyjnych i reprodukcyjnych u kobiet. Ginekolog-chirurg wykonuje operację mocowania jajników do dolnej części macicy, co pozwala na usunięcie ich ze strefy kolejnego napromieniowania obszarów pachwinowych i biodrowych. Operacja, zwana oophoropexy, jest wykonywana metodą laparoskopową poprzez małe nacięcia w ścianie brzucha. Ważne jest, aby wykonać operację na krótko przed napromieniowaniem, ponieważ jajniki mają tendencję do wyślizgiwania się ze szwu z macicą w czasie i osiadania w ich poprzednim miejscu.

Mężczyźni mają również problemy z porodem i są trudniejsi do rozwiązania niż kobiety. Pierwszą rzeczą, która martwi młodego mężczyznę, w której natychmiast go uspokoimy, jest to, że mechaniczna część jego męskich cech nie zmienia się na tle PCT i LT. Szybko się o tym przekonuje z własnego doświadczenia iz historii pacjentów, którzy przeszli już wszystkie etapy leczenia. Przed rozpoczęciem chemioterapii wykonuje się spermogram - określa się objętość, wygląd, kolor, konsystencję plemników i liczbę istniejących plemników. Stawka wynosi około 40 milionów / μl poruszających się chaotycznie stworzeń z łbem i ogonem w kształcie łzy. Pacjent jest zawsze entuzjastycznie nastawiony do części swojego potencjalnego potomstwa pod mikroskopem - staram się pokazać ten niezapomniany obraz.

Rzadko plemniki są całkowicie nieobecne przed rozpoczęciem leczenia, stan ten nazywany jest azoospermią i wymaga uwagi androloga, ponieważ przyczyny mogą być różne. Cóż, jeśli azoospermia zależy od FGR, istnieje nadzieja na przywrócenie spermatogenezy po wyleczeniu FGR. Nie zależy on bezpośrednio od FGR, nie z powodu nacieku guza w jądrach, ale z odległego mechanizmu autoimmunologicznego, spowodowanego przez przeciwciała. Według raportu niemieckich autorów, w 2000 r. Około 40% pacjentów pierwotnych z FGR cierpi na azoospermię. Według moich danych - znacznie mniej. Azoospermia niezwiązana bezpośrednio z FGR ma wiele powodów - w rzeczywistości jest to bezpłodność pierwotna, a andrologowie zajmują się tym problemem. Eksperci od małżeństw jałowych, zapłodnienia in vitro, in vitro. Jest to osobny złożony problem. Zazwyczaj młody człowiek daje spermogram, otrzymuje satysfakcjonującą odpowiedź i słyszy moje życzenia. Pierwszym z nich jest uczynienie dziewczyny w ciąży tydzień lub trzy przed rozpoczęciem leczenia. Może to zabrzmieć dziwnie, życie ma taką szansę. Sześciu młodych ludzi spełniło tę prośbę, sprawiło, że ich żony w ciąży zaszły w ciążę i zakończyły leczenie dokładnie przed urodzeniem zdrowego dziecka. W tym samym czasie fundusz zalążkowy jest przechowywany - plemniki młodego mężczyzny są zamrażane w kriobankach przez wiele dziesięcioleci. Ta usługa jest dostępna w dużych miastach regionalnych oraz w Moskwie. Cryobanki niechętnie to robią - zdrowe są w kolejce, a tu jesteś, ale spełniają prośbę. Idealnie, młody człowiek stworzył swój fundusz zalążkowy i rozpoczął ciążę z żoną przed rozpoczęciem PCT. Powtarzam, ci młodzi ludzie (obecnie nieco ponad 40 lat, a było ich 18) zgromadzili około dziesięciu w ciągu wielu lat pracy. Zasadniczo taka procedura powinna być ogłaszana i wyjaśniana wszystkim młodym mężczyznom przed rozpoczęciem PCT we wszystkich chorobach, gdy wykonywany jest PCT.

Zwróciłem się do tego tematu w latach 80., kiedy sztywna terapia LGR, nazywana MORR-AVVD, uratowała życie pacjentom z LGR, ale dla wielu stała się bezowocna. Następnie laboratorium embriologii eksperymentalnej rozpoczęło swoją pracę pod kierunkiem profesora Borysa Wasiljewicza Leonowa w południowo-zachodniej Moskwie. Niektórzy z moich pacjentów zostali zabrani do pracy, ale wtedy zdrowi członkowie jałowych małżeństw wypierali moich pacjentów. Ale lekarze nauczyli się stopniowego zamrażania plemników i dość jakościowo zbierali materiał w pozostałych latach. Obecnie w Moskwie jest kilka takich kriocentrów. Z tak zamrożonego materiału wielu pacjentów miałem kilku wnuków i wnuków - zdrowych facetów.

Radioterapia nie wpływa na jądra i jajniki po naświetleniu przez inne części ciała. Tylko bezpośrednie narażenie na promieniowanie (lub promieniowanie całego ciała) uszkadza komórki rozrodcze. Dlatego Seryozha Aghajanyan, 43 lata z LGR111V, pomylił się, gdy powiedział mi: „Nie stracę ludzkości, nie zamierzam gównać mojej ludzkości” (TsKB2 MPS, lata 70.).

Wraz z powszechnym stosowaniem schematu ABVD PCT w leczeniu LGR, problem azoospermii stał się mniej istotny: spermatogeneza zwykle ustępuje po 2-4 miesiącach po zakończeniu PCT. Ale musisz wiedzieć, że istnieje spermatogeneza przed PCT. Pierwszy. A drugi - rzadko, ale z nienaruszoną spermatogenezą na PCT, nie dochodzi do siebie nawet przez 2 lata, co teraz widzę. Dlatego bezpieczniej jest stworzyć fundusz zalążkowy w banku kriogenicznym i pluć w sufit, pozostając przekonanym o możliwości dzieci testujących, gdy pojawi się taka potrzeba.

http://www.help-patient.ru/haematology/treatment/pregnancy/

Pytania

Pytanie: ciąża po leczeniu choroby Hodgkina?

Mam 20 lat. W 2007 roku zdiagnozowano u mnie limfogranulomatozę. W 2008 roku nadszedł moment odpuszczenia, gdzie jestem teraz! Zaatakowano prawie wszystkie węzły chłonne i wykonano chemioterapię i radioterapię. Radioterapię prowadzono również na pachwinowych węzłach chłonnych. Chciałbym wiedzieć, jakie jest prawdopodobieństwo zajścia w ciążę po takim leczeniu? Cykl miesiączkowy jest normalny, bezbolesny i zawsze na czas!

W takim przypadku musisz zostać zbadany przez ginekologa-endokrynologa, aby uzyskać dokładniejszą odpowiedź na twoje pytanie. Wszystko zależy od dawki promieniowania.

Mam 20 lat, w 2009 r. Zdiagnozowano u mnie limfogranulomatozę, w 2010 r. Nastąpił okres remisji po chemioterapii i promieniu żółwia. Po zażyciu prednizonu w okresie leczenia odzyskałem 15 kg. Chciałbym wiedzieć, czy mogę uprawiać sport i dietę?

W tym przypadku, jeśli zostaniesz wyrejestrowany przez onkologa, możesz ćwiczyć, ale obciążenie powinno być umiarkowane, w przeciwnym razie, jeśli jesteś zarejestrowany u onkologa, powinieneś skonsultować się ze specjalistą w celu ustalenia możliwości różnych procedur i ćwiczenia, a także przestrzeganie ścisłej diety. Przeczytaj więcej o dietach w serii artykułów, klikając link: Weight Loss.

Mam 20 lat. W 2011 roku zdiagnozowano u mnie chorobę Hodgkina. Przeszedłem chemioterapię i radioterapię. W tej chwili lekarze mówią, że jestem w porządku z ciałem. Po zabiegu minęło pół roku, czy mogę zajść w ciążę.

W przypadku limfogranulomatozy konieczne jest upewnienie się, że remisja jest stabilna. Kwestia możliwości zajścia w ciążę zależy również od stadium choroby. Musisz skonsultować się z onkologiem, aby potwierdzić trwałą remisję. W takim przypadku dopuszcza się możliwość zajścia w ciążę. Możesz dowiedzieć się więcej na ten temat w sekcji: Limfogranulomatoza

http://www.tiensmed.ru/news/answers/beremennost-posle-lecheniya-limfogranulematoza.html

Chłoniak Hodgkina (choroba Hodgkina) i ciąża

LIMFOMA HODGKINA (LYMPHOGRANOLEATOZA) I CIĄŻA

Chłoniak Hodgkina (synonimy choroby Hodgkina, choroba Hodgkina) jest chorobą nowotworową, na którą głównie wpływa układ limfatyczny.

Kod ICD-10: S81

Podsumowanie danych epidemiologicznych
Główny szczyt zapadalności występuje w wieku 15-24 lat, a kobiety przeważają w tej grupie wiekowej (4).

Klasyfikacja
Histologiczne warianty chłoniaka Hodgkina:

1. Bogaty w limfocyty (5-6% przypadków).
2. Stwardnienie guzkowate (sękate) (30-45%)
3. Komórka mieszana (35-50%).
4. Zmniejszenie limfoidalne - do 10%.

Klasyfikacja kliniczna
Współczesna klasyfikacja kliniczna chłoniaka Hodgkina została stworzona przez radioterapeutów i przyjęta na międzynarodowym sympozjum w mieście Ray w 1965 r., Uzupełnionym w 1971 r. w Ann Arbor iw 1989 roku. w Cotswaldzie.

Etap I to uszkodzenie jednej strefy limfatycznej lub struktury (I) lub zlokalizowane uszkodzenie jednego dodatkowego organu limfatycznego lub tkanki (I E). Struktury limfatyczne obejmują: węzły chłonne, śledzionę, grasicę, pierścień Waldeyera, wyrostek robaczkowy, plastry Peyera.

Etap II - uszkodzenie dwóch lub więcej stref kolektorów limfatycznych po jednej stronie przepony (na przykład śródpiersie to jedna strefa, podczas gdy korzenie płuc są oddzielnymi strefami); lub miejscowe uszkodzenie jednego narządu lub tkanki limfatycznej i regionalnych węzłów chłonnych z uszkodzeniem innych stref limfatycznych po tej samej stronie przepony lub bez (II E). Dla etapu II zaleca się wskazanie liczby dotkniętych obszarów limfatycznych, na przykład 114.

Etap III - uszkodzenie węzłów chłonnych lub struktur po obu stronach przepony, które można połączyć ze zlokalizowanym uszkodzeniem jednego organu lub tkanki pozawimfatycznej (III E) lub ze zmianą śledziony (III S) lub zmianą obu (III E + S).

Etap IV - rozsiana (wieloogniskowa) zmiana jednego lub kilku dodatkowych narządów limfatycznych, z uszkodzeniem węzłów chłonnych lub bez, lub izolowana zmiana narządu limfatycznego z uszkodzeniem odległych (nieregionalnych) węzłów chłonnych. Uszkodzenie wątroby i szpiku kostnego jest zawsze etapem IV. Porażka śledziony jest oznaczona symbolem „S” (etapy I S, II S, III S); symbol „E” oznacza zlokalizowaną zmianę pozawęzłową (etapy I E, II E, III E). Symbol „X” oznacza masywne („masowe”) uszkodzenie węzłów chłonnych: 1. W węzłach chłonnych śródpiersia, masywne uszkodzenie uważa się, gdy indeks śródpiersia i klatki piersiowej (MTI) przekracza 0,33 (MTI jest stosunkiem szerokości śródpiersia do szerokości klatki piersiowej na poziomie Th5) -6 na standardowych radiogramach bezpośrednich); 2. dowolne masy guza o średnicy większej niż 10 cm. Obecność co najmniej jednego z objawów zatrucia: obfite nocne poty, temperatura wzrasta powyżej 38 ° C przez co najmniej 3 dni z rzędu bez oznak zapalenia, utrata masy ciała o 10% masy ciała w ciągu ostatnich 6 miesięcy jest oznaczona symbolem „B”, a ich brak -charakter „A”. Świąd przed drapaniem nie jest objawem zatrucia.

Grupa czynników prognostycznych, tzw. „Czynników ryzyka”, które w większym lub mniejszym stopniu determinują rokowanie choroby, dodatkowo wykorzystuje się do wyboru taktyki leczenia. Obejmują one: 1. masywne uszkodzenie węzłów chłonnych śródpiersia (MTI> 0,33); 2. uszkodzenie 3 lub więcej obszarów węzłów chłonnych; 3. przyspieszenie S0E> 30 mm / godzinę w stadium B i C0E> 50 mm / godzinę w etapie A i 4. uszkodzenie pozawęzłowe w granicach wskazanych symbolem E.

Nawroty chłoniaka Hodgkina są podzielone na wczesne (występujące w ciągu pierwszych 12 miesięcy po zakończeniu leczenia) i późne (występujące ponad 12 miesięcy po zakończeniu leczenia).

Diagnostyka

  • Skargi i obiektywne dane
    Głównym objawem choroby jest zwiększenie liczby węzłów chłonnych. Choroba rozpoczyna się najczęściej zmianami w węzłach chłonnych sznurowo-przyczepnych iw pierwszych stadiach rozprzestrzenia się limfogennie do sąsiednich stref kolektorów limfatycznych, a dopiero później dochodzi do rozsiewu krwi. Śledziona jest zaangażowana w proces patologiczny w 25% przypadków. Narządy najczęściej dotykają płuc - 20-30% przypadków, nieco rzadziej - kości (14-20% pacjentów), nawet rzadziej u pacjentów pierwotnych, dochodzi do uszkodzenia wątroby i szpiku kostnego (10-12%). Pozostałe narządy - nerki, gruczoły sutkowe, jajniki, tarczycę, centralny układ nerwowy itp. Są niezwykle rzadko dotknięte - 1-3%. Żołądek jest zawsze dotknięty po raz drugi podczas kiełkowania z retrogastrycznych węzłów chłonnych. Uszkodzenie błon rdzenia kręgowego występuje podczas kiełkowania pobliskich węzłów chłonnych w osłonkach mielinowych z utworzeniem nacieku guza, ściskając rdzeń kręgowy. Około jednej trzeciej pacjentów chorobie towarzyszą objawy zatrucia (obfite poty, utrata masy ciała, gorączka). U 10-15% pacjentów obserwuje się swędzenie przed drapaniem, a u bardzo małej liczby pacjentów ból w dotkniętych węzłach chłonnych po wypiciu. Ucisk zespołu żyły głównej górnej obserwuje się tylko z bardzo dużym wzrostem węzłów chłonnych śródpiersia.
  • Badania laboratoryjne i instrumentalne
    Rozpoznanie chłoniaka Hodgkina ustala się wyłącznie histologicznie przez biopsję węzła chłonnego i uważa się, że zostało udowodnione tylko wtedy, gdy badanie histologiczne ujawniło specyficzne komórki wielojądrzaste Sternberga. W trudnych przypadkach konieczne jest immunofenotypowanie.

    Wymagany zakres obowiązkowej ankiety obejmuje:

    1. nakłucie i późniejsza biopsja węzłów chłonnych (węzeł musi być pobrany całkowicie), w złożonych przypadkach z immunofenotypowaniem.
    2. Pełną morfologię krwi preparatem, płytkami krwi i ESR.
    3. Analiza biochemiczna krwi za pomocą badania poziomu białka i fosfatazy alkalicznej.
    4. Radiografia płuc - zawsze w projekcji przedniej i bocznej (podczas ciąży, specjalny fartuch ołowiany jest stosowany do ochrony płodu).
    5. W przypadku braku zmian na standardowych radiogramach, a także bardzo dużych węzłach chłonnych śródpiersia, konieczna jest tomografia komputerowa śródpiersia, aby wykluczyć powiększone węzły chłonne w śródpiersiu w pierwszym przypadku oraz zmiany w tkance płucnej i osierdziu w drugim przypadku, które nie są widoczne w przypadku konwencjonalnego RTG.
    6. Badanie ultrasonograficzne wszystkich grup obwodowych, wewnątrzbrzusznych i zaotrzewnowych węzłów chłonnych, wątroby i śledziony, tarczycy z dużymi węzłami chłonnymi szyi.
    7. Trepanobiopsja Ilium w celu wykluczenia uszkodzenia szpiku kostnego.

    Diagnostyka różnicowa
    Przeprowadza się ją na podstawie danych klinicznych i laboratoryjnych z innymi chłoniakami i różnymi zapaleniami węzłów chłonnych.

    Leczenie

    Farmakoterapia
    W ostatniej dekadzie opublikowano kilka badań, które wykazały możliwość leczenia LX podczas ciąży za pomocą leków chemioterapeutycznych, które nie przenikają przez barierę łożyskową i nie mają wyraźnego działania mutagennego (2,3,5).

    ABVD (ABC) - najbardziej preferowany schemat podczas ciąży

    adriamycyna (doksorubicyna) 25 mg / m2 w 1 i 14 dniu / w
    bleomycyna 10 mg / m 2 w 1. i 14. dniu / w
    winblastyna 6 mg / m 2 w 1. i 14. dniu / w
    DTIK (imidazolo-karboksamid, dakarbazyna, detisen) 375 mg / mw 1. i 14. dniu w / w. Przerwa między cyklami wynosi 2 tygodnie.

  • Leczenie chirurgiczne nie ma niezależnej wartości w leczeniu chłoniaka Hodgkina, ale jest niezwykle ważne dla właściwej diagnozy.
  • Wskazania do hospitalizacji: w przypadku objawów zatrucia, szybkiej progresji choroby i ucisku żyły głównej górnej konieczna jest hospitalizacja w szpitalu onkologicznym.
  • Obserwacja powinna ostrzegać kobiety o niepożądanej ciąży podczas pierwszych 3-5 lat po zakończeniu leczenia. Po porodzie kobiety, które miały chłoniaka Hodgkina, są obserwowane bardziej uważnie przez pierwsze 3 lata. Niektóre badania wykazały, że ciąża i poród dzięki nowoczesnym metodom diagnostycznym i leczniczym chłoniaka Hodgkina nie wpływają na przebieg choroby i długość życia tych kobiet (1).

    http://medi.ru/info/1404/

    Lymphogranulomatosis podczas ciąży

    • Czym jest Lymphogranulomatosis podczas ciąży
    • Co powoduje Lymphogranulomatosis podczas ciąży
    • Patogeneza (co się dzieje?) Podczas Lymphogranulomatosis podczas ciąży
    • Objawy Lymphogranulomatosis podczas ciąży
    • Diagnoza Lymphogranulomatosis podczas ciąży
    • Leczenie limfogranulomatozy podczas ciąży
    • Zapobieganie limfogranulomatozie w czasie ciąży
    • Którzy lekarze powinni być konsultowani, jeśli masz Lymphogranulomatosis podczas ciąży

    Czym jest Lymphogranulomatosis podczas ciąży

    Niewiele badano w literaturze na temat interakcji limfogranulomatozy i ciąży. Ciąża pogarsza rokowanie choroby, nawet jeśli zostanie przerwana.

    Co powoduje Lymphogranulomatosis podczas ciąży

    Patogeneza (co się dzieje?) Podczas Lymphogranulomatosis podczas ciąży

    W przypadku całkowitej klinicznej i hematologicznej remisji choroby Hodgkina przez ponad 2 lata od zakończenia leczenia, problem ciąży można rozwiązać pozytywnie.

    Wśród kobiet z limfogranulomatozą kobiety w ciąży stanowią 24,7%. Lymphogranulomatosis najczęściej dotyka kobiety w wieku rozrodczym w 72%, a ciąża występuje u 15-30% pacjentów.

    Istnieją zatem dwie możliwości połączenia limfogranulomatozy z ciążą: choroba jest możliwa w czasie ciąży lub jej początku u kobiety z limfogranulomatozą. Funkcje menstruacyjne i reprodukcyjne u tych pacjentów mogą być upośledzone.

    Napromienianie węzłów chłonnych para-aortalnych i pachwinowo-biodrowych prowadzi do utraty funkcji jajników i braku miesiączki u prawie wszystkich młodych kobiet. Aby zachować funkcję jajników, młode kobiety i dziewczęta przechodzą transpozycję jajników. W przyszłości, po naświetleniu, jajniki są chronione blokiem ołowiu o grubości 10 cm, a zastosowanie tej techniki pozwala na zachowanie funkcji jajników w 60%.

    Objawy Lymphogranulomatosis podczas ciąży

    Diagnoza Lymphogranulomatosis podczas ciąży

    Lymphogranulomatosis w czasie ciąży częściej rozpoznaje się w trymestrze II-III.

    Diagnoza choroby Hodgkina w czasie ciąży jest trudna, ponieważ subiektywne objawy choroby (świąd, niska gorączka, zwiększone zmęczenie) są interpretowane przez lekarzy jako powikłania ciąży.

    Jeśli podejrzewasz chłoniaka złośliwego, objętość procedur diagnostycznych określa się w zależności od czasu trwania ciąży. Biopsję nakłucia węzła chłonnego można wykonać w dowolnym momencie ciąży. Usunięcie węzła chłonnego odbywa się z uwzględnieniem czasu trwania ciąży i stanu pacjenta. Badania radiograficzne są przeciwwskazane.

    Leczenie limfogranulomatozy podczas ciąży

    Opinia, że ​​ciąża ma negatywny wpływ na przebieg choroby Hodgkina, nie jest obecnie obsługiwana przez większość autorów. Liczba samoistnych poronień, porodów martwych i patologicznego porodu obserwowanych w przypadku tego połączenia jest taka sama jak u zdrowych kobiet.

    Taktyka medyczna w odniesieniu do ciąży u pacjentów z limfogranulomatozą wymaga ścisłej indywidualizacji. Przy rozwiązywaniu tego problemu należy wziąć pod uwagę czas trwania ciąży, charakter przebiegu choroby, czynniki prognostyczne i pragnienie pacjenta. W przypadku wykrycia ciąży u pacjentów, którzy nie przeszli jeszcze leczenia, lub jednoczesnego rozwoju choroby i ciąży w pierwszym trymestrze ciąży, wskazana jest aborcja medyczna, która umożliwi pełne badanie pacjenta i kontynuację leczenia.

    W ostrym przebiegu choroby, w tym nawrotach, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, pokazano początek leczenia w czasie ciąży, przerwanie ciąży przez cesarskie cięcie lub stymulację porodową w 7-8 miesiącu. Należy wziąć pod uwagę fakt, że intensywna polikhemoterapia lub napromienianie obszarów para-aortalnych i pachwinowo-biodrowych ma niekorzystny wpływ na płód. Chemioterapię cytostatykami należy przeprowadzać bardzo ostrożnie.

    U pacjentów z I-II lymphogranulomatosis, którzy są w stanie całkowitej remisji klinicznej przez 3 lata lub dłużej, można utrzymać ciążę.

    Pacjenci z chorobą w stadium III-IV nie powinni ratować ciąży.

    Aktywny przebieg choroby w ciągu pierwszych 2 lat wskazuje na złe rokowanie, dlatego pacjentom zaleca się powstrzymanie się od ciąży lub zatrzymanie jej w odpowiednim czasie.

    Nie zainstalowano niekorzystnego wpływu laktacji na przebieg choroby Hodgkina. Jednakże, biorąc pod uwagę duże obciążenie ciała matki karmiącej, szczególnie w przypadkach, w których ma ona zostać poddana konkretnemu leczeniu, wskazane jest powstrzymanie się od karmienia piersią.

    http://www.pitermed.com/simptomy-bolezni/?cat=15word=24601

    Lymphogranulomatosis podczas ciąży

    Lymphogranulomatosis to złośliwa choroba węzłów chłonnych i śledziony, charakteryzująca się pojawieniem się olbrzymich komórek Berezovsky-Steinberga, któremu towarzyszy wzrost węzłów chłonnych, ich ból, gorączka, trudności w oddychaniu, kaszel.

    Powody

    Główna przyczyna nowotworu w węzłach chłonnych jest nieznana. Wpływ wirusa Epsteina-Barra na organizm nie jest wykluczony. Podczas badania pacjentów z chłoniakiem Hodgkina, ten wirus jest wykrywany w komórkach nowotworowych, które mutują w zdrowych limfocytach, i ostatecznie prowadzą do ich niekontrolowanej reprodukcji.

    Objawy

    Wyraźnym objawem choroby są powiększone węzły chłonne. W dotyku są gęste, ale bezbolesne. Upewnij się, że węzły chłonne są powiększone, możesz dotykać i osobiście. Inne objawy:

    • Kaszel - jeśli guz naciska na oskrzela i płuca;
    • Skrócenie oddechu - jeśli guz naciska na klatkę piersiową;
    • Słabość;
    • Zwiększona temperatura bez wyraźnego powodu;
    • Ciągłe pocenie się;
    • Utrata masy ciała - w ciągu kilku miesięcy osoba traci więcej niż 10% głównej masy ciała.

    Diagnoza choroby Hodgkina u kobiet w ciąży

    Podczas ciąży rozpoznaje się limfogranulomatozę, zwykle w trymestrze II-III. Rozpoznanie choroby na początkowym etapie jest niezwykle trudne, ponieważ główne objawy, a mianowicie osłabienie, swędzenie skóry, zmęczenie, są charakterystyczne dla kobiet w ciąży. Dlatego objawy choroby można błędnie przypisać powikłaniom ciąży.

    Jeśli kobieta w ciąży ma limfogranulomatozę, podczas leczenia konieczne procedury będą zależały od czasu trwania ciąży. Na przykład biopsję nakłucia węzła chłonnego można wykonać od wczesnego do ostatniego okresu ciąży. Ale usunięcie węzła chłonnego może być oparte wyłącznie na czasie trwania ciąży, a także na ogólnym zdrowiu przyszłej matki. Jeśli chodzi o promieniowanie rentgenowskie, w celu zachowania zdrowia płodu procedura ta jest absolutnie przeciwwskazana.

    Komplikacje

    Podczas rozwoju tej choroby z powodu wzrostu liczby węzłów chłonnych otaczające tkanki są ściskane:

    • jeśli górna część ciała pęcznieje, wtedy górna żyła główna jest ściskana, co przenosi krew z górnej części ciała do serca;
    • jeśli trudno jest połknąć pokarm, zwłaszcza pokarm stały, dlatego przełyk jest zwężony;
    • jeśli oddychanie jest szybkie i trudne, nie ma wystarczającej ilości powietrza, wtedy drogi oddechowe są zwężone.
    • jeśli pacjent skarży się na ciągłą potrzebę oddawania moczu, a ilość moczu jest minimalna, jest to wynikiem ściskania dróg moczowych;
    • jeśli obserwuje się wymioty z zawartością krwi, ostry ból brzucha oznacza, że ​​przewód pokarmowy jest ściśnięty.
    • jeśli skóra, oczy, jama ustna są zabarwione na żółto, może to oznaczać ściśnięcie pęcherzyka żółciowego i przewodów żółciowych;
    • jeśli rdzeń kręgowy jest ściśnięty, pacjent odczuwa naruszenie wrażliwości kończyn, jego ruchy stają się ograniczone;
    • jeśli mózg lub rdzeń kręgowy jest dotknięty, wtedy kobieta w ciąży może być dręczona przez silne bóle głowy lub ból pleców. Jej pamięć pogarsza się, wrażliwość jej kończyn jest zaburzona.

    W nowoczesnych warunkach leczenia choroby Hodgkina pozytywny wynik uzyskuje się w 90% przypadków. Najważniejsze jest rozpoczęcie leczenia w odpowiednim czasie, a nie samoleczenie.

    Leczenie

    Uważa się, że ciąża ma negatywny wpływ na przebieg choroby. Jednak wielu współczesnych ekspertów stosuje inny osąd. Jako dowód przytaczają fakty, kiedy liczba powikłań i porodu z patologią u kobiet z limfogranulomatozą jest prawie taka sama jak u zdrowych kobiet w ciąży.

    Co możesz zrobić

    Co zrobić, jeśli przyszła matka ma tę chorobę? W przypadku rozpoznania limfogranulomatozy konieczne jest natychmiastowe rozpoczęcie leczenia i bezwarunkowe spełnienie wszystkich zaleceń lekarza. Współczesna medycyna jest w stanie zwalczyć tę chorobę. Istnieją przypadki odzyskiwania z tkanki nowotworowej nawet dużych rozmiarów.

    Co robi lekarz

    Działania lekarza prowadzącego muszą być ściśle indywidualne. Uwzględnia nie tylko czas trwania ciąży, charakter przebiegu choroby, ale także pragnienie kobiety w ciąży, która ma być leczona. Jeśli choroba zostanie wykryta we wczesnym okresie, a następnie w celu pełnego leczenia, kobieta zostanie poinformowana o przerwaniu ciąży.

    W przypadku ostrego przebiegu choroby, nawrotu, w II i III trymestrze ciąży, możliwe jest rozpoczęcie leczenia choroby, aw 7-8 miesiącu ciąży pożądane jest przerwanie jej przez cesarskie cięcie lub poród. Jest to również konieczne, ponieważ intensywne leczenie, które jest polikhemoterapią lub napromieniowaniem obszaru para-aorty i pachwinowo-biodrowego, negatywnie wpływa na rozwój płodu płodu. Jeśli chemioterapia jest zalecana z cytostatykami, należy to robić bardzo ostrożnie i ostrożnie.

    Zapobieganie

    Zapobieganie chorobie Hodgkina obejmuje działania, które nie pozwalają na rozwój choroby lub wykrycie jej na wczesnym etapie.

    Dla kobiet w ciąży jest to:

    • terminowa (do 12 tygodni) rejestracja w poradni przedporodowej;
    • regularne wizyty u lekarza.

    Jeśli kobieta w ciąży pracuje w przedsiębiorstwie zagrażającym zdrowiu, na przykład musi wejść w kontakt z chemikaliami, ze źródłami promieniowania, musi przestrzegać wszystkich przepisów bezpieczeństwa i lepiej jest przejść do mniej niebezpiecznej pracy.

    http://detstrana.ru/service/disease/pregnant/limfogranulyomatoz/

    Chłoniak Hodgkina u kobiet w ciąży

    Chłoniak Hodgkina u kobiet w ciąży jest złośliwą chorobą limfoproliferacyjną obejmującą limfocyty B z węzłów chłonnych, struktur limfoidalnych i tkanek pozawęzłowych, która została przeniesiona na ciążę, która wystąpiła lub nawróciła w czasie ciąży. Objawia się wzrostem liczby węzłów chłonnych, nieuzasadnioną gorączką, nocnymi potami, utratą masy ciała, osłabieniem, świądem skóry, objawami kompresji różnych narządów. Zdiagnozowano MRI, USG, RTG klatki piersiowej, biopsję tkanki limfatycznej. Do leczenia należy stosować mono - lub polichemoterapię, uzupełnioną napromieniowaniem dotkniętych obszarów.

    Chłoniak Hodgkina u kobiet w ciąży

    W strukturze nowotworów złośliwych wykrytych u kobiet w ciąży chłoniak Hodgkina (limfogranulomatoza, ziarniniak złośliwy, choroba Hodgkina) plasuje się na czwartym miejscu. Choroba jest wykrywana z częstością 1: 1 000–1: 6 000 ciąż i dotyka głównie młode kobiety rasy kaukaskiej w wieku 20–29 lat. Zastosowanie nowoczesnych metod leczenia hemoblastozy z uzyskaniem stabilnej remisji lub pełnego powrotu do zdrowia doprowadziło do zwiększenia liczby sytuacji, w których pacjenci, którzy wcześniej mieli ziarniniak chłoniaka Hodgkina, są pod nadzorem ginekologów położników. Jednocześnie ryzyko nawrotu chłoniaka u kobiet w ciąży z całkowitą remisją, która trwa ponad 3 lata, wynosi 9%, a u pacjentów, którzy zajdą w ciążę mniej niż 3 lata po zakończeniu terapii, osiąga 44%.

    Powody

    Etiologia choroby Hodgkina nie jest w pełni ustalona. Większość specjalistów w dziedzinie hematologii, położnictwa i ginekologii nie uważa, aby ciąża była przyczyną lub czynnikiem prowokującym występowanie lub nawrót choroby Hodgkina. Lokalna transformacja komórek B, charakterystyczna dla ziarniniaka złośliwego, może być prawdopodobnie wywołana działaniem takich czynników, jak:

    • Zakażenie wirusem Epsteina-Barra. W 40-70% przypadków chłoniak z komórek B jest dodatni pod względem EBV. Czynnikiem sprawczym jest herpeswirus typu 4 (HHV4), limfocyt B jest tropiczny, aw wyniku długotrwałej utajonej trwałości jest zdolny do wywierania efektu transformującego na komórki odpornościowe poprzez ekspresję białek błonowych i uruchomienie mechanizmów apoptozy. Niektórzy autorzy wśród patogenów wywołujących onkotransformację komórek B, zwanych także Mycobacterium tuberculosis, typu 6 opryszczki, HIV.
    • Wpływ mutagenów. W postaciach chłoniaka negatywnych pod względem EBV wpływ innych niekorzystnych czynników środowiskowych nie jest wykluczony. Aberracje genów, które przyczyniają się do złośliwości tkanki limfoidalnej, mogą wystąpić pod wpływem zagrożeń zawodowych (praca z truciznami przemysłowymi), chemioterapii i radioterapii oraz niektórych leków (fenytoina i analogi). Przypuszczalnie pewna liczba pacjentów może mieć genetycznie odziedziczoną wadę w powstrzymywaniu transformacji i wzrostu nowotworu.

    Prawdopodobieństwo chłoniaka z komórek B wzrasta, gdy leki immunosupresyjne są pobierane po przeszczepieniu narządu. Grupa ryzyka obejmuje również kobiety w ciąży z wrodzonymi zaburzeniami odporności (choroba Wiskotta-Aldricha) i chorobami autoimmunologicznymi (reumatoidalne zapalenie stawów, zespół Sjogrena, toczeń rumieniowaty układowy, choroba trzewna).

    Patogeneza

    Mechanizm rozwoju chłoniaka Hodgkina u kobiet w ciąży jest podobny do onkogenezy występującej poza okresem ciąży. Pod wpływem wirusów Epsteina-Barra i innych czynników mutagennych zachodzi szereg procesów immunohistochemicznych, umożliwiających odrodzonym limfocytom B uniknięcie apoptozy i cytolitycznego działania zabójców T, w celu zahamowania odpowiedzi immunologicznej mikrośrodowiska tkanki na nowotwór. Według większości onkohematologów zarodkowe limfoidalne komórki B, które pochodzą z centrum embrionalnego pęcherzyka węzła chłonnego, ulegają degeneracji.

    Patogeneza choroby Hodgkina jest reprezentowana przez złożone zmiany na poziomie czynników transkrypcyjnych, białek TNF, chemokin, cytokin. Utrata regulacyjnych mechanizmów apoptozy prowadzi do niekontrolowanej reprodukcji zdegenerowanych limfocytów B - jednokomórkowych komórek progenitorowych Hodgkina i olbrzymich wielojądrowych komórek Reeda-Berezovsky'ego-Sternberga. Proliferacji raka towarzyszy pogorszenie odporności humoralnej i reakcja reaktywna w postaci proliferacji tkanki łącznej. U większości kobiet w ciąży z chorobą Hodgkina postępuje niedobór odporności komórek T, co z kolei prowadzi do rozwoju współistniejących zakażeń bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych, pierwotniakowych, powikłanych schorzeniami septycznymi.

    Klasyfikacja

    Gdy usystematyzowanie wariantów chłoniaka Hodgkina bierze pod uwagę cechy histologiczne nowotworu, stadium choroby, nasilenie zjawiska zatrucia. Takie podejście pozwala na najdokładniejsze przewidywanie przebiegu ziarniniaka złośliwego i oferuje kobiecie optymalne rozwiązanie, biorąc pod uwagę możliwe przedłużenie ciąży. Wynik choroby i ciąży zależy w dużej mierze od rodzaju guza. Onkolodzy rozróżniają:

    • Lymphogranulomatosis ze stwardnieniem guzkowym. Określa się ją u 60,3% kobiet w ciąży z ziarniniakiem złośliwym. Zaatakowane są głównie węzły chłonne śródpiersia, tkanka limfatyczna jest podzielona na oddzielne sekcje („węzły”) za pomocą sznurów włóknistych. Choroba zwykle ma korzystne rokowanie. Preparat identyfikuje klasyczne komórki wielojądrzaste i komórkowe.
    • Wariant mieszanej komórki choroby Hodgkina. Podczas ciąży rozpoznaje się ją u 32,8% chorych pacjentów, postępuje mniej korzystnie. Z reguły w proces zaangażowanych jest kilka grup węzłów chłonnych w różnych obszarach, wyrażane są ogólne objawy kliniczne. Histologicznie objawia się polimorfizmem elementów komórkowych.
    • Zmniejszenie limfoidalne. Rzadka odmiana choroby Hodgkina u kobiet w ciąży. Wykryty w 1,4% przypadków. Charakteryzuje się rozprzestrzenianiem się komórek z uszkodzeniami pozalimfatycznymi i znacznym zahamowaniem odporności. Próbka biopsyjna zawiera warstwy komórek złośliwych i włóknistych sznurów, nie ma normalnej tkanki limfoidalnej.

    Chłoniak o niskiej złośliwości i prognostycznie najkorzystniejszy z przewagą limfoidalną (wariant limfohistiocytarny choroby) i niezróżnicowane nowotwory występują wyjątkowo rzadko w czasie ciąży. W rozwoju taktyki towarzyszącej ciąży ginekolodzy-położnicy muszą wziąć pod uwagę etap procesu onkologicznego. Biorąc pod uwagę liczbę i lokalizację dotkniętych obszarów, struktur (śledziona, grasica, pierścień limfatyczny i gardłowy, łaty Peyera, wyrostek robaczkowy), tkanek pozawęzłowych, nasilenia objawów klinicznych i rozmiaru nowotworu, istnieją 4 etapy choroby Hodgkina. Ogólnie rzecz biorąc, rokowanie w ciąży pogarsza się wraz z postępem choroby.

    Objawy LH u kobiet w ciąży

    W większości przypadków pierwszym objawem limfogranulomatozy są powiększone, bezbolesne, gęsto elastyczne węzły chłonne, które nie są lutowane do otaczających tkanek i mogą tworzyć konglomeraty. U 70-75% pacjentów dotknięte są regiony szyjki macicy i nadobojczykowe, w 15-20% pachowe i śródpiersia, w 10% pachwiny. Później wykryto uszkodzenie węzłów chłonnych śródpiersia, które ze znacznym wzrostem ściskają tkankę oskrzelowo-płucną, powodując kaszel i trudności w oddychaniu. Możliwe wystąpienie uogólnionego świądu i przejściowego bólu dotkniętych węzłów chłonnych po spożyciu alkoholu.

    U 20–30% kobiet ciężarnych z chłoniakiem Hodgkina w III-IV stopniu wykrywane są ogólnoustrojowe objawy zatrucia - nieuzasadniona gorączka powyżej 38 ° C, obfite nocne poty, utrata masy ciała o 10% lub więcej, pogorszenie apetytu, osłabienie, co stanowi niekorzystny prognostyczny objaw. U niektórych pacjentów występuje ciężkie i obrzęk w lewym podbrzuszu, co wskazuje na powiększoną śledzionę. Gdy w proces zaangażowana jest wątroba, często pojawia się żółtaczka, a gdy naczynia są ściśnięte, kończyny dolne puchną z dotkniętymi węzłami chłonnymi pachwinowymi i miednicznymi. U kobiet z uciskiem górnych dróg oddechowych określa się świszczący oddech i duszność. W rzadkich przypadkach występują nerwobóle, porażenie kończyn górnych lub dolnych z utratą funkcji motorycznych, upośledzeniem połykania i mowy.

    Komplikacje

    Skomplikowaną ciążę określa 64,7% kobiet z chłoniakiem Hodgkina. Najczęściej ciąża komplikuje infekcje wirusowe i bakteryjne. U 19,6% kobiet w ciąży zaostrza się zakażenie opryszczkowe, 10,8% z nich ma opryszczkę narządów płciowych, 9,8% ma częste ostre zakażenia wirusowe układu oddechowego, 8,8% ma odmiedniczkowe zapalenie nerek lub przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek. Niedokrwistość jest wykrywana u 18,6% pacjentów. Zagrożenie aborcją w jednym lub wszystkich trzech trymestrach jest diagnozowane w 30,4% przypadków, gestoza - w prawie 20%. Częstość występowania niewydolności płodowo-łożyskowej wynosi 8,8%, opóźnienie wzrostu płodu wynosi 2,9%, a u noworodków możliwa jest neutropenia i małopłytkowość.

    Leczenie lekami i promieniowaniem choroby Hodgkina w ciągu pierwszych 2 tygodni po poczęciu powoduje samoistne poronienie. W okresie organogenezy (w 2–8 tygodniu ciąży) leki niskocząsteczkowe wywołują wrodzone anomalie rozwojowe, począwszy od trzeciego miesiąca okresu ciążowego - powodując opóźnienie wzrostu płodu. Częstotliwość ciężkich wad wielonarządowych podczas polychemoterapii w pierwszym trymestrze ciąży sięga 10-25%. Prawdopodobieństwo defektów genetycznych wywołanych promieniowaniem wzrasta o 1% na każde 1 Gy pochłoniętej dawki promieniowania jonizującego. Badanie przesiewowe jamy brzusznej zmniejsza ryzyko mutagenezy o połowę. U kobiet po leczeniu chemioradioterapią częstość kolejnych ciąż mnogich sięga 12%, czyli 10–20 razy więcej niż w populacji ogólnej.

    Diagnostyka

    W przypadku nawrotu chłoniaka Hodgkina diagnoza nie przedstawia szczególnych trudności. Jednak nawet w przypadku choroby pierwotnej, pomimo ograniczonego wykorzystania badań z zastosowaniem promieniowania jonizującego (tomografia komputerowa, limfangiografia), nowoczesne metody diagnostyczne pozwalają na wykrycie limfogranulomatozy w czasie i prawidłowe ustalenie jej stadium. Najbardziej pouczające metody to:

    • Rezonans magnetyczny. W przypadku wykrycia limfadenopatii rezonans magnetyczny ma charakter informacyjny w porównaniu z CT, ale jest nieco gorszy w wykrywaniu zaatakowanych węzłów w śródpiersiu. Trójwymiarowa wizualizacja narządów klatki piersiowej i brzucha, przestrzeni zaotrzewnowej, miednicy, tkanek miękkich, naczyń krwionośnych umożliwia dokładne określenie częstości występowania procesu patologicznego. W razie potrzeby wykonywany jest rezonans magnetyczny całego ciała.
    • Badanie USG. Sonografia jest najbezpieczniejszą metodą badania dla kobiet w ciąży i płodów. W przypadku podejrzenia zwyrodnienia złośliwego zaotrzewnowych węzłów chłonnych przepisano badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej. Aby prawidłowo określić stadium choroby, wytwarza się ultradźwięk śledziony, który może być zaangażowany w proces nowotworowy. Gdy powierzchnia jest wykonywana USG węzłów chłonnych.
    • Badanie rentgenowskie. Radiografia OGK w dwóch projekcjach jest stosowana w ograniczony sposób z możliwym uszkodzeniem węzłów chłonnych hilarnych (śródpiersia). Aby wyeliminować negatywny wpływ na płód, jama brzuszna jest koniecznie sprawdzana. Jeśli wskazano, tomografia komputerowa klatki piersiowej jest wykonywana bez użycia kontrastu.
    • Badanie histologiczne biopsji. Niezawodne markery choroby Hodgkina to komórki nowotworowe - jednojądrzaste Hodgkina i wielordzeniowe Reed-Sternberg. W zależności od histologicznego wariantu choroby mogą być izolowane, zlokalizowane między włóknistymi sznurami lub całkowicie zastępować normalną tkankę limfoidalną. W preparacie mogą być również obecne komórki Lacunara.

    Ogólnie rzecz biorąc, w badaniu krwi zwykle nie ma żadnych konkretnych zmian, wzrost ESR wskazuje na niekorzystny przebieg procesu. W obecności pozawęzłowych objawów chłoniaka przedstawiono oznaczanie poziomów fosfatazy alkalicznej, ALT, AST, kreatyniny, białka całkowitego, innych laboratoryjnych markerów uszkodzenia wątroby i nerek oraz biopsji szpiku kostnego. Choroba Hodgkina Zgodnie z zeznaniami pacjenta, oprócz położnika-ginekologa i onkohematologa, doradza specjalista chorób zakaźnych, specjalista od gruźlicy, pulmonolog, onkolog, gastroenterolog, neuropatolog i neonatolog.

    Leczenie LH u kobiet w ciąży

    Przy wyborze taktyki terapeutycznej brana jest pod uwagę agresywność nowotworów, okres ciąży i życzenia pacjenta. Niezależnie od formy i stadium guza, można zastosować jedno z trzech możliwych rozwiązań: przerwanie ciąży, podejście przewidujące-oczekiwanie, aktywne leczenie przeciwnowotworowe zgodnie z ogólnymi zasadami. Zgodnie z zaleceniami Ministerstwa Zdrowia i Rozwoju Społecznego Rosji zaleca się aborcję medyczną do 12 tygodni u pacjentów z chłoniakiem w stadium 3-4. W późniejszych okresach z agresywnym przebiegiem raka decyzję o przerwaniu ciąży podejmuje rada z uwzględnieniem opinii kobiety w ciąży i jej krewnych.

    W przypadku łagodnego (powoli postępującego) stwardnienia guzkowego w stadiach IA-IIA możliwe jest skuteczne leczenie większości pacjentów bez przepisywania leczenia przez pewien czas. W takich przypadkach ciąża przedłuża się, aż płód osiągnie witalność, zapewni się regularną kontrolę USG lub MRI, a leczenie choroby Hodgkina jest opóźnione do II-III trymestru, a nawet w okresie poporodowym. Kobiety z masywną zmianą chorobową, obecnością ogólnych klinicznych objawów B, zmianą pozawęzłową, rozprzestrzenianiem się procesu podprzeponowego, szybkim postępem ziarniniakowatości chłoniaka Hodgkina:

    • Chemioterapia. Do II trymestru preferowana jest monochemioterapia z cytostatykami alkaloidowymi. Następnie stosuje się protokół ABVD bez środków alkilujących lub schematów podobnych do CHOP. Przy opornych formach choroby Hodgkina i nawrotach choroby po pierwszym trymestrze ciąży można przepisać bardziej aktywne schematy MOPP i MOPP. Leczenie mielosupresyjne należy zakończyć nie później niż 3 tygodnie przed planowanym porodem.
    • Radioterapia Zazwyczaj radioterapia jest opóźniona do końca ciąży, ale nie dłużej niż 9 tygodni po ostatniej chemioterapii. Z klinicznie zdiagnozowaną chemooporną limfogranulomatozą lub niemożnością przeprowadzenia chemioterapii, napromienianie jest przeprowadzane z polami mantularnymi lub mini-mantularnymi, a płód jest chroniony przez fartuch ołowiowy. Całkowita otrzymana dawka nie powinna przekraczać 10 Gy.

    Chłoniak z komórek B nie jest wskazaniem do porodu operacyjnego. W przypadku braku przeciwwskazań położniczych ciążę kończy poród naturalny. Przeciwbólowe znieczulenie rdzeniowe i zewnątrzoponowe jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką małopłytkowością po chemioterapii (poniżej 100 μg 10 9 / l) ze względu na zwiększone ryzyko powstawania krwiaków nakłuwających. Cesarskie cięcie może być wykonane w obecności powikłań terapii przeciwnowotworowej - kardiofibroza pooperacyjna, niewydolność krążeniowo-oddechowa II-III stopnia, złamania patologiczne kręgów lędźwiowych, martwica aseptyczna stawu biodrowego. Karmienie piersią nie jest przeciwwskazane u pacjentów z remisją, zaleca się powstrzymanie aktywnego laktacji chłoniaka.

    Rokowanie i zapobieganie

    Według badań ciąża i jej zachowanie nie wpływają na przebieg limfogranulomatozy. Zastosowanie samej polichemoterapii lub w połączeniu z radioterapią pozwala na wyleczenie u 70–80% kobiet w ciąży z nowo rozpoznanym chłoniakiem Hodgkina. Prognostycznie niekorzystnymi objawami są masywne uszkodzenia węzłów chłonnych śródpiersia, zajęcie 3 lub więcej obszarów (struktury limfoidalne) w procesie, obecność dodatkowych zmian limfatycznych, znaczące przyspieszenie tempa sedymentacji erytrocytów (przy braku ogólnych objawów klinicznych - ponad 50 mm / h ).

    Pacjentom otrzymującym leczenie przeciw limfogranulomatom zaleca się powstrzymanie się od poczęcia przez 3 lata po zakończeniu leczenia. Funkcje menstruacyjne, które często są upośledzone po zastosowaniu chemioterapii, zwykle ustępują po 2-3 latach. Jeśli pacjentowi przepisano protokoły z zastosowaniem wysokich dawek glikokortykosteroidów, przed planowaną ciążą pożądane jest przeprowadzenie densytometrii w celu wykluczenia osteopenii lub osteoporozy. Kobiety w ciąży leczone z powodu ziarniniaków złośliwych odnoszą się do grupy wysokiego ryzyka położniczego. Po rejestracji w klinice przedporodowej onkohematolog (onkolog) powinien je zbadać co najmniej 12 razy. Ze względu na niewystarczające badania etiologii specjalnych środków zapobiegania chorobie Hodgkina nie proponuje się.

    http://www.krasotaimedicina.ru/diseases/zabolevanija_gynaecology/hodgkin-lymphoma-pregnancy
  • Up