logo

Alanina jest jednym z 20 podstawowych aminokwasów połączonych w specyficzną sekwencję wiązaniami peptydowymi w łańcuchy polipeptydowe (białka). Odnosi się do liczby wymiennych aminokwasów, ponieważ łatwo syntetyzowane w organizmie zwierząt i ludzi z prekursorów wolnych od azotu i przyswajalnego azotu.

Alanina jest składnikiem wielu białek (w fibroinie jedwabiu do 40%), jest zawarta w stanie wolnym w osoczu krwi.

Alanina - kwas 2-aminopropanowy lub α-aminopropionowy - z niepolarnym (hydrofobowym) rodnikiem alifatycznym.

Alanina jest związkiem organicznym w produktach rozkładu substancji białkowych, inaczej nazywanych kwasem amidopropionowym:

Alanina (Ala, Ala, A) - acykliczny aminokwas CH3CH (NH2) COOH.

Alanina w organizmach żywych jest w stanie wolnym i jest częścią białek, a także innych substancji biologicznie czynnych, na przykład kwasu panteonowego (witamina B3).

Alaninę po raz pierwszy wyizolowano z fibroiny jedwabiu w 1888 r. Przez T. Weyla, zsyntetyzowanego przez A. Streckera w 1850 r.

Dzienne zapotrzebowanie na ciało dorosłej osoby w alaninie wynosi 3 gramy.

Właściwości fizyczne

Alanina jest bezbarwnym kryształem rombowym, temperatura topnienia 315-316 0 C. Jest rozpuszczalna w wodzie, słabo w etanolu, nierozpuszczalna w acetonie, eterze dietylowym.

Alanina jest jednym ze źródeł glukozy w organizmie. Syntetyzowany z aminokwasów rozgałęzionych (leucyna, izoleucyna, walina).

Właściwości chemiczne

Alanina jest typowym alifatycznym α-aminokwasem. Wszystkie reakcje chemiczne charakterystyczne dla grup alfa-aminowych i alfa-karboksylowych aminokwasów (acylowanie, alkilowanie, nitrowanie, eteryfikacja itp.) Są charakterystyczne dla alaniny. Najważniejszymi właściwościami aminokwasów są ich wzajemne oddziaływanie na peptydy.

Rola biologiczna

Głównymi biologicznymi funkcjami alaniny jest utrzymanie równowagi azotowej i stałego poziomu glukozy we krwi.

Alanina bierze udział w detoksykacji amoniaku podczas ciężkich ćwiczeń.

Alanina bierze udział w metabolizmie węglowodanów, jednocześnie zmniejszając podaż glukozy w organizmie. Alanina transportuje także azot z tkanek obwodowych do wątroby w celu jego usunięcia z organizmu. Bierze udział w detoksykacji amoniaku podczas ciężkiego wysiłku fizycznego.

Alanina zmniejsza ryzyko rozwoju kamieni nerkowych; jest podstawą normalnego metabolizmu w organizmie; przyczynia się do walki z hipoglikemią i gromadzeniem glikogenu przez wątrobę i mięśnie; pomaga złagodzić wahania poziomu glukozy we krwi między posiłkami; poprzedza tworzenie się tlenku azotu, który rozluźnia mięśnie gładkie, w tym naczynia wieńcowe, poprawia pamięć, spermatogenezę i inne funkcje.

Zwiększa poziom metabolizmu energetycznego, stymuluje układ odpornościowy, reguluje poziom cukru we krwi. Konieczne jest utrzymanie napięcia mięśniowego i odpowiedniej funkcji seksualnej.

Znaczna część azotu aminokwasowego jest przenoszona do wątroby z innych narządów w składzie alaniny. Wiele organów wydziela alaninę do krwi.

Alanina jest ważnym źródłem energii dla tkanki mięśniowej, mózgu i ośrodkowego układu nerwowego, wzmacnia układ odpornościowy poprzez wytwarzanie przeciwciał. Aktywnie uczestniczy w metabolizmie cukrów i kwasów organicznych. Alanina normalizuje metabolizm węglowodanów.

Alanina jest integralną częścią kwasu pantotenowego i koenzymu A. Jako część enzymu aminotransferazy alaninowej w wątrobie i innych tkankach.

Alanina - aminokwas, który jest częścią białek tkanki mięśniowej i nerwowej. W stanie wolnym znajduje się w tkance mózgowej. Szczególnie dużo alaniny znajduje się we krwi płynącej z mięśni i jelit. Z krwi alanina jest ekstrahowana głównie przez wątrobę i jest wykorzystywana do syntezy kwasu asparaginowego.

Alanina może być surowcem do syntezy glukozy w organizmie. To sprawia, że ​​jest ważnym źródłem energii i regulatorem poziomu cukru we krwi. Spadek poziomu cukru i brak węglowodanów w pożywieniu prowadzi do tego, że białko mięśniowe ulega zniszczeniu, a wątroba zamienia otrzymaną alaninę w glukozę, nawet do poziomu glukozy we krwi.

Przy intensywnej pracy przez ponad godzinę potrzeba alaniny wzrasta, ponieważ wyczerpanie zapasów glikogenu w organizmie prowadzi do spożycia tego aminokwasu w celu ich uzupełnienia.

W katabolizmie alanina służy jako nośnik azotu z mięśni do wątroby (do syntezy mocznika).

Alanina przyczynia się do tworzenia silnych i zdrowych mięśni.

Głównym źródłem alaniny jest bulion wołowy, białka zwierzęce i roślinne.

Naturalne źródła alaniny:

żelatyna, kukurydza, wołowina, jaja, wieprzowina, ryż, produkty mleczne, fasola, ser, orzechy, soja, drożdże piwne, owies, ryby, drób.

Przy nadmiernym poziomie alaniny i niskim poziomie tyrozyny i fenyloalaniny rozwija się syndrom chronicznego zmęczenia.

Brak tego prowadzi do zwiększonego zapotrzebowania na aminokwasy rozgałęzione.

Zakresy alaniny:

łagodny rozrost gruczołu krokowego, utrzymujący stężenie cukru we krwi, źródło energii, nadciśnienie.

W medycynie alanina jest stosowana jako aminokwas do żywienia pozajelitowego.

W męskim ciele alanina znajduje się w tkance gruczołowej iw sekrecie gruczołu krokowego. Z tego powodu powszechnie uważa się, że codzienne spożywanie alaniny jako suplementu diety zapobiega rozwojowi łagodnego rozrostu gruczołu krokowego lub gruczolaka prostaty.

Suplementy diety

Prostax

Naturalny kompleks pochodzenia roślinnego, którego składniki mają korzystny wpływ na stan gruczołu krokowego i cały męski układ rozrodczy, są wybierane z uwzględnieniem zgodności biologicznej i procesów fizjologicznych męskiego ciała, służą zapobieganiu rozwojowi gruczolaka prostaty i przyczyniają się do normalizacji układu moczowego.

Prostax wspiera pełnoprawną funkcję rozrodczą mężczyzn, w tym spermatogenezę, a także normalne funkcjonowanie układu moczowego. Wspomaga odbudowę struktur komórkowych tkanki gruczołowej, wspomaga równowagę męskich hormonów płciowych. Zwiększa odporność organizmu, odporność, wydajność.

W nadciśnieniu, alanina w połączeniu z glicyną i argininą może zmniejszać zmiany miażdżycowe w naczyniach.

W kulturystyce powszechne jest przyjmowanie alaniny w dawce 250-500 miligramów bezpośrednio przed treningiem. Przyjmowanie alaniny w postaci roztworu pozwala ciału wchłonąć ją niemal natychmiast, co daje dodatkowe korzyści podczas treningu i uzyskania masy mięśniowej.

http://himija-online.ru/organicheskaya-ximiya/aminokisloty/alanin.html

Wzór strukturalny alaniny

Glukoza - Sześcioatomowy monosacharyd, najczęściej występujący w przyrodzie, jest częścią oligo- i polisacharydów, glikoprotein. Rozkład glukozy na pirogronian w procesie glikolizy jest uniwersalnym sposobem uwalniania energii, która może być przechowywana w postaci ATP.

Podręcznik

Rośliny homohydrowane stanowią większość mieszkańców ziemi z subtelnymi mechanizmami regulującymi transpirację szparkową i kutykularną, a także system korzeniowy. Zapewnienie zaopatrzenia w wodę.

Podręcznik

Nanizm przysadki - (karłowatość) choroba endokrynologiczna, objawiająca się gwałtownym opóźnieniem wzrostu z powodu niewystarczającej produkcji hormonu wzrostu u małych dzieci.

Podręcznik

Chromosom - Jedna duża cząsteczka DNA zawierająca wiele genów i pełniąca funkcję przechowywania i przekazywania informacji genetycznej.

Podręcznik

Połączone chromosomy X - Dwa chromosomy Drosophila X połączone ze sobą pojedynczym centromerem.

Podręcznik

Ścieranie - (z łaciny. Ścieranie - skrobanie). Zniszczenie wybrzeża i przybrzeżnych części dna dużych zbiorników (mórz, jezior, zbiorników) fal i fal. Szczególnie istotne dla zbiorników w początkowych okresach ich istnienia i przejawiające się w konieczności przeniesienia do innych miejsc osiedli lub obiektów przemysłowych.

http://molbiol.kirov.ru/spravochnik/structure/28/313.html

Alanina - rodzaje, funkcje i zastosowanie w sporcie

Alanina jest aminokwasem obecnym w tkankach zarówno w postaci niezwiązanej, jak i jako część różnych substancji, złożonych cząsteczek białka. W komórkach wątroby przekształca się w glukozę, a takie reakcje są jedną z wiodących metod glukoneogenezy (tworzenie glukozy ze związków innych niż węglowodany).

Rodzaje i funkcje alaniny

Alanina występuje w organizmie w dwóch formach. Alfa-alanina bierze udział w tworzeniu cząsteczek białkowych, a beta-alanina jest integralną częścią różnych substancji bioaktywnych.

Główne zadania alaniny polegają na utrzymaniu równowagi azotu i stałej koncentracji glukozy we krwi. Ten aminokwas jest jednym z najważniejszych źródeł energii dla ośrodkowego układu nerwowego, włókien mięśniowych. Dzięki temu powstają tkanki łączne.

Bierze aktywny udział w procesach metabolicznych węglowodanów, kwasów tłuszczowych. Alanina jest niezbędna dla normalnej odporności, stymuluje reakcje biochemiczne wytwarzające energię, reguluje stężenie cukru we krwi.

W ludzkim ciele alanina pochodzi z pożywieniem zawierającym białko. Jeśli to konieczne, może powstać z substancji azotowych lub podczas rozkładu białka karnozyny.

Źródłami żywności tego związku są wołowina, wieprzowina, ryby i owoce morza, drób, produkty mleczne, rośliny strączkowe, kukurydza, ryż.

Niedobór alaniny jest rzadkim zjawiskiem, ponieważ ten aminokwas, jeśli to konieczne, jest łatwo syntetyzowany w organizmie.

Objawami niedoboru tego związku są:

  • hipoglikemia;
  • obniżony status immunologiczny;
  • wysokie zmęczenie;
  • nadmierna drażliwość, nerwowość.

Przy intensywnym wysiłku fizycznym brak alaniny stymuluje procesy kataboliczne w tkance mięśniowej. Uporczywy niedobór tego związku znacząco zwiększa prawdopodobieństwo kamicy moczowej.

Dla osoby zarówno niedobór, jak i nadmiar alaniny są szkodliwe.

Oznaki nadmiernego poziomu tego aminokwasu to:

  • długotrwałe uczucie zmęczenia, nie przechodzi nawet po wystarczającym odpoczynku;
  • ból stawów i mięśni;
  • rozwój stanów depresyjnych i subdepresyjnych;
  • zaburzenia snu;
  • zaburzenia pamięci, zmniejszona zdolność koncentracji i koncentracji.

W medycynie preparaty zawierające alaninę są stosowane do leczenia i zapobiegania problemom z gruczołem krokowym, w szczególności z rozwojem rozrostu tkanek gruczołowych. Są one przepisywane do żywienia pozajelitowego ciężkich pacjentów, aby zapewnić organizmowi energię i utrzymać stabilne stężenie cukru we krwi.

Beta-alanina i karnozyna

Beta-alanina jest formą aminokwasu, w której grupa aminowa (rodnik zawierający atom azotu i dwa atomy wodoru) znajduje się w pozycji beta, a centrum chóralne jest nieobecne. Ta odmiana nie bierze udziału w tworzeniu cząsteczek białka i dużych enzymów, ale jest integralną częścią wielu substancji bioaktywnych, w tym peptydu karnozyny.

Związek jest utworzony z łańcuchów beta-alaniny i histydynowych i występuje w dużych objętościach we włóknach mięśniowych i tkankach mózgowych. Karnozyna nie bierze udziału w procesach metabolicznych, a ta właściwość zapewnia jej funkcję wyspecjalizowanego bufora. Zapobiega nadmiernemu utlenianiu medium we włóknach mięśniowych podczas intensywnego wysiłku fizycznego, a zmiana poziomu PH na stronę kwasową jest głównym czynnikiem wyczerpywania mięśni.

Dodatkowe spożycie beta-alaniny pozwala na zwiększenie stężenia karnozyny w tkankach, co chroni je przed stresem oksydacyjnym.

Zastosowanie w sporcie

Sportowcy stosują suplementy z beta-alaniną, ponieważ dodatkowe spożycie tego aminokwasu jest niezbędne do intensywnego wysiłku fizycznego. Takie narzędzia są odpowiednie dla osób uprawiających kulturystykę, różnego rodzaju wioślarstwo, sporty zespołowe, crossfit.

W 2005 r. Dr Jeff Stout przedstawił wyniki swoich badań nad wpływem beta-alaniny na organizm. W eksperymencie wzięli udział nieprzeszkoleni mężczyźni, w przybliżeniu o takich samych parametrach fizycznych, którzy otrzymywali od 1,6 do 3,2 g czystego aminokwasu dziennie. Stwierdzono, że przyjmowanie beta-alaniny zwiększa próg zmęczenia nerwowo-mięśniowego o 9%.

Japońscy naukowcy udowodnili (badania te można zobaczyć pod następującym linkiem), że dobrze karnozyna eliminuje ból mięśni, który występuje po intensywnych treningach, a także przyspiesza proces gojenia ran i regenerację tkanek po urazach.

Przyjmowanie suplementów z beta-alaniną jest ważne dla sportowców uprawiających ćwiczenia beztlenowe. Przyczynia się to do zwiększenia wytrzymałości, co oznacza zwiększenie skuteczności treningu i zwiększenie masy mięśniowej.

W 2016 r. Opublikowano recenzję w jednym z czasopism, których autorzy przeanalizowali wszystkie dostępne dane dotyczące stosowania suplementów beta-alaninowych w sporcie.

Przedstawiono następujące wnioski:

  • 4-tygodniowe przyjmowanie suplementów sportowych z tym aminokwasem znacznie zwiększa zawartość karnozyny w tkance mięśniowej, co zapobiega rozwojowi stresu oksydacyjnego, a także zwiększa wydajność, która jest bardziej zauważalna przy szczytowych obciążeniach;
  • dodatkowe ilości beta-alaniny zapobiegają zmęczeniu nerwowo-mięśniowemu, zwłaszcza u osób starszych;
  • suplementy z beta-alaniną nie wywołują skutków ubocznych, z wyjątkiem parestezji.

Do tej pory nie ma wystarczająco poważnych powodów, by sądzić, że przyjmowanie beta-alaniny poprawia siłę, poprawia wydajność i wytrzymałość. Chociaż te właściwości aminokwasów pozostają wątpliwe dla specjalistów.

Zasady przyjęcia

Dzienne zapotrzebowanie na alaninę wynosi około 3 g dla osoby. Ta ilość jest niezbędna dla zwykłego dorosłego, ale sportowcom zaleca się zwiększenie dawki aminokwasu do 3,5-6,4 g. Zapewni to organizmowi dodatkową karnozynę, zwiększy wytrzymałość i wydajność.

Weź suplement powinien być trzy razy dziennie, 400-800 mg, co 6-8 godzin.

Czas trwania beta-alaniny jest indywidualny, ale musi wynosić co najmniej cztery tygodnie. Niektórzy sportowcy przyjmują suplementy z kursem do 12 tygodni.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Przyjmowanie suplementów i leków z beta-alaniną jest przeciwwskazane w przypadku indywidualnej nietolerancji na składniki produktu i gluten.

Nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, ponieważ wpływ substancji w tych przypadkach nie został wystarczająco zbadany. Bardzo ostrożnie należy przyjmować takie suplementy u diabetyków. Można to zrobić tylko po konsultacji z lekarzem.

Wysokie dawki beta-alaniny mogą powodować łagodne zaburzenia czuciowe, objawiające się mrowieniem, pieczeniem, spontanicznymi gęsią skórką (parestezje). Jest nieszkodliwy i wskazuje tylko, że dodatek działa.

Jednak przekroczenie dawki nie wpływa na stężenie karnozyny i nie zwiększa wytrzymałości, dlatego nie ma sensu przyjmować większych niż zalecane ilości aminokwasów.

Jeśli parestezje powodują silny dyskomfort, to ten efekt uboczny można łatwo wyeliminować przez obniżenie przyjmowanych dawek.

Suplementy sportowe Beta-alanina

Producenci żywienia sportowego opracowują różne suplementy beta-alaniny. Można je kupić w postaci kapsułek wypełnionych proszkiem lub roztworami. W wielu produktach ten aminokwas łączy się z kreatyną. Uważa się, że wzajemnie się wzmacniają działanie (efekt synergii).

Wspólne i skuteczne suplementy beta-alaniny:

  • Biała powódź z kontrolowanych laboratoriów;
  • Purple Wraath z kontrolowanych laboratoriów;

Sportowcy uprawiający sporty siłowe powinni łączyć beta-alaninę z kreatyną, aby zwiększyć wydajność.

Dla większej wytrzymałości fizycznej zaleca się połączenie tego aminokwasu z kwaśnym węglanem sodu (soda). Sportowcy łączą także suplementację z beta-alaniną z innymi kompleksami aminokwasów (np. BCAA), izolatami i koncentratami białek serwatkowych, dawcami azotu (argininą, agmatyną, różnymi kompleksami przedtreningowymi).

http://cross.expert/sportivnoe-pitanie/aminokisloty/alanin.html

Wzór strukturalny alaniny

Formuła prawdziwa, empiryczna lub brutto: C3H7NIE2

Skład chemiczny alaniny

Masa cząsteczkowa: 89,094

Alanina (kwas 2-aminopropanowy) jest aminokwasem alifatycznym. α-Alanina jest składnikiem wielu białek, β-alanina jest częścią wielu związków biologicznie czynnych.

Alanina jest łatwo przekształcana w wątrobie w glukozę. Proces ten nazywany jest cyklem glukozowo-alaninowym i jest jednym z głównych sposobów glukoneogenezy w wątrobie.

Po raz pierwszy alaninę zsyntetyzował Strecker w 1850 r. Przez działanie na aldehyd octowy amoniakiem i kwasem cyjanowodorowym, a następnie hydrolizę powstałego α-aminonitrylu. W laboratorium alanina jest syntetyzowana przez oddziaływanie z amoniakiem, kwasem α-chlorowym lub kwasem α-bromopropionowym.

http://formula-info.ru/khimicheskie-formuly/a/formula-alanina-strukturnaya-khimicheskaya

Beta Alanina (Beta-Alanina)

Treść

Wzór strukturalny

Rosyjska nazwa

Łacińska nazwa substancji Beta-alanina

Nazwa chemiczna

Formuła brutto

Grupa farmakologiczna substancji Beta-alanina

Kod CAS

Typowy artykuł kliniczny i farmakologiczny 1

Działanie farmaceutyczne Koliduje z ostrym uwalnianiem histaminy, nie posiadając aktywności przeciwhistaminowej (nie blokuje H1-receptory histaminy). Ma bezpośredni wpływ na rozszerzenie naczyń obwodowych skóry, co powoduje takie reakcje wegetatywne jak uczucie ciepła, ból głowy.

Wskazania. Zaburzenia wegetatywne w okresie menopauzy.

Dozowanie Wewnątrz 1-2 tabletki dziennie, maksymalna dawka dobowa - 3 tabletki. Przebieg leczenia wynosi 5–10 dni (aż do ustąpienia objawów).

Efekty uboczne Reakcje alergiczne.

[1] Państwowy rejestr leków. Oficjalne wydanie: w 2 t.- M.: Medical Council, 2009. - Vol.2, Part 1 - 568 p.; Część 2 - 560 s.

Interakcje z innymi aktywnymi składnikami.

Nazwy handlowe

  • Apteczka pierwszej pomocy
  • Sklep internetowy
  • O firmie
  • Skontaktuj się z nami
  • Kontakty wydawcy:
  • +7 (495) 258-97-03
  • +7 (495) 258-97-06
  • E-mail: [email protected]
  • Adres: Rosja, 123007, Moskwa, ul. 5. Mainline, 12.

Oficjalna strona radaru firmy ®. Główna encyklopedia leków i asortyment produktów farmaceutycznych rosyjskiego Internetu. Książka referencyjna leków Rlsnet.ru zapewnia użytkownikom dostęp do instrukcji, cen i opisów leków, suplementów diety, urządzeń medycznych, urządzeń medycznych i innych towarów. Farmakologiczna książka referencyjna zawiera informacje na temat składu i formy uwalniania, działania farmakologicznego, wskazań do stosowania, przeciwwskazań, działań niepożądanych, interakcji lekowych, sposobu stosowania leków, firm farmaceutycznych. Książka medyczna zawiera ceny leków i towarów na rynku farmaceutycznym w Moskwie i innych miastach Rosji.

Przenoszenie, kopiowanie, rozpowszechnianie informacji jest zabronione bez zgody LLC RLS-Patent.
Przy cytowaniu materiałów informacyjnych opublikowanych na stronie www.rlsnet.ru wymagane jest odniesienie do źródła informacji.

Wiele bardziej interesujących

© REJESTRACJA LEKÓW ROSJI ® Radar ®, 2000-2019.

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Komercyjne wykorzystanie materiałów jest niedozwolone.

Informacje przeznaczone są dla lekarzy.

http://www.rlsnet.ru/mnn_index_id_3686.htm

Wzór strukturalny alaniny

Wymiary w centymetrach służą jako odniesienie i odpowiadają druku z rozdzielczością 300 dpi. Zakupione pliki są dostarczane w formacie JPEG.

¹ Standardowa licencja pozwala na jednorazową publikację obrazu z limitowanej edycji jako ilustrację materiału informacyjnego lub okładki drukowanej publikacji;

² Licencja rozszerzona zezwala na inne zastosowania, w tym reklamę, pakowanie, projektowanie stron internetowych itp.;

³ Drukowanie licencji w celach prywatnych pozwala na wykorzystanie obrazu w projektowaniu wnętrz prywatnych i do drukowania na użytek własny w nakładzie nie większym niż pięć kopii.

* Pakiety obrazów zapewniają znaczne oszczędności przy zakupie dużej liczby prac (więcej)

Rozmiar oryginalny: 5043 × 4267 pikseli. (21,5 megapiksela)

Cena podana w tabeli jest sumą kosztu licencji na wykorzystanie obrazu (75% całkowitego kosztu) i kosztu usług fotobanku (25% całkowitego kosztu). Podział ten pojawia się tylko w rachunkach iw dokumentach końcowych (umowy, akty, rejestry), reszta interfejsu fotobanku zawsze zawiera pełne kwoty do zapłaty.

Uwaga! Korzystanie z prac z banku zdjęć jest możliwe dopiero po ich zakupie. Jakiekolwiek inne wykorzystanie (w tym w celach niekomercyjnych i w odniesieniu do banku zdjęć) jest zabronione i karalne.

http://lori.ru/2723414

Alanina - pełny opis substancji

Alanina to aminokwas, który bierze udział we wzmacnianiu tkanki mięśniowej i zapewnia wytrzymałość organizmu. Pierwiastek jest syntetyzowany z kwasu mlekowego i reguluje poziom cukru we krwi. Ponadto jest częścią karnozyny, która zapobiega starzeniu się komórek mózgowych.

Alanina: właściwości i rola

Alanina jest aminokwasem, który bierze udział w ważnych procesach. Ten element otrzymujemy ze źródeł żywności, z których wątroba syntetyzuje użyteczny element szerokiego działania. Istnieją dwie formy elementu - alfa i beta. Alfa znajduje się w białkach, a beta staje się częścią różnych związków. Wzór cząsteczkowy substancji jest następujący: NH₂-CH₂-CH₂-COOH.

Główna rola alaniny polega na tym, że stanowi ona jedną z części karnozyny i ta substancja jest niezbędna, aby każdy z nas pozostał aktywny i trwały. Związek tego typu ma właściwości przeciwutleniające i przeciwstarzeniowe. Jest również stosowany przez organizm do leczenia różnych chorób i występuje w małych ilościach we wszystkich komórkach.

Alanina jest syntetyzowana w tkance mięśniowej, a następnie wątroba wykorzystuje ją do tworzenia innych korzystnych elementów. Alanina ma doskonałe zdolności do przekształcania się w inne substancje i uczestniczy w prawie wszystkich procesach życiowych. Jego rola w życiu człowieka jest po prostu nieoceniona, ponieważ „uczy” mięśni wytrzymałościowych, podnosi poziom cukru we krwi i wyzwala ważne procesy transformacji jednego związku w inny.

Biorąc alaninę

Alonine można przyjmować w następujących przypadkach:

poprawić wydajność;

jako środek profilaktyczny w cukrzycy;

dla wzrostu tkanki mięśniowej;

z chorobami prostaty;

w zapobieganiu menopauzie.

Interesującą cechą substancji jest to, że bierze udział w prawie wszystkich procesach życiowych. Kobiety często przyjmują alaninę, aby włosy i paznokcie były mocne i piękne, a sportowcy mogą budować mięśnie poprzez substancję. Warto zauważyć, że ten element będzie przydatny dla tych, którzy chcą schudnąć. Aminokwas może przekształcić się w glukozę i tym samym osłabić uczucie głodu.

Ciało jest w stanie samodzielnie poinformować cię, że nadszedł czas, aby wziąć aloninę. Zmniejszony apetyt, depresja, nerwowość i obniżone libido to główne wskaźniki, że organizm potrzebuje dodatkowej dawki aminokwasów o szerokim spektrum działania. Jednocześnie element nie występuje w czystej postaci. Pokarmy białkowe, rośliny strączkowe i produkty mięsne służą jako główni dostawcy aloniny, ale możesz wziąć oddzielny lek, który zwiększy zawartość aminokwasów kilka razy.

Istnieje opcja apteki, która jest uznawana za nieszkodliwą i może być wykorzystywana do różnych celów. Jednocześnie nie ma szczególnych przeciwwskazań do stosowania leku, ale osoby z alergiami pokarmowymi powinny unikać spożywania czystych aminokwasów.

Przedawkowanie wyraża się w pojawieniu się niewielkiego zaczerwienienia, świądu i mrowienia skóry. Ten pierwiastek nie powoduje szczególnie nieprzyjemnych doznań, a gdy pojawiają się takie objawy, lepiej jest nieznacznie zmniejszyć dzienną dawkę leku. Głównym skutkiem ubocznym jest zespół przewlekłego zmęczenia, a sam lek można bezpiecznie łączyć z innymi substancjami.

http://extract.market/handbook/raw/alanin/

Strona szkoleniowa
Zaire Seferbekova

Atlas aminokwasów: alanina [1]

Struktura


Alanina została odkryta przez Weila w 1888 r. W fibroinie jedwabiu. Alfa-atom węgla alaniny jest związany z grupą metylową (-CH3), która sprawia, że ​​alanina jest jednym z najprostszych alfa-aminokwasów w odniesieniu do struktury molekularnej. Grupa metylowa alaniny nie jest reaktywna, a zatem prawie nigdy bezpośrednio nie uczestniczy w funkcjonowaniu białka. Jednak łańcuchy boczne alaniny, a także waliny, leucyny i izoleucyny w białkach, w wyniku oddziaływań hydrofobowych, mają tendencję do łączenia się w skupiska, które stabilizują strukturę białka.
Alanina ma radykalną grupę o małych rozmiarach, więc nie koliduje z łańcuchem polipeptydowym, aby pasował do warstw beta. Najwyższą zawartość alaniny (29,7%) obserwuje się w takiej β-keratynie, jak fibroina jedwabiu. Reszty Gly i Ala występują naprzemiennie w fibroinie na dość długich odcinkach łańcucha polipeptydowego. [2].
Po raz pierwszy alanina została zsyntetyzowana przez Streckera w 1850 r. Przez działanie na aldehyd octowy amoniakiem i kwasem cyjanowodorowym, a następnie hydroliza otrzymanego α-aminonitrylu:

W laboratorium alanina jest syntetyzowana przez oddziaływanie z amoniakiem α-chloro lub kwasem α-bromopropionowym [4] :

Alanina w żywności


Alanina może być syntetyzowana w ludzkim ciele i nie ma potrzeby jej przyjmować z jedzeniem. Alanina występuje w wielu produktach spożywczych, a zwłaszcza w mięsie. Źródła alaniny:
1) Źródła zwierząt: mięso, owoce morza, kazeinian, produkty mleczne, jaja, ryby, żelatyna, laktalbumina;
2) Źródła roślin: nasiona słonecznika, owies, kiełki pszenicy, awokado, rośliny strączkowe, orzechy, nasiona, soja, serwatka, drożdże piwne, brązowy ryż, otręby, kukurydza, produkty pełnoziarniste [3].

Fizjologiczna rola alaniny


Jest głównym składnikiem tkanki łącznej.
W organizmie jest syntetyzowany z aminokwasów rozgałęzionych (leucyna, izoleucyna, walina), kwasu pirogronowego.

Podczas przerw między posiłkami, zwłaszcza długich, niektóre białka mięśni rozpadają się na aminokwasy. Te aminokwasy, poprzez reakcję transaminacji, przekazują swoje grupy aminowe do produktu glikolizy pirogronianu, tworząc alaninę, która jest tam transportowana do wątroby i deaminowana. Hepatocyty w procesie glukoneogenezy przekształcają powstały pirogronian w glukozę we krwi, a amoniak w mocznik, który jest wydalany z organizmu. Brak aminokwasów w mięśniach zostaje przywrócony po kilku posiłkach. Naruszenia tego cyklu zwiększają ryzyko rozwoju cukrzycy typu II. Tak więc alanina bierze udział w cyklu glukozo-alaninowym, co pozwala wygładzić wahania poziomu glukozy we krwi między posiłkami [4].
Ponadto międzynarodowe badanie prowadzone przez Imperial College w Londynie wykazało korelację między wysokim poziomem alaniny a podwyższonym ciśnieniem krwi, zużyciem energii, poziomem cholesterolu i wskaźnikiem masy ciała.

Główne funkcje:
• wytwarzanie energii mięśniowej;
• dostosowanie poziomu metabolizmu energetycznego;
• stymulacja odporności; regulacja cukru;
• produkcja limfocytów; utrzymanie napięcia mięśniowego;
• wsparcie funkcji seksualnych;
• praca nadnerczy;
• detoksykacja amoniaku;
• metabolizm cukrów i kwasów organicznych.

Systemy i narządy:
- tkanka mięśniowa;
- mózg;
- tkanka łączna.

Konsekwencje niedoboru:
- hipoglikemia;
- z większym wysiłkiem fizycznym - rozpadem tkanki mięśniowej.

Konsekwencje nadpodaży:
- Zakażenie wirusem Epsteina-Barra;
- zespół chronicznego zmęczenia.
U zwierząt nadmiar alaniny indukuje mutagenezę.

Alanina jest stosowana w celu wzmocnienia układu odpornościowego, zmniejszając ryzyko kamieni nerkowych. Jako dodatek w leczeniu hipoglikemii, w celu złagodzenia napadów padaczkowych. Jest ważnym źródłem energii dla mózgu i centralnego układu nerwowego. Stosuje się go również w celu wyeliminowania objawów wegetatywnych typu pływów spowodowanych przez naturalne lub jatrogenne przedmenopauzalne, menopauzalne i pomenopauzalne, kiedy niemożliwe jest przypisanie hormonalnej terapii zastępczej; przed mianowaniem hormonalnej terapii zastępczej; w połączeniu z hormonalną terapią zastępczą z jej brakiem skuteczności.
Alanina występuje w wielu lekach. [3], jak również w składzie suplementów diety i wielu formuł energetycznych i sportowych.
Ponad 30 pochodnych odpowiada alaninie, różniących się podstawnikami atomu wodoru grupy metylowej (patrz rys. 4). Na przykład, tyroksyna hormonu tarczycy z podstawionym jodem aromatycznym łańcuchem bocznym; beta-alanina (główny składnik koenzymu A), DOPA (3,4-digiroksyfenyloalanina), niezbędna do syntezy melaniny [2], białka mięśniowe karnozyna i anserin, koenzym A, kwas pantotenowy (witamina B5), enzym aminotransferaza alaninowa (ALT).

Rysunek 5 przedstawia krzywą miareczkowania alaniny (plik Excel z obliczeniami). Z krzywej miareczkowania wynika, że ​​grupa karboksylowa ma pKa1= 2,34, a protonowana grupa aminowa - pKa2= 9,69. Przy pH = 6,01 alanina występuje jako jon dwubiegunowy (jon obojnaczy), gdy całkowity ładunek elektryczny cząstki wynosi 0. Przy tym pH cząsteczka alaniny jest elektrycznie obojętna. Ta wartość pH nazywana jest punktem izoelektrycznym i jest oznaczona pI. Punkt izoelektryczny jest obliczany jako średnia arytmetyczna dwóch wartości pKa.
Dla alaniny: pI = ½ * c (pKa1 + pKa2) = ½ * (2,34 + 9,69) = 6,01.

Figura 6 przedstawia różne formy istnienia cząsteczki alaniny. Rozumie się, że: z pewnym pKa pojawia się odpowiedni formularz, a następnie procent jego zawartości stopniowo wzrasta.

Zobaczysz (w kolejności):
1) model alaniny Sharo-rod (przed naciśnięciem dowolnego przycisku)
2) ogólny widok wiązania peptydowego na przykładzie alaniny i argininy (PDB ID: 3W4S, [ALA] 113: A i [ARG] 114: A) (po kliknięciu „Uruchom”)
3) ogólny widok wiązania wodorowego obejmuje przykład alaniny i fenyloalaniny (IDB PDB: 3W4S, [ALA] 124: A i [PHE] 128: A) (po kliknięciu „Kontynuuj”)
4) interakcje hydrofobowe (użyto usługi CluD) (IDB PDB: 3D4U, [ALA] 178: A, [VAL] 179: A, [PHE] 147: A, [ILE] 38: A, [LEU] 47: A, [TRP] 63: A)

Alanina jest aminokwasem hydrofobowym, którego rodnik boczny jest często zawarty w składzie jąder hydrofobowych (wskazanych przez czerń). Alanina odnosi się również do aminokwasów alifatycznych, dlatego wiązania wodorowe obejmujące boczne rodniki i mostki solne nie są charakterystyczne dla alaniny.
Interakcje białko-białko leżą u podstaw wielu procesów fizjologicznych związanych z aktywnością enzymatyczną i jej regulacją, transportem elektronowym itp. Proces tworzenia kompleksu dwóch cząsteczek białka w roztworze można podzielić na kilka etapów:
1) swobodna dyfuzja cząsteczek w roztworze w dużej odległości od innych makrocząsteczek,
2) zbieżność makrocząsteczek i ich wzajemne ukierunkowanie ze względu na długotrwałe oddziaływania elektrostatyczne z tworzeniem wstępnego (zderzeniowego) kompleksu,
3) przekształcenie wstępnego kompleksu w ostatni, tj. W konfigurację, w której wykonywana jest funkcja biologiczna.
Alternatywnie, kompleks dyfuzyjno-kolizyjny może rozpadać się bez tworzenia końcowego kompleksu. Podczas transformacji wstępnego kompleksu do końcowego, następuje przemieszczenie cząsteczek rozpuszczalnika z interfejsu białko-białko i zmiany konformacyjne samych makrocząsteczek. Ważną rolę w tym procesie odgrywają oddziaływania hydrofobowe i tworzenie wiązań wodorowych i mostków solnych. [5].

Czynniki regulujące interakcje białko-białko:

  • Stężenie białka, które z kolei zależy od poziomu ekspresji i szybkości degradacji;
  • Powinowactwo białkowe do innych białek lub ligandów;
  • Stężenie ligandów (substratów, jonów itp.);
  • Obecność innych białek, kwasów nukleinowych i jonów;
  • Pola elektryczne wokół wiewiórki;
  • Obecność modyfikacji kowalencyjnych [6].

Stabilność kompleksów nukleoprotein zapewnia interakcja niekowalencyjna. Różne nukleoproteiny mają różne rodzaje interakcji przyczyniające się do stabilności kompleksu. Ze względu na swoją hydrofobowość i alifatyczność alanina nie oddziałuje z DNA, co zostało potwierdzone podczas wyszukiwania kontaktów za pomocą JMol.

http://kodomo.fbb.msu.ru/~seferbekova/term2/pr3/alanine/alanine_rus.html

α-aminokwasy

Skierowana synteza peptydów

USTALANIE PODSTAWOWEJ STRUKTURY BIAŁKA

1) Metoda dinitrofenylacji

Aby kontynuować pobieranie, musisz przejść przez captcha:

Kalkulator

Bezpłatny koszt pracy usługi

  1. Wypełnij wniosek. Eksperci obliczą koszt Twojej pracy
  2. Obliczenie kosztu przyjdzie na pocztę i SMS

Twój numer aplikacji

W tej chwili automatyczny list potwierdzający zostanie wysłany na pocztę z informacjami o aplikacji.

http://studfiles.net/preview/2872704/

Alanina

Alanina (w skrócie Ala lub A) jest alfa-aminokwasem o wzorze chemicznym CH3CH (NH2) COOH. Jego L-izomer jest jednym z 20 aminokwasów kodowanych przez kod genetyczny. Jego kodony to GCU, GCC, GCA i GCG. Alanina jest klasyfikowana jako aminokwas niepolarny. L-alanina jest druga po leucynie w częstości występowania i wynosi 7,8% pierwotnej struktury w próbce 1150 białek. D-alanina znajduje się w ścianie komórkowej bakterii i niektórych antybiotykach peptydowych.

Struktura

Alfa-atom węgla alaniny jest związany z grupą metylową (-CH3), która sprawia, że ​​alanina jest jednym z najprostszych alfa-aminokwasów w odniesieniu do struktury molekularnej, w wyniku czego alanina jest klasyfikowana jako aminokwas alifatyczny. Grupa metylowa alaniny nie jest reaktywna, a zatem prawie nigdy bezpośrednio nie uczestniczy w funkcjonowaniu białka.

Alanina w żywności

Alanina nie jest niezbędnym aminokwasem, to znaczy może być syntetyzowana w ludzkim ciele i nie ma potrzeby jej przyjmować z jedzeniem. Alanina występuje w wielu produktach spożywczych, a zwłaszcza w mięsie.
Źródła alaniny:
Źródła zwierząt: mięso, owoce morza, kazeinian, produkty mleczne, jaja, ryby, żelatyna, laktalbumina;
Źródła roślinne: fasola, orzechy, nasiona, soja, serwatka, drożdże piwne, brązowy ryż, otręby, kukurydza, produkty pełnoziarniste.

Synteza alaniny

Biosynteza

Alanina może być syntetyzowana przez organizm z aminokwasów pirogronianowych i rozgałęzionych, takich jak walina, leucyna i izoleucyna.
Alanina jest najczęściej uzyskiwana przez redukcyjne aminowanie pirogronianu. Ponieważ reakcje transaminacji są łatwo odwracalne i pirogronian jest szeroko rozpowszechniony, alanina łatwo się tworzy, a zatem ma ścisłe powiązania ze szlakami metabolicznymi, takimi jak glikoliza, glukoneogeneza i cykl kwasu cytrynowego. Ponadto występuje z mleczanem i generuje glukozę z białka w cyklu alaninowym.

Synteza chemiczna

Racemiczną alaninę można otrzymać przez kondensację aldehydu octowego z chlorkiem amonu w obecności cyjanku sodu w reakcji Streckera lub przez amonolizę kwasu 2-bromopropanowego.

Fizjologiczna funkcja alaniny

Alanina odgrywa kluczową rolę w cyklu glukozo-alaninowym między tkankami a wątrobą. W mięśniach i innych tkankach, które wykorzystują aminokwasy jako paliwo, grupy aminowe są łączone w glutaminian poprzez transaminazy. Glutaminian może następnie przenieść swoją grupę aminową poprzez aminotransferazę alaninową do pirogronianu, produktu glikolizy mięśniowej, z wytworzeniem alaniny i alfa-KG. Utworzona alanina jest przenoszona do krwi i transportowana do wątroby. Przeciwna reakcja na aminotransferazę alaninową występuje w wątrobie. Pirogronian tworzy glukozę poprzez glukoneogenezę, a powstały produkt wraca do mięśni przez układ krążenia. Glutaminian w wątrobie wchodzi do mitochondriów i pod wpływem dehydrogenazy glutaminianowej zamienia się w jon amonowy, który z kolei uczestniczy w cyklu mocznikowym z tworzeniem mocznika.
Cykl glukozowo-alaninowy umożliwia usunięcie pirogronianu i glutaminianu z mięśni i wydalenie ich do wątroby. Glukoza jest regenerowana z pirogronianu, a następnie wraca do mięśni: energia do glukoneogenezy jest zatem pobierana z wątroby, a nie z mięśni. Wszystkie ATP obecne w mięśniu służą do kurczenia mięśni.

Alanina i nadciśnienie

Międzynarodowe badanie prowadzone przez Imperial College w Londynie wykazało korelację między wysokim poziomem alaniny a wysokim ciśnieniem krwi, zużyciem energii, poziomem cholesterolu i wskaźnikiem masy ciała.

Alanina i cukrzyca

Zmiany w cyklu alaninowym, które zwiększają poziomy aminotransferazy alaninowej w surowicy (ALT), są związane z rozwojem cukrzycy typu II. Wraz ze wzrostem poziomu ALT wzrasta ryzyko rozwoju cukrzycy typu II.

Właściwości chemiczne alaniny

Deaminacja cząsteczki alaniny daje stabilny wolny rodnik alkilowy, CH3C • HCOO-. Deaminacja może być indukowana w stanie stałym lub ciekłym alaniny przez promieniowanie.
Ta właściwość alaniny jest stosowana w pomiarach dozymetrycznych podczas radioterapii. Kiedy normalna alanina jest napromieniowana, promieniowanie przekształca pewne cząsteczki alaniny w wolne rodniki, a ponieważ rodniki te są stabilne, ich zawartość można dalej mierzyć za pomocą magnetycznego rezonansu jądrowego, aby dowiedzieć się, jak silna alanina była wystawiona na promieniowanie. Przed radioterapią granulki alaniny można napromieniować w celu określenia wymaganego zakresu dawek do terapii.

Dostępność:

Alanina jest stosowana w celu wzmocnienia układu odpornościowego, zmniejszając ryzyko kamieni nerkowych. Jako dodatek w leczeniu hipoglikemii, w celu złagodzenia napadów padaczkowych. Jest ważnym źródłem energii dla mózgu i centralnego układu nerwowego.
Stosuje się go również w celu wyeliminowania objawów wegetatywnych typu pływów spowodowanych przez naturalne lub jatrogenne przedmenopauzalne, menopauzalne i pomenopauzalne, kiedy niemożliwe jest przypisanie hormonalnej terapii zastępczej; przed mianowaniem hormonalnej terapii zastępczej; w połączeniu z hormonalną terapią zastępczą z jej brakiem skuteczności.
Alanina jest częścią różnych leków wydawanych z aptek na receptę lub bez recepty.

http://lifebio.wiki/%D0%B0%D0% BB% D0% B0% D0% BD% D0% B8% D0% BD
Up