logo

Formuła prawdziwa, empiryczna lub brutto: C3H7NIE2

Skład chemiczny alaniny

Masa cząsteczkowa: 89,094

Alanina (kwas 2-aminopropanowy) jest aminokwasem alifatycznym. α-Alanina jest składnikiem wielu białek, β-alanina jest częścią wielu związków biologicznie czynnych.

Alanina jest łatwo przekształcana w wątrobie w glukozę. Proces ten nazywany jest cyklem glukozowo-alaninowym i jest jednym z głównych sposobów glukoneogenezy w wątrobie.

Po raz pierwszy alaninę zsyntetyzował Strecker w 1850 r. Przez działanie na aldehyd octowy amoniakiem i kwasem cyjanowodorowym, a następnie hydrolizę powstałego α-aminonitrylu. W laboratorium alanina jest syntetyzowana przez oddziaływanie z amoniakiem, kwasem α-chlorowym lub kwasem α-bromopropionowym.

http://formula-info.ru/khimicheskie-formuly/a/formula-alanina-strukturnaya-khimicheskaya

Wzór chemiczny alaniny

Bliźnięta identyczne - bliźniaki, rozwijające się z pojedynczego zapłodnionego jaja (zygoty), a zatem charakteryzujące się identycznymi genotypami. Pochodzenie identycznych bliźniąt wynika z rozdzielenia zarodka na etapach blastula-gastrula na 2 lub więcej części, które następnie rozwijają się niezależnie. Identyczne bliźniaki można sztucznie uzyskać przez rozcięcie zarodka.

Podręcznik

Heterotroficzny sposób żywienia jest charakterystyczny dla organizmów, które mają zdolność budowania materii organicznej swoich ciał z istniejących związków organicznych, tylko przez ich zmianę.

Podręcznik

Rozrusznik serca - pierwszy rozrusznik w żołądku, znajdujący się w bezpośrednim sąsiedztwie przełyku.

Podręcznik

Ligaza DNA - enzym, który katalizuje tworzenie wiązania fosfodiestrowego między końcem 3 'jednego fragmentu DNA a końcem 5' innego w warunkach, w których oba fragmenty są komplementarnie sparowane z matrycą łańcuchową.

Podręcznik

Centromer - region chromosomu, do którego przyczepione są włókna wrzeciona podczas mitotycznego lub mejotycznego podziału komórek.

Podręcznik

Adaptacja to proces adaptacji żywego organizmu do warunków środowiskowych.

http://molbiol.kirov.ru/spravochnik/structure/28/313.html

Alanina

Alanina (kwas 2-aminopropanowy) jest aminokwasem alifatycznym. α-Alanina jest składnikiem wielu białek, β-alanina jest częścią wielu związków biologicznie czynnych.

Alanina jest łatwo przekształcana w wątrobie w glukozę i odwrotnie. Proces ten nazywany jest cyklem glukozowo-alaninowym i jest jednym z głównych sposobów glukoneogenezy w wątrobie.

Treść

Właściwości chemiczne

  • interakcja z podstawami:
    • CH3-CH (NH2) -COOH + NaOH → CH3-CH (NH2) -COONa + H2O
  • interakcja z kwasami:
    • CH3-CH (NH2) -COOH + HCl → [CH3-CH (NH3) -COOH] + Cl -
  • oddziaływanie z alkoholami (reakcja estryfikacji):
    • CH3-CH (NH2) -COOH + C2H5OH → CH3-CH (NH2) -COO-С2H5 + H2O
  • tworzenie wiązania peptydowego:
    • CH3-CH (NH2) -COOH + CH3-CH (NH2) -COOH → CH3-CH (NH2) -CO-NH-CH (CH3) -COOH + H2O

Synteza

Po raz pierwszy alanina została zsyntetyzowana przez Streckera w 1850 r. Poprzez działanie na aldehyd octowy amoniakiem i kwasem cyjanowodorowym, a następnie hydroliza otrzymanego α-aminonitrylu [1]:

W laboratorium alanina jest syntetyzowana przez oddziaływanie z amoniakiem, α-chloro lub kwasem α-bromopropionowym [2]:

Zobacz także

Uwagi

  1. ↑ Strecker, Ann. 75, 29 (1850).
  2. ↑ Kendall, E. C; McKenzie, B.F. Organic Syntheses, Coll. Vol. 1, str. 21 (1941); Vol. 9, s. 4 (1929)

Literatura

  • Nechaev A.P. Chemia organiczna / Nechaev AP, Eremenko TV - M.: Higher School, 1985. - 463 p.
  • Petrov A. A. Chemia organiczna: podręcznik dla chemicznych uniwersytetów i wydziałów technologicznych / Petrov A. A., Balian Kh.V.,

Tereshchenko A.T. // Edytowane przez A.A. Petrova. - 4 ed. - M: High School, 1981. - 592 p.

  • Stepanenko B.N. Kurs chemii organicznej: Podręcznik dla miodu. instytucje. - 3 ed. - M: Medicine, 1979. - 432 p.
  • Taylor G. Podstawy chemii organicznej. - M: Mir, 1989. - 384 p.

Fundacja Wikimedia. 2010

Zobacz, co „Alanin” jest w innych słownikach:

ALANIN - Alanin... Encyklopedia górnika

ALANIN - aminokwas alifatyczny, alanina, CH3CH2 (NH) 2COOH, jest częścią wielu białek, b alaniny, H2NCH2CH2COOH, szeregu związków biologicznie czynnych (koenzym alanina, kwas pantotenowy itp.)... Wielki słownik encyklopedyczny

ALANINA - (CH3C (NH2) COOH), bezbarwny, rozpuszczalny AMINOKWAS, rozpowszechniony w BIAŁKACH, na przykład pochodzący z jedwabiu... Słownik naukowy i techniczny encyklopedyczny

ALANIN - aminopropionic do tego. Dwa izomery są szeroko rozpowszechnione w przyrodzie. L ce A. Wymienny aminokwas. Zawarty w kompozycji rozkład. białka (w jedwabiu fibroinowym do 40%) zawarte są w stanie wolnym w osoczu krwi. Murein zawiera bakterie...... Biologiczny słownik encyklopedyczny

ALANINA - Związek organiczny w produktach rozkładu substancji białkowych, zwany inaczej kwasem amidopropionowym. Słownik wyrazów obcych zawartych w języku rosyjskim. Chudinov A.N., 1910... Słownik wyrazów obcych języka rosyjskiego

alanina - n., liczba synonimów: 1 • aminokwas (36) ASIS Słownik synonimów. V.N. Trishin. 2013... Słownik synonimów

alanina - Aminokwas [http://www.dunwoodypress.com/148/PDF/Biotech Eng Rus.pdf] Tematy biotechnologii EN alanine... Książka referencyjna tłumacza technicznego

Alanina - * alanina * kwas aminopropionowy alaniny, aminokwas (A. wymienny, A. niezbędny aminokwas). Szczególnie dużo A. w fibrynie jedwabiu (do 40%). Kodony A. GCU (, GCC (), GCA (), GCH (). Jeden z 20 aminokwasów tworzących białko: CH3 CH...... Genetyka. Słownik encyklopedyczny

alanina jest aminokwasem alifatycznym. α alanina, CH3CH (NH2) COOH, jest składnikiem wielu białek, β alaniny, H2NCH2CH2COOH, szeregu związków biologicznie czynnych (koenzym alanina, kwas pantotenowy itp.). * * * ALANIN ALANIN, alifatyczny...... Słownik encyklopedyczny

kwas alaninowy - (syn. alanina) laminopropionowy, aminokwas wymienny; część białek organizmu... Duży słownik medyczny

http://dic.academic.ru/dic.nsf/ruwiki/170

Wzór chemiczny alaniny

Alanina jest jednym z 20 podstawowych aminokwasów połączonych w specyficzną sekwencję wiązaniami peptydowymi w łańcuchy polipeptydowe (białka). Odnosi się do liczby wymiennych aminokwasów, ponieważ łatwo syntetyzowane w organizmie zwierząt i ludzi z prekursorów wolnych od azotu i przyswajalnego azotu.

Alanina jest składnikiem wielu białek (w fibroinie jedwabiu do 40%), jest zawarta w stanie wolnym w osoczu krwi.

Alanina - kwas 2-aminopropanowy lub α-aminopropionowy - z niepolarnym (hydrofobowym) rodnikiem alifatycznym.

Alanina jest związkiem organicznym w produktach rozkładu substancji białkowych, inaczej nazywanych kwasem amidopropionowym:

Alanina (Ala, Ala, A) - acykliczny aminokwas CH3CH (NH2) COOH.

Alanina w organizmach żywych jest w stanie wolnym i jest częścią białek, a także innych substancji biologicznie czynnych, na przykład kwasu panteonowego (witamina B3).

Alaninę po raz pierwszy wyizolowano z fibroiny jedwabiu w 1888 r. Przez T. Weyla, zsyntetyzowanego przez A. Streckera w 1850 r.

Dzienne zapotrzebowanie na ciało dorosłej osoby w alaninie wynosi 3 gramy.

Właściwości fizyczne

Alanina jest bezbarwnym kryształem rombowym, temperatura topnienia 315-316 0 C. Jest rozpuszczalna w wodzie, słabo w etanolu, nierozpuszczalna w acetonie, eterze dietylowym.

Alanina jest jednym ze źródeł glukozy w organizmie. Syntetyzowany z aminokwasów rozgałęzionych (leucyna, izoleucyna, walina).

Właściwości chemiczne

Alanina jest typowym alifatycznym α-aminokwasem. Wszystkie reakcje chemiczne charakterystyczne dla grup alfa-aminowych i alfa-karboksylowych aminokwasów (acylowanie, alkilowanie, nitrowanie, eteryfikacja itp.) Są charakterystyczne dla alaniny. Najważniejszymi właściwościami aminokwasów są ich wzajemne oddziaływanie na peptydy.

Rola biologiczna

Głównymi biologicznymi funkcjami alaniny jest utrzymanie równowagi azotowej i stałego poziomu glukozy we krwi.

Alanina bierze udział w detoksykacji amoniaku podczas ciężkich ćwiczeń.

Alanina bierze udział w metabolizmie węglowodanów, jednocześnie zmniejszając podaż glukozy w organizmie. Alanina transportuje także azot z tkanek obwodowych do wątroby w celu jego usunięcia z organizmu. Bierze udział w detoksykacji amoniaku podczas ciężkiego wysiłku fizycznego.

Alanina zmniejsza ryzyko rozwoju kamieni nerkowych; jest podstawą normalnego metabolizmu w organizmie; przyczynia się do walki z hipoglikemią i gromadzeniem glikogenu przez wątrobę i mięśnie; pomaga złagodzić wahania poziomu glukozy we krwi między posiłkami; poprzedza tworzenie się tlenku azotu, który rozluźnia mięśnie gładkie, w tym naczynia wieńcowe, poprawia pamięć, spermatogenezę i inne funkcje.

Zwiększa poziom metabolizmu energetycznego, stymuluje układ odpornościowy, reguluje poziom cukru we krwi. Konieczne jest utrzymanie napięcia mięśniowego i odpowiedniej funkcji seksualnej.

Znaczna część azotu aminokwasowego jest przenoszona do wątroby z innych narządów w składzie alaniny. Wiele organów wydziela alaninę do krwi.

Alanina jest ważnym źródłem energii dla tkanki mięśniowej, mózgu i ośrodkowego układu nerwowego, wzmacnia układ odpornościowy poprzez wytwarzanie przeciwciał. Aktywnie uczestniczy w metabolizmie cukrów i kwasów organicznych. Alanina normalizuje metabolizm węglowodanów.

Alanina jest integralną częścią kwasu pantotenowego i koenzymu A. Jako część enzymu aminotransferazy alaninowej w wątrobie i innych tkankach.

Alanina - aminokwas, który jest częścią białek tkanki mięśniowej i nerwowej. W stanie wolnym znajduje się w tkance mózgowej. Szczególnie dużo alaniny znajduje się we krwi płynącej z mięśni i jelit. Z krwi alanina jest ekstrahowana głównie przez wątrobę i jest wykorzystywana do syntezy kwasu asparaginowego.

Alanina może być surowcem do syntezy glukozy w organizmie. To sprawia, że ​​jest ważnym źródłem energii i regulatorem poziomu cukru we krwi. Spadek poziomu cukru i brak węglowodanów w pożywieniu prowadzi do tego, że białko mięśniowe ulega zniszczeniu, a wątroba zamienia otrzymaną alaninę w glukozę, nawet do poziomu glukozy we krwi.

Przy intensywnej pracy przez ponad godzinę potrzeba alaniny wzrasta, ponieważ wyczerpanie zapasów glikogenu w organizmie prowadzi do spożycia tego aminokwasu w celu ich uzupełnienia.

W katabolizmie alanina służy jako nośnik azotu z mięśni do wątroby (do syntezy mocznika).

Alanina przyczynia się do tworzenia silnych i zdrowych mięśni.

Głównym źródłem alaniny jest bulion wołowy, białka zwierzęce i roślinne.

Naturalne źródła alaniny:

żelatyna, kukurydza, wołowina, jaja, wieprzowina, ryż, produkty mleczne, fasola, ser, orzechy, soja, drożdże piwne, owies, ryby, drób.

Przy nadmiernym poziomie alaniny i niskim poziomie tyrozyny i fenyloalaniny rozwija się syndrom chronicznego zmęczenia.

Brak tego prowadzi do zwiększonego zapotrzebowania na aminokwasy rozgałęzione.

Zakresy alaniny:

łagodny rozrost gruczołu krokowego, utrzymujący stężenie cukru we krwi, źródło energii, nadciśnienie.

W medycynie alanina jest stosowana jako aminokwas do żywienia pozajelitowego.

W męskim ciele alanina znajduje się w tkance gruczołowej iw sekrecie gruczołu krokowego. Z tego powodu powszechnie uważa się, że codzienne spożywanie alaniny jako suplementu diety zapobiega rozwojowi łagodnego rozrostu gruczołu krokowego lub gruczolaka prostaty.

Suplementy diety

Prostax

Naturalny kompleks pochodzenia roślinnego, którego składniki mają korzystny wpływ na stan gruczołu krokowego i cały męski układ rozrodczy, są wybierane z uwzględnieniem zgodności biologicznej i procesów fizjologicznych męskiego ciała, służą zapobieganiu rozwojowi gruczolaka prostaty i przyczyniają się do normalizacji układu moczowego.

Prostax wspiera pełnoprawną funkcję rozrodczą mężczyzn, w tym spermatogenezę, a także normalne funkcjonowanie układu moczowego. Wspomaga odbudowę struktur komórkowych tkanki gruczołowej, wspomaga równowagę męskich hormonów płciowych. Zwiększa odporność organizmu, odporność, wydajność.

W nadciśnieniu, alanina w połączeniu z glicyną i argininą może zmniejszać zmiany miażdżycowe w naczyniach.

W kulturystyce powszechne jest przyjmowanie alaniny w dawce 250-500 miligramów bezpośrednio przed treningiem. Przyjmowanie alaniny w postaci roztworu pozwala ciału wchłonąć ją niemal natychmiast, co daje dodatkowe korzyści podczas treningu i uzyskania masy mięśniowej.

http://himija-online.ru/organicheskaya-ximiya/aminokisloty/alanin.html

Alanina - rodzaje, funkcje i zastosowanie w sporcie

Alanina jest aminokwasem obecnym w tkankach zarówno w postaci niezwiązanej, jak i jako część różnych substancji, złożonych cząsteczek białka. W komórkach wątroby przekształca się w glukozę, a takie reakcje są jedną z wiodących metod glukoneogenezy (tworzenie glukozy ze związków innych niż węglowodany).

Rodzaje i funkcje alaniny

Alanina występuje w organizmie w dwóch formach. Alfa-alanina bierze udział w tworzeniu cząsteczek białkowych, a beta-alanina jest integralną częścią różnych substancji bioaktywnych.

Główne zadania alaniny polegają na utrzymaniu równowagi azotu i stałej koncentracji glukozy we krwi. Ten aminokwas jest jednym z najważniejszych źródeł energii dla ośrodkowego układu nerwowego, włókien mięśniowych. Dzięki temu powstają tkanki łączne.

Bierze aktywny udział w procesach metabolicznych węglowodanów, kwasów tłuszczowych. Alanina jest niezbędna dla normalnej odporności, stymuluje reakcje biochemiczne wytwarzające energię, reguluje stężenie cukru we krwi.

W ludzkim ciele alanina pochodzi z pożywieniem zawierającym białko. Jeśli to konieczne, może powstać z substancji azotowych lub podczas rozkładu białka karnozyny.

Źródłami żywności tego związku są wołowina, wieprzowina, ryby i owoce morza, drób, produkty mleczne, rośliny strączkowe, kukurydza, ryż.

Niedobór alaniny jest rzadkim zjawiskiem, ponieważ ten aminokwas, jeśli to konieczne, jest łatwo syntetyzowany w organizmie.

Objawami niedoboru tego związku są:

  • hipoglikemia;
  • obniżony status immunologiczny;
  • wysokie zmęczenie;
  • nadmierna drażliwość, nerwowość.

Przy intensywnym wysiłku fizycznym brak alaniny stymuluje procesy kataboliczne w tkance mięśniowej. Uporczywy niedobór tego związku znacząco zwiększa prawdopodobieństwo kamicy moczowej.

Dla osoby zarówno niedobór, jak i nadmiar alaniny są szkodliwe.

Oznaki nadmiernego poziomu tego aminokwasu to:

  • długotrwałe uczucie zmęczenia, nie przechodzi nawet po wystarczającym odpoczynku;
  • ból stawów i mięśni;
  • rozwój stanów depresyjnych i subdepresyjnych;
  • zaburzenia snu;
  • zaburzenia pamięci, zmniejszona zdolność koncentracji i koncentracji.

W medycynie preparaty zawierające alaninę są stosowane do leczenia i zapobiegania problemom z gruczołem krokowym, w szczególności z rozwojem rozrostu tkanek gruczołowych. Są one przepisywane do żywienia pozajelitowego ciężkich pacjentów, aby zapewnić organizmowi energię i utrzymać stabilne stężenie cukru we krwi.

Beta-alanina i karnozyna

Beta-alanina jest formą aminokwasu, w której grupa aminowa (rodnik zawierający atom azotu i dwa atomy wodoru) znajduje się w pozycji beta, a centrum chóralne jest nieobecne. Ta odmiana nie bierze udziału w tworzeniu cząsteczek białka i dużych enzymów, ale jest integralną częścią wielu substancji bioaktywnych, w tym peptydu karnozyny.

Związek jest utworzony z łańcuchów beta-alaniny i histydynowych i występuje w dużych objętościach we włóknach mięśniowych i tkankach mózgowych. Karnozyna nie bierze udziału w procesach metabolicznych, a ta właściwość zapewnia jej funkcję wyspecjalizowanego bufora. Zapobiega nadmiernemu utlenianiu medium we włóknach mięśniowych podczas intensywnego wysiłku fizycznego, a zmiana poziomu PH na stronę kwasową jest głównym czynnikiem wyczerpywania mięśni.

Dodatkowe spożycie beta-alaniny pozwala na zwiększenie stężenia karnozyny w tkankach, co chroni je przed stresem oksydacyjnym.

Zastosowanie w sporcie

Sportowcy stosują suplementy z beta-alaniną, ponieważ dodatkowe spożycie tego aminokwasu jest niezbędne do intensywnego wysiłku fizycznego. Takie narzędzia są odpowiednie dla osób uprawiających kulturystykę, różnego rodzaju wioślarstwo, sporty zespołowe, crossfit.

W 2005 r. Dr Jeff Stout przedstawił wyniki swoich badań nad wpływem beta-alaniny na organizm. W eksperymencie wzięli udział nieprzeszkoleni mężczyźni, w przybliżeniu o takich samych parametrach fizycznych, którzy otrzymywali od 1,6 do 3,2 g czystego aminokwasu dziennie. Stwierdzono, że przyjmowanie beta-alaniny zwiększa próg zmęczenia nerwowo-mięśniowego o 9%.

Japońscy naukowcy udowodnili (badania te można zobaczyć pod następującym linkiem), że dobrze karnozyna eliminuje ból mięśni, który występuje po intensywnych treningach, a także przyspiesza proces gojenia ran i regenerację tkanek po urazach.

Przyjmowanie suplementów z beta-alaniną jest ważne dla sportowców uprawiających ćwiczenia beztlenowe. Przyczynia się to do zwiększenia wytrzymałości, co oznacza zwiększenie skuteczności treningu i zwiększenie masy mięśniowej.

W 2016 r. Opublikowano recenzję w jednym z czasopism, których autorzy przeanalizowali wszystkie dostępne dane dotyczące stosowania suplementów beta-alaninowych w sporcie.

Przedstawiono następujące wnioski:

  • 4-tygodniowe przyjmowanie suplementów sportowych z tym aminokwasem znacznie zwiększa zawartość karnozyny w tkance mięśniowej, co zapobiega rozwojowi stresu oksydacyjnego, a także zwiększa wydajność, która jest bardziej zauważalna przy szczytowych obciążeniach;
  • dodatkowe ilości beta-alaniny zapobiegają zmęczeniu nerwowo-mięśniowemu, zwłaszcza u osób starszych;
  • suplementy z beta-alaniną nie wywołują skutków ubocznych, z wyjątkiem parestezji.

Do tej pory nie ma wystarczająco poważnych powodów, by sądzić, że przyjmowanie beta-alaniny poprawia siłę, poprawia wydajność i wytrzymałość. Chociaż te właściwości aminokwasów pozostają wątpliwe dla specjalistów.

Zasady przyjęcia

Dzienne zapotrzebowanie na alaninę wynosi około 3 g dla osoby. Ta ilość jest niezbędna dla zwykłego dorosłego, ale sportowcom zaleca się zwiększenie dawki aminokwasu do 3,5-6,4 g. Zapewni to organizmowi dodatkową karnozynę, zwiększy wytrzymałość i wydajność.

Weź suplement powinien być trzy razy dziennie, 400-800 mg, co 6-8 godzin.

Czas trwania beta-alaniny jest indywidualny, ale musi wynosić co najmniej cztery tygodnie. Niektórzy sportowcy przyjmują suplementy z kursem do 12 tygodni.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Przyjmowanie suplementów i leków z beta-alaniną jest przeciwwskazane w przypadku indywidualnej nietolerancji na składniki produktu i gluten.

Nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, ponieważ wpływ substancji w tych przypadkach nie został wystarczająco zbadany. Bardzo ostrożnie należy przyjmować takie suplementy u diabetyków. Można to zrobić tylko po konsultacji z lekarzem.

Wysokie dawki beta-alaniny mogą powodować łagodne zaburzenia czuciowe, objawiające się mrowieniem, pieczeniem, spontanicznymi gęsią skórką (parestezje). Jest nieszkodliwy i wskazuje tylko, że dodatek działa.

Jednak przekroczenie dawki nie wpływa na stężenie karnozyny i nie zwiększa wytrzymałości, dlatego nie ma sensu przyjmować większych niż zalecane ilości aminokwasów.

Jeśli parestezje powodują silny dyskomfort, to ten efekt uboczny można łatwo wyeliminować przez obniżenie przyjmowanych dawek.

Suplementy sportowe Beta-alanina

Producenci żywienia sportowego opracowują różne suplementy beta-alaniny. Można je kupić w postaci kapsułek wypełnionych proszkiem lub roztworami. W wielu produktach ten aminokwas łączy się z kreatyną. Uważa się, że wzajemnie się wzmacniają działanie (efekt synergii).

Wspólne i skuteczne suplementy beta-alaniny:

  • Biała powódź z kontrolowanych laboratoriów;
  • Purple Wraath z kontrolowanych laboratoriów;

Sportowcy uprawiający sporty siłowe powinni łączyć beta-alaninę z kreatyną, aby zwiększyć wydajność.

Dla większej wytrzymałości fizycznej zaleca się połączenie tego aminokwasu z kwaśnym węglanem sodu (soda). Sportowcy łączą także suplementację z beta-alaniną z innymi kompleksami aminokwasów (np. BCAA), izolatami i koncentratami białek serwatkowych, dawcami azotu (argininą, agmatyną, różnymi kompleksami przedtreningowymi).

http://cross.expert/sportivnoe-pitanie/aminokisloty/alanin.html

Alanina

Alanina (w skrócie Ala lub A) jest alfa-aminokwasem o wzorze chemicznym CH3CH (NH2) COOH. Jego L-izomer jest jednym z 20 aminokwasów kodowanych przez kod genetyczny. Jego kodony to GCU, GCC, GCA i GCG. Alanina jest klasyfikowana jako aminokwas niepolarny. L-alanina jest druga po leucynie w częstości występowania i wynosi 7,8% pierwotnej struktury w próbce 1150 białek. D-alanina znajduje się w ścianie komórkowej bakterii i niektórych antybiotykach peptydowych.

Struktura

Alfa-atom węgla alaniny jest związany z grupą metylową (-CH3), która sprawia, że ​​alanina jest jednym z najprostszych alfa-aminokwasów w odniesieniu do struktury molekularnej, w wyniku czego alanina jest klasyfikowana jako aminokwas alifatyczny. Grupa metylowa alaniny nie jest reaktywna, a zatem prawie nigdy bezpośrednio nie uczestniczy w funkcjonowaniu białka.

Alanina w żywności

Alanina nie jest niezbędnym aminokwasem, to znaczy może być syntetyzowana w ludzkim ciele i nie ma potrzeby jej przyjmować z jedzeniem. Alanina występuje w wielu produktach spożywczych, a zwłaszcza w mięsie.
Źródła alaniny:
Źródła zwierząt: mięso, owoce morza, kazeinian, produkty mleczne, jaja, ryby, żelatyna, laktalbumina;
Źródła roślinne: fasola, orzechy, nasiona, soja, serwatka, drożdże piwne, brązowy ryż, otręby, kukurydza, produkty pełnoziarniste.

Synteza alaniny

Biosynteza

Alanina może być syntetyzowana przez organizm z aminokwasów pirogronianowych i rozgałęzionych, takich jak walina, leucyna i izoleucyna.
Alanina jest najczęściej uzyskiwana przez redukcyjne aminowanie pirogronianu. Ponieważ reakcje transaminacji są łatwo odwracalne i pirogronian jest szeroko rozpowszechniony, alanina łatwo się tworzy, a zatem ma ścisłe powiązania ze szlakami metabolicznymi, takimi jak glikoliza, glukoneogeneza i cykl kwasu cytrynowego. Ponadto występuje z mleczanem i generuje glukozę z białka w cyklu alaninowym.

Synteza chemiczna

Racemiczną alaninę można otrzymać przez kondensację aldehydu octowego z chlorkiem amonu w obecności cyjanku sodu w reakcji Streckera lub przez amonolizę kwasu 2-bromopropanowego.

Fizjologiczna funkcja alaniny

Alanina odgrywa kluczową rolę w cyklu glukozo-alaninowym między tkankami a wątrobą. W mięśniach i innych tkankach, które wykorzystują aminokwasy jako paliwo, grupy aminowe są łączone w glutaminian poprzez transaminazy. Glutaminian może następnie przenieść swoją grupę aminową poprzez aminotransferazę alaninową do pirogronianu, produktu glikolizy mięśniowej, z wytworzeniem alaniny i alfa-KG. Utworzona alanina jest przenoszona do krwi i transportowana do wątroby. Przeciwna reakcja na aminotransferazę alaninową występuje w wątrobie. Pirogronian tworzy glukozę poprzez glukoneogenezę, a powstały produkt wraca do mięśni przez układ krążenia. Glutaminian w wątrobie wchodzi do mitochondriów i pod wpływem dehydrogenazy glutaminianowej zamienia się w jon amonowy, który z kolei uczestniczy w cyklu mocznikowym z tworzeniem mocznika.
Cykl glukozowo-alaninowy umożliwia usunięcie pirogronianu i glutaminianu z mięśni i wydalenie ich do wątroby. Glukoza jest regenerowana z pirogronianu, a następnie wraca do mięśni: energia do glukoneogenezy jest zatem pobierana z wątroby, a nie z mięśni. Wszystkie ATP obecne w mięśniu służą do kurczenia mięśni.

Alanina i nadciśnienie

Międzynarodowe badanie prowadzone przez Imperial College w Londynie wykazało korelację między wysokim poziomem alaniny a wysokim ciśnieniem krwi, zużyciem energii, poziomem cholesterolu i wskaźnikiem masy ciała.

Alanina i cukrzyca

Zmiany w cyklu alaninowym, które zwiększają poziomy aminotransferazy alaninowej w surowicy (ALT), są związane z rozwojem cukrzycy typu II. Wraz ze wzrostem poziomu ALT wzrasta ryzyko rozwoju cukrzycy typu II.

Właściwości chemiczne alaniny

Deaminacja cząsteczki alaniny daje stabilny wolny rodnik alkilowy, CH3C • HCOO-. Deaminacja może być indukowana w stanie stałym lub ciekłym alaniny przez promieniowanie.
Ta właściwość alaniny jest stosowana w pomiarach dozymetrycznych podczas radioterapii. Kiedy normalna alanina jest napromieniowana, promieniowanie przekształca pewne cząsteczki alaniny w wolne rodniki, a ponieważ rodniki te są stabilne, ich zawartość można dalej mierzyć za pomocą magnetycznego rezonansu jądrowego, aby dowiedzieć się, jak silna alanina była wystawiona na promieniowanie. Przed radioterapią granulki alaniny można napromieniować w celu określenia wymaganego zakresu dawek do terapii.

Dostępność:

Alanina jest stosowana w celu wzmocnienia układu odpornościowego, zmniejszając ryzyko kamieni nerkowych. Jako dodatek w leczeniu hipoglikemii, w celu złagodzenia napadów padaczkowych. Jest ważnym źródłem energii dla mózgu i centralnego układu nerwowego.
Stosuje się go również w celu wyeliminowania objawów wegetatywnych typu pływów spowodowanych przez naturalne lub jatrogenne przedmenopauzalne, menopauzalne i pomenopauzalne, kiedy niemożliwe jest przypisanie hormonalnej terapii zastępczej; przed mianowaniem hormonalnej terapii zastępczej; w połączeniu z hormonalną terapią zastępczą z jej brakiem skuteczności.
Alanina jest częścią różnych leków wydawanych z aptek na receptę lub bez recepty.

http://lifebio.wiki/%D0%B0%D0% BB% D0% B0% D0% BD% D0% B8% D0% BD

Strona szkoleniowa
Zaire Seferbekova

Atlas aminokwasów: alanina [1]

Struktura


Alanina została odkryta przez Weila w 1888 r. W fibroinie jedwabiu. Alfa-atom węgla alaniny jest związany z grupą metylową (-CH3), która sprawia, że ​​alanina jest jednym z najprostszych alfa-aminokwasów w odniesieniu do struktury molekularnej. Grupa metylowa alaniny nie jest reaktywna, a zatem prawie nigdy bezpośrednio nie uczestniczy w funkcjonowaniu białka. Jednak łańcuchy boczne alaniny, a także waliny, leucyny i izoleucyny w białkach, w wyniku oddziaływań hydrofobowych, mają tendencję do łączenia się w skupiska, które stabilizują strukturę białka.
Alanina ma radykalną grupę o małych rozmiarach, więc nie koliduje z łańcuchem polipeptydowym, aby pasował do warstw beta. Najwyższą zawartość alaniny (29,7%) obserwuje się w takiej β-keratynie, jak fibroina jedwabiu. Reszty Gly i Ala występują naprzemiennie w fibroinie na dość długich odcinkach łańcucha polipeptydowego. [2].
Po raz pierwszy alanina została zsyntetyzowana przez Streckera w 1850 r. Przez działanie na aldehyd octowy amoniakiem i kwasem cyjanowodorowym, a następnie hydroliza otrzymanego α-aminonitrylu:

W laboratorium alanina jest syntetyzowana przez oddziaływanie z amoniakiem α-chloro lub kwasem α-bromopropionowym [4] :

Alanina w żywności


Alanina może być syntetyzowana w ludzkim ciele i nie ma potrzeby jej przyjmować z jedzeniem. Alanina występuje w wielu produktach spożywczych, a zwłaszcza w mięsie. Źródła alaniny:
1) Źródła zwierząt: mięso, owoce morza, kazeinian, produkty mleczne, jaja, ryby, żelatyna, laktalbumina;
2) Źródła roślin: nasiona słonecznika, owies, kiełki pszenicy, awokado, rośliny strączkowe, orzechy, nasiona, soja, serwatka, drożdże piwne, brązowy ryż, otręby, kukurydza, produkty pełnoziarniste [3].

Fizjologiczna rola alaniny


Jest głównym składnikiem tkanki łącznej.
W organizmie jest syntetyzowany z aminokwasów rozgałęzionych (leucyna, izoleucyna, walina), kwasu pirogronowego.

Podczas przerw między posiłkami, zwłaszcza długich, niektóre białka mięśni rozpadają się na aminokwasy. Te aminokwasy, poprzez reakcję transaminacji, przekazują swoje grupy aminowe do produktu glikolizy pirogronianu, tworząc alaninę, która jest tam transportowana do wątroby i deaminowana. Hepatocyty w procesie glukoneogenezy przekształcają powstały pirogronian w glukozę we krwi, a amoniak w mocznik, który jest wydalany z organizmu. Brak aminokwasów w mięśniach zostaje przywrócony po kilku posiłkach. Naruszenia tego cyklu zwiększają ryzyko rozwoju cukrzycy typu II. Tak więc alanina bierze udział w cyklu glukozo-alaninowym, co pozwala wygładzić wahania poziomu glukozy we krwi między posiłkami [4].
Ponadto międzynarodowe badanie prowadzone przez Imperial College w Londynie wykazało korelację między wysokim poziomem alaniny a podwyższonym ciśnieniem krwi, zużyciem energii, poziomem cholesterolu i wskaźnikiem masy ciała.

Główne funkcje:
• wytwarzanie energii mięśniowej;
• dostosowanie poziomu metabolizmu energetycznego;
• stymulacja odporności; regulacja cukru;
• produkcja limfocytów; utrzymanie napięcia mięśniowego;
• wsparcie funkcji seksualnych;
• praca nadnerczy;
• detoksykacja amoniaku;
• metabolizm cukrów i kwasów organicznych.

Systemy i narządy:
- tkanka mięśniowa;
- mózg;
- tkanka łączna.

Konsekwencje niedoboru:
- hipoglikemia;
- z większym wysiłkiem fizycznym - rozpadem tkanki mięśniowej.

Konsekwencje nadpodaży:
- Zakażenie wirusem Epsteina-Barra;
- zespół chronicznego zmęczenia.
U zwierząt nadmiar alaniny indukuje mutagenezę.

Alanina jest stosowana w celu wzmocnienia układu odpornościowego, zmniejszając ryzyko kamieni nerkowych. Jako dodatek w leczeniu hipoglikemii, w celu złagodzenia napadów padaczkowych. Jest ważnym źródłem energii dla mózgu i centralnego układu nerwowego. Stosuje się go również w celu wyeliminowania objawów wegetatywnych typu pływów spowodowanych przez naturalne lub jatrogenne przedmenopauzalne, menopauzalne i pomenopauzalne, kiedy niemożliwe jest przypisanie hormonalnej terapii zastępczej; przed mianowaniem hormonalnej terapii zastępczej; w połączeniu z hormonalną terapią zastępczą z jej brakiem skuteczności.
Alanina występuje w wielu lekach. [3], jak również w składzie suplementów diety i wielu formuł energetycznych i sportowych.
Ponad 30 pochodnych odpowiada alaninie, różniących się podstawnikami atomu wodoru grupy metylowej (patrz rys. 4). Na przykład, tyroksyna hormonu tarczycy z podstawionym jodem aromatycznym łańcuchem bocznym; beta-alanina (główny składnik koenzymu A), DOPA (3,4-digiroksyfenyloalanina), niezbędna do syntezy melaniny [2], białka mięśniowe karnozyna i anserin, koenzym A, kwas pantotenowy (witamina B5), enzym aminotransferaza alaninowa (ALT).

Rysunek 5 przedstawia krzywą miareczkowania alaniny (plik Excel z obliczeniami). Z krzywej miareczkowania wynika, że ​​grupa karboksylowa ma pKa1= 2,34, a protonowana grupa aminowa - pKa2= 9,69. Przy pH = 6,01 alanina występuje jako jon dwubiegunowy (jon obojnaczy), gdy całkowity ładunek elektryczny cząstki wynosi 0. Przy tym pH cząsteczka alaniny jest elektrycznie obojętna. Ta wartość pH nazywana jest punktem izoelektrycznym i jest oznaczona pI. Punkt izoelektryczny jest obliczany jako średnia arytmetyczna dwóch wartości pKa.
Dla alaniny: pI = ½ * c (pKa1 + pKa2) = ½ * (2,34 + 9,69) = 6,01.

Figura 6 przedstawia różne formy istnienia cząsteczki alaniny. Rozumie się, że: z pewnym pKa pojawia się odpowiedni formularz, a następnie procent jego zawartości stopniowo wzrasta.

Zobaczysz (w kolejności):
1) model alaniny Sharo-rod (przed naciśnięciem dowolnego przycisku)
2) ogólny widok wiązania peptydowego na przykładzie alaniny i argininy (PDB ID: 3W4S, [ALA] 113: A i [ARG] 114: A) (po kliknięciu „Uruchom”)
3) ogólny widok wiązania wodorowego obejmuje przykład alaniny i fenyloalaniny (IDB PDB: 3W4S, [ALA] 124: A i [PHE] 128: A) (po kliknięciu „Kontynuuj”)
4) interakcje hydrofobowe (użyto usługi CluD) (IDB PDB: 3D4U, [ALA] 178: A, [VAL] 179: A, [PHE] 147: A, [ILE] 38: A, [LEU] 47: A, [TRP] 63: A)

Alanina jest aminokwasem hydrofobowym, którego rodnik boczny jest często zawarty w składzie jąder hydrofobowych (wskazanych przez czerń). Alanina odnosi się również do aminokwasów alifatycznych, dlatego wiązania wodorowe obejmujące boczne rodniki i mostki solne nie są charakterystyczne dla alaniny.
Interakcje białko-białko leżą u podstaw wielu procesów fizjologicznych związanych z aktywnością enzymatyczną i jej regulacją, transportem elektronowym itp. Proces tworzenia kompleksu dwóch cząsteczek białka w roztworze można podzielić na kilka etapów:
1) swobodna dyfuzja cząsteczek w roztworze w dużej odległości od innych makrocząsteczek,
2) zbieżność makrocząsteczek i ich wzajemne ukierunkowanie ze względu na długotrwałe oddziaływania elektrostatyczne z tworzeniem wstępnego (zderzeniowego) kompleksu,
3) przekształcenie wstępnego kompleksu w ostatni, tj. W konfigurację, w której wykonywana jest funkcja biologiczna.
Alternatywnie, kompleks dyfuzyjno-kolizyjny może rozpadać się bez tworzenia końcowego kompleksu. Podczas transformacji wstępnego kompleksu do końcowego, następuje przemieszczenie cząsteczek rozpuszczalnika z interfejsu białko-białko i zmiany konformacyjne samych makrocząsteczek. Ważną rolę w tym procesie odgrywają oddziaływania hydrofobowe i tworzenie wiązań wodorowych i mostków solnych. [5].

Czynniki regulujące interakcje białko-białko:

  • Stężenie białka, które z kolei zależy od poziomu ekspresji i szybkości degradacji;
  • Powinowactwo białkowe do innych białek lub ligandów;
  • Stężenie ligandów (substratów, jonów itp.);
  • Obecność innych białek, kwasów nukleinowych i jonów;
  • Pola elektryczne wokół wiewiórki;
  • Obecność modyfikacji kowalencyjnych [6].

Stabilność kompleksów nukleoprotein zapewnia interakcja niekowalencyjna. Różne nukleoproteiny mają różne rodzaje interakcji przyczyniające się do stabilności kompleksu. Ze względu na swoją hydrofobowość i alifatyczność alanina nie oddziałuje z DNA, co zostało potwierdzone podczas wyszukiwania kontaktów za pomocą JMol.

http://kodomo.fbb.msu.ru/~seferbekova/term2/pr3/alanine/alanine_rus.html

Aminokwas Alanina

Alanina jest pokazywana wszystkim ludziom, ponieważ uczestniczy w regulacji wielu procesów. Aminokwas alanina jest uciekany, gdy konieczne jest szybkie wyzdrowienie po intensywnym wysiłku fizycznym (na przykład lekkoatletyce) i znacznym stresie psychicznym. Substancja poprawia strawność białka, dlatego jest popularna w kulturystyce. Podczas menopauzy alanina normalizuje syntezę hormonu estrogenu, dzięki czemu kobieta wygląda lepiej.

Wymienne, pochodzące z pirogronianu i waliny, leucyny lub izoleucyny

GCU, GCC, GCA, GCG

Silk Fibroin (29,7%)

Dane od różnych autorów

RF (2004) g / dzień odpowiednio maksymalizuje

Wpływ na ciało, główną funkcję

Kobiety dłużej zachowują swoją funkcję rozrodczą, mężczyźni mogą szybciej budować mięśnie. Sportowcy zwiększają siłę i wytrzymałość, proces regeneracji po intensywnym wysiłku fizycznym przebiega szybciej. Korzyścią z cukrzycy lub podatności na nią jest normalizacja poziomu cukru we krwi

Czym jest alanina

Alanina jest wymiennym aminokwasem, który osoba może syntetyzować samodzielnie. W tym celu stosuje się takie substancje, jak pirogronian i walina, leucyna lub izoleucyna.

Alanin został odkryty pod koniec XIX wieku (zdjęcie: ru.wikipedia.org)

Jedno z najczęstszych pytań dotyczy postaci aminokwasu alaniny. Czym jest beta alanina i do czego służy? Beta alanina (beta) jest częścią związków biologicznie czynnych. Oprócz niego znajduje się druga forma (homolog), którą odkrył niemiecki chemik, laureat Nagrody Nobla Emil Fisher. Cząstki alfa-alaniny są częścią związków białkowych.

Formuła alaniny wygląda następująco: CH3-CH (NH2) -COOH.

Charakteryzuje się takimi właściwościami chemicznymi:

  • interakcja z bazami;
  • interakcja z kwasami;
  • oddziaływanie z alkoholami (reakcja estryfikacji);
  • tworzenie wiązania peptydowego.

Efektem chemicznym stosowania aminokwasów jest przekształcenie substancji w wątrobę w glukozę. Proces ten nazywany jest cyklem glukozowo-alaninowym. Formuła strukturalna alaniny umożliwia interakcję z szeroką gamą substancji i bierze udział w najważniejszych procesach życiowych ludzkiego ciała.

Ze względu na fakt, że alanina należy do klasy związków organicznych (alifatyczne obojętne aminokwasy), może być stosowana jako początkowy zasób do produkcji karnozyny (peptydu biogennego), który jest częścią włókien mięśniowych i komórek mózgu.

Jedną z właściwości alaniny jest zarodkowanie włókien mięśniowych za pomocą enzymu aminotransferazy. Substratem (materiałem źródłowym) w tym przypadku jest kwas mlekowy. Jeśli regularnie zażywasz lek w postaci tabletek lub proszku, możesz zwiększyć wydajność dzięki skuteczniejszemu rozszczepieniu glukozy (w tym procesie uczestniczy transaminaza alaninowa). Aby zapobiec pozyskiwaniu dodatkowych kilogramów, ponieważ dzięki aminokwasowi glukoza nie jest zatrzymywana we krwi, lecz transportowana do wątroby (opóźnienie cukru we krwi jest jedną z głównych przyczyn przyrostu masy ciała).

Walka z tymi dodatkowymi kilogramami jest łatwiejsza, jeśli alanina jest obecna w diecie (zdjęcie: na-dietu.rf)

Praktycznie wszystkie transformacje tego aminokwasu zachodzą w obecności aminotransferazy alaninowej (ALT) - enzymu, który zapewnia odwracalne przeniesienie grupy aminowej (NH2) z aminokwasu (alaniny) α-ketoglutaranu. W rezultacie powstają glutaminian i kwas pirogronowy.

Codzienne zapotrzebowanie na alaninę

Dla dorosłych dzienna dawka alaniny wynosi 3 g. Przy regularnym wysiłku fizycznym należy zwiększyć zawartość aminokwasów w diecie, aby dzienna dawka wynosiła 4 g.

Przydatne właściwości przedmiotu

Alanina może reagować z substancjami o innej strukturze chemicznej. W wyniku tej interakcji możliwy jest wpływ na różne systemy funkcjonalne i narządy. Wśród nich są:

  • układ odpornościowy i nerki. Dzięki alaninie stymulowana jest produkcja specjalnych komórek ochronnych (przeciwciał), a także zapobiega powstawaniu kamieni nerkowych. Te ostatnie wynikają z faktu, że krew może zawierać dużą ilość toksycznych nierozpuszczalnych związków. Ten aminokwas neutralizuje je na czas;
  • męski układ rozrodczy. Kompleks alaninowy jest produktem płynu wydzielniczego prostaty. Jeśli to wystarczy, możesz zapobiec rozwojowi przerostu w gruczole. Rozpoznaj chorobę może być bolesna podczas oddawania moczu. W przypadku raka efekt substancji polega na zmniejszeniu obrzęku;
  • układ moczowy u kobiet. Jeśli zaczniesz przyjmować lek z aminokwasem w czasie, możesz opóźnić nadejście menopauzy z powodu normalizacji poziomu hormonów.

Niezależnie od zastosowanego leku - „Formulas” lub „Sportvik” - utrata wagi z pewnością doceni jego skuteczność. Dzieje się tak, ponieważ beta-alanina pozwala na szybszą syntezę białka. Jeśli odbiór narzędzia jest połączony z odpowiednio dobranymi obciążeniami, możesz stymulować wzrost masy mięśniowej. Procent tłuszczu podskórnego zmniejszy się (aminokwas poprawia transport i konwersję cukru). Największy efekt obserwuje się przy wspólnym stosowaniu alaniny z glicyną (kwasem aminooctowym).

Instrukcje na podstawie tej substancji sugerują, że można ją stosować w leczeniu niektórych chorób - takich jak cukrzyca obu typów, rak prostaty, zaburzenia immunologiczne (w tym AIDS), miażdżyca tętnic i zaburzenia rytmu serca. Działanie aminokwasu wynika ze stymulacji wytwarzania wielu hormonów, w tym insuliny, która na poziomie molekularnym pomaga transportować glukozę do komórek. Pozytywny wpływ na układ odpornościowy dzięki temu, że aminokwas pomaga syntetyzować związki białkowe - przeciwciała neutralizujące obce ciała uwięzione w organizmie.

W przypadku tkanki mięśniowej spożycie alaniny jest najważniejsze podczas intensywnych obciążeń, gdy włókna mięśniowe są uszkodzone i muszą być szybko przywrócone.

Sport zawodowy jest uważany za jeden z obszarów działalności, w których alanina jest stale potrzebna (fot. SkyLots)

Możliwe szkody wynikające ze stosowania alaniny

Większość ekspertów twierdzi, że efekt uboczny stosowania alaniny jest możliwy tylko ze względu na regularny nadmiar zalecanej dawki dziennej. W tym przypadku możliwy jest rozwój parestezji - podrażnienie obwodowego układu nerwowego, w którym występuje dyskomfort mięśni i więzadeł.

To ważne! Niezależnie od tego, ile chcesz stale przyjmować alaniny w suplemencie diety, po półtora miesiąca używania musisz zrobić sobie przerwę. W przeciwnym razie aktywność nerek i wątroby może być osłabiona.

Oznaki nadmiaru i braku alaniny

Rozpoznaj brak alaniny na takie objawy, jak ciągła senność, złe samopoczucie, zawroty głowy, utrata napięcia mięśniowego, hipoglikemia (uporczywe obniżanie poziomu cukru we krwi), zwiększona drażliwość, zmniejszone pożądanie seksualne.

Opinie lekarzy sportowych sugerują, że możliwe jest wystąpienie przeciwnych skutków przedawkowania substancji. Są to przekrwienie (zaczerwienienie i gorączka), lekkie pieczenie lub mrowienie skóry, zespół przewlekłego zmęczenia, zaburzenia snu, drgawki, utrata pamięci i koncentracja.

Źródło alaniny

Aby uzupełnić zapasy alaniny, wystarczy dostosować moc. Dieta powinna obejmować wołowinę, ryby, drożdże piwne, kurczaka, suszone borowiki, soję, soczewicę, pietruszkę, różne rodzaje sera, jaja, kalmary, nasiona słonecznika.

Zakres

Zakres substancji - medycyna i sport. W pierwszym przypadku aminokwas pomaga wzmocnić układ odpornościowy i zapobiec wielu stanom patologicznym, w drugim - zestawowi masy mięśniowej. A substancja zwiększa siłę i wytrzymałość.

Właściwości farmakologiczne leku Alanin

Farmakologiczne działanie tego aminokwasu polega na stymulowaniu konwersji glukozy i normalizacji jej poziomu we krwi. Dzięki temu mózg otrzymuje wystarczającą ilość pożywienia, mięśni - energii do skurczu i odprężenia. Układ odpornościowy wykorzystuje substancję do budowy przeciwciał, dzięki której organizm może oprzeć się chorobom wirusowym.

W stanach depresyjnych lek jest wskazany ze względu na działanie przeciwskurczowe (fot. Mir24.tv)

Eliminuje bóle głowy, normalizuje sen i hormony.

Formularz wydania

Lek może być wytwarzany w postaci tabletek lub proszku (suplement diety).

To ważne! Zanim wybierzesz lek w jednej lub innej wersji, skonsultuj się z lekarzem.

Wskazania do stosowania beta-alaniny

Beta-alanina jest wskazana dla:

  • początek premenopauzy w celu zmniejszenia intensywności bólu;
  • okres po menopauzie, aby utrzymać układ odpornościowy, nerki i wątrobę, a także poziom hormonów;
  • sztuczny punkt kulminacyjny, gdy poziom hormonów jest zaburzony.

Jednym ze skutków stosowania aminokwasów jest normalizacja temperatury ciała i zapobieganie wystąpieniu uderzeń gorąca.

Beta-alanina może być stosowana zamiast niektórych leków hormonalnych, jeśli rozpoznana zostanie nietolerancja ich składników.

Przeciwwskazania do stosowania beta-alaniny

Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku.

Przyjmowanie leku podczas ciąży i laktacji

Podczas ciąży i podczas karmienia piersią lek można przyjmować tylko po konsultacji z lekarzem i przy braku nadwrażliwości na jego składniki.

Sposób podawania i dawkowanie beta-alaniny

W okresie menopauzy lek przyjmuje się 1-2 tabletki dziennie, jeśli z różnych przyczyn leki hormonalne są zabronione. Czasami substancja jest przepisywana przed rozpoczęciem przyjmowania leków hormonalnych. Jeśli aminokwas eliminuje nieprzyjemne objawy menopauzy (gorączka, obrzęk, wahania nastroju), możesz przestać przyjmować hormony. Ale decyzja musi zostać podjęta przez lekarza.

Skutki uboczne leku Alanin

Możliwe przy długotrwałym leczeniu i przekroczeniu zalecanej dawki. Najczęściej działania niepożądane przejawiają się w postaci reakcji alergicznej: zaczerwienienie skóry, podwyższona temperatura ciała.

Sportowcy z długotrwałym przyjmowaniem suplementów diety mogą mieć nieprzyjemne odczucia w mięśniach.

Konsekwencje przedawkowania

Lekarze ostrzegają, że przedawkowanie leku obfituje w zaburzenia snu, zwiększoną drażliwość, lekkie pieczenie lub mrowienie skóry.

Interakcje z innymi substancjami

Lekarze zauważają dobrą kompatybilność alaniny z kreatyną, zwłaszcza w sporcie. Ale aminokwas jest lepiej przyjmować oddzielnie od tauryny, ponieważ obie substancje mogą spowalniać wzajemne działanie i upośledzać wchłanianie.

Podczas interakcji z innymi związkami biologicznie czynnymi alanina pomaga tworzyć karnozynę, anzerinę, koenzym A, fenyloalaninę, kwas pantotenowy i kwas pirogronowy.

Warunki przechowywania

Maksymalny okres trwałości wynosi 3 lata. Temperatura nie powinna przekraczać 25 ° C

Cena beta alaniny

Cena zależy od producenta i liczby tabletek w opakowaniu. W Moskwie lek „Tsi-Klim Alanin” (opakowanie 40 tabletek po 400 mg alaniny) można kupić za 350–400 rubli.

Opakowanie „Klimalanin” (30 tabletek) kosztuje od 400 rubli.

Warunki sprzedaży

Lek można kupić w aptekach bez recepty. Przed zakupem lepiej skonsultować się z lekarzem.

Analogi beta alaniny

Według opinii następujące leki są uważane za najbardziej skuteczne analogi:

  • Proszek beta-alaninowy - amerykański lek zalecany do menopauzy;
  • Wszystkie odżywianie Beta-Alanina jest alternatywą dla terapii hormonalnej w okresie menopauzy. Może być stosowany przez sportowców, ponieważ zawiera również witaminę B6;
  • Optymalne odżywianie Beta Alanine. Oprócz beta-alaniny kompozycja ma L-histydynę;
  • OLIMP to lek przepisywany w okresie przedmenopauzalnym. Oprócz alaniny zawarte są cytrynian sodu, L-histydyna i witamina B6.

Często zadawane pytania dotyczące beta-alaniny i karnozyny

Skuteczność beta-alaniny w sporcie wynika z jej interakcji z karnozyną. Oba mogą znaczyć wiele podczas odzyskiwania. W obecności alaniny syntetyzowany jest peptyd karnozyna, który jest częścią włókien mięśniowych. Te ostatnie są dwóch rodzajów: szybkie (zapewniają pracę z obciążeniami) i wolne (odpowiedzialne za wytrzymałość).

Wołowina jest jednym z liderów w zawartości alaniny (zdjęcie: Xcook Info)

Podczas intensywnych obciążeń w mięśniach gromadzi się kwas mlekowy i szereg produktów przemiany materii. Dzięki karnozynie poziom pH w mięśniach jest normalizowany, dzięki czemu wszystkie metabolity są szybciej eliminowane, a organizm lepiej się regeneruje.

Alaninę można uznać za jedną z najważniejszych substancji. Zapewnia nie tylko skuteczną pracę mięśni i mózgu, ale stymuluje procesy regeneracyjne. Substancja może zmniejszyć objawy menopauzy i przedłużyć długowieczność oraz u przedstawicieli obu płci.

Możesz dowiedzieć się więcej o beta-alaninie w sporcie na podstawie poniższego filmu.

http://hudey.net/organicheskie-veschestva/aminokisloty/alanin/

Alanina

Alanina jest aminokwasem, który jest używany jako „materiał budulcowy” dla karnozyny, a jak sugerują naukowcy, może zwiększyć wytrzymałość i zapobiec szybkiemu starzeniu się.

Aminokwas rezerwuje organizm uzupełnia głównie z drobiu, wołowiny, wieprzowiny i ryb. Ale jedzenie nie jest jedynym źródłem tej substancji, ponieważ nasze ciało jest w stanie samodzielnie ją syntetyzować. Farmaceutyczny analog alaniny z reguły jest uważany za bezpieczny dla ludzi. Prawie jedynym efektem ubocznym jest mrowienie skóry po przyjęciu dużych dawek leku.

Alanina i karnozyna

Alanine weszła do społeczności naukowej w 1888 r. Z lekką ręką austriackiego naukowca T. Weila, który znalazł oryginalne źródło alaniny we włóknach jedwabiu.

W ludzkim ciele alanina „powstaje” w tkance mięśniowej z kwasu mlekowego, który jest uważany za najważniejszą substancję dla metabolizmu aminokwasów. Następnie wątroba absorbuje alaninę, gdzie jej przemiana trwa. W rezultacie staje się ważnym elementem w procesie produkcji glukozy i regulacji poziomu cukru we krwi. Z tego powodu alanina jest często stosowana jako środek zapobiegający hipoglikemii i stymulujący szybkie uwalnianie glukozy do krwiobiegu. Alanina może przekształcić się w glukozę, ale w razie potrzeby możliwa jest reakcja odwrotna.

Alanina jest również znana jako składnik strukturalny karnozyny, której główne rezerwy koncentrują się głównie w mięśniach szkieletowych, a częściowo w komórkach mózgu i serca. Swoją strukturą karnozyna jest dipeptydem - dwoma aminokwasami (alaniną i histydyną) połączonymi ze sobą. W różnych stężeniach występuje w prawie wszystkich komórkach ciała.

Jednym z zadań karnozyny jest utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie. Poza tym ma działanie neuroprotekcyjne (ważne w leczeniu autyzmu), przeciwstarzeniowe i przeciwutleniające. Chroni przed wolnymi rodnikami i kwasami, a także zapobiega nadmiernemu gromadzeniu się jonów metali, które mogą uszkodzić komórki. Ponadto karnozyna może zwiększyć wrażliwość mięśni na wapń i uczynić je odpornymi na ciężki wysiłek fizyczny. Ponadto aminokwas jest w stanie złagodzić drażliwość i nerwowość, aby złagodzić bóle głowy.

Wraz z wiekiem poziom substancji w organizmie maleje, a u wegetarian proces ten przebiega szybciej. Niedobór karnozyny można łatwo „wyleczyć” z diety bogatej w pokarmy białkowe.

Rola w ciele

U ludzi reprezentowane są dwie formy alaniny. Alfa-alanina jest strukturalnym składnikiem białek, podczas gdy substancja w postaci beta jest częścią kwasu pantotenowego i innych związków biologicznych.

Ponadto alanina jest ważnym składnikiem diety żywieniowej osób starszych, ponieważ pozwala im pozostać bardziej aktywnym, daje siłę. Ale to nie kończy historii alaniny.

Odporność i nerki

Innymi ważnymi zadaniami tego aminokwasu jest wspieranie układu odpornościowego i zapobieganie powstawaniu kamieni nerkowych. Obce formacje powstają w wyniku spożycia toksycznych nierozpuszczalnych związków. W rzeczywistości zadaniem alaniny jest ich neutralizacja.

Gruczoł krokowy

Badania wykazały, że płyn wydzielniczy prostaty zawiera wysokie stężenie alaniny, co pomaga chronić gruczoł krokowy przed przerostem (objawy: silny ból i trudności z oddawaniem moczu). Ten problem z reguły powstaje na tle niedoboru aminokwasów. Ponadto alanina zmniejsza obrzęk gruczołu krokowego i jest nawet częścią terapii w leczeniu raka prostaty.

Wpływ na kobiece ciało

Uważa się, że ten aminokwas jest skutecznym środkiem zapobiegającym uderzeniom gorąca u kobiet w okresie menopauzy. To prawda, jak przyznają naukowcy, ta zdolność substancji nadal wymaga dalszych badań.

Zwiększ wydajność

Niektóre badania pokazują, że przyjmowanie alaniny zwiększa wydajność i wytrzymałość fizyczną organizmu, zwłaszcza podczas aktywnego treningu siłowego. Właściwości tego aminokwasu pomagają również „złagodzić” zmęczenie mięśni u osób starszych.

Sport

Wraz ze wzrostem stężenia karnozyny w organizmie zwiększa się również wytrzymałość fizyczna mięśni podczas wysiłku.

Ale w jaki sposób ta substancja wpływa na trwałość? Okazuje się, że karnozyna jest w stanie „stępić” skutki uboczne intensywnego wysiłku fizycznego i utrzymać dobry stan zdrowia. Dzięki alaninie zwiększa się tolerancja organizmu na stres. Pozwala to na dłuższe treningi i wykonywanie trudniejszych ćwiczeń, w szczególności ciężarów. Istnieją również dowody na to, że ten aminokwas jest w stanie zwiększyć wytrzymałość tlenową, co pomaga rowerzystom i biegaczom poprawić swoją wydajność.

Alanina na mięśnie

Alanina jest ważnym graczem w procesie biosyntezy białek. Białko mięśniowe o około 6 procent składa się z alaniny, a to mięśnie syntetyzują prawie 30 procent całkowitej ilości aminokwasów w organizmie.

Z drugiej strony mieszanka alaniny, kreatyny, argininy, ketoizokapronianu i leucyny może znacznie zwiększyć objętość beztłuszczowej masy mięśniowej u mężczyzn, co również wzrasta proporcjonalnie do wzrostu stężenia karnozyny. Uważa się, że użycie 3,2-6,4 g alaniny dziennie pomoże szybko zbudować silne mięśnie.

Do leczenia niektórych chorób

Aminokwas aminokwasowy alanina jest z powodzeniem stosowany w leczeniu niektórych chorób, w szczególności w medycynie ortomolekularnej. Pomaga regulować poziom cukru we krwi i jest również stosowany jako środek profilaktyczny przeciwko rakowi prostaty. Kilka badań potwierdziło, że alanina stymuluje układ odpornościowy, zapobiega stanom zapalnym i pomaga zrównoważyć i ustabilizować działanie innych systemów. Posiadając zdolność do wytwarzania przeciwciał, jest także przydatny w leczeniu chorób wirusowych (w tym opryszczki) i zaburzeń immunologicznych (AIDS).

Naukowcy potwierdzili także związek między alaniną a zdolnością trzustki do wytwarzania insuliny. W rezultacie aminokwas został dodany do listy substancji pomocniczych dla osób chorych na cukrzycę. Substancja ta zapobiega rozwojowi stanów wtórnych spowodowanych cukrzycą, poprawia jakość życia pacjentów.

Inne badanie wykazało, że alanina w połączeniu z ćwiczeniami ma korzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, chroni przed wieloma chorobami kardiologicznymi. Eksperyment przeprowadzono z udziałem ponad 400 osób. Po zakończeniu pierwszej grupy, która codziennie spożywała alaninę, zdiagnozowano spadek stężenia lipidów we krwi. To odkrycie umożliwiło „nadanie” alaniny kolejnej pozytywnej cechy - zdolności obniżania poziomu cholesterolu i zapobiegania miażdżycy.

Dla piękna

Osoba, która otrzymuje niezbędne dawki alaniny, ma zdrowe włosy, paznokcie i skórę, ponieważ prawidłowe funkcjonowanie prawie wszystkich narządów i układów zależy od tego aminokwasu. A osoby zmagające się z otyłością powinny wiedzieć, że ta substancja, ze względu na jej zdolność do przemiany w glukozę, może osłabić uczucie głodu.

Dzienna stawka

Aby poprawić wydolność fizyczną, zaleca się przyjmowanie od 3,2 do 4 gramów alaniny dziennie. Ale standardowa dawka dzienna wynosi 2,5-3 g substancji na dobę.

Kto więcej

Z reguły sportowcy, którzy chcą budować masę mięśniową, używają znacznie więcej alaniny niż inni ludzie. Ich dieta zazwyczaj składa się z produktów białkowych, mieszanek białkowych, suplementów, a także żywności o wysokim stężeniu tego i innych aminokwasów.

Ponadto konieczne są wyższe dawki alaniny dla osób z osłabionym układem odpornościowym, kamica moczowa, upośledzona aktywność mózgu, diabetycy, podczas depresji i apatii, a także zmiany związane z wiekiem, zmniejszenie libido.

Oznaki niedoboru

Słabe odżywianie, nieodpowiednie spożycie pokarmów białkowych, a także stres i niekorzystna sytuacja środowiskowa mogą prowadzić do niedoboru alaniny. Niewystarczająca ilość substancji powoduje senność, złe samopoczucie, zanik mięśni, hipoglikemię, nerwowość, a także obniżone libido, utratę apetytu i częste choroby wirusowe.

Przedawkowanie

Częste spożywanie dużych dawek alaniny może powodować pewne skutki uboczne. Do najczęstszych należą przekrwienie, zaczerwienienie, lekkie pieczenie lub kłucie skóry (parestezje). Ale ta uwaga dotyczy tylko analogu apteki aminokwasu. Substancja pochodząca z żywności zwykle nie powoduje żadnego dyskomfortu. Skutków ubocznych można uniknąć, zmniejszając dzienną porcję substancji. Alanina jest ogólnie uważana za bezpieczny lek. Jednak osoby z alergiami pokarmowymi należy ostrożnie uzupełniać aminokwasami.

Ponadto organizm zgłosi nadmiar alaniny z zespołem przewlekłego zmęczenia, depresją, zaburzeniami snu, bólami mięśni i stawów, pogorszeniem pamięci i uwagi.

Źródła żywności

Mięso jest głównym źródłem alaniny.

Najniższe stężenie substancji występuje u drobiu, najbardziej - w potrawach wołowych. Ryby, drożdże, kuropatwy, mięso końskie, baranina, indyk mogą również dostarczać aminokwasy o codziennym standardzie. Dobrym źródłem tego składnika odżywczego są różne rodzaje serów, jaj i kalmarów. Wegetarianie mogą uzupełniać zapasy żywności pochodzenia roślinnego. Na przykład z grzybów, nasion słonecznika, soi lub pietruszki.

Naukowcy, kochając różne sprytne terminy, twierdzą, że alanina ma zwiększone właściwości hydrofilowe. Opisujemy to zjawisko prostszymi słowami. Aminokwas w kontakcie z wodą bardzo szybko usuwa się z produktów. Dlatego długie moczenie lub gotowanie w dużych ilościach wody całkowicie pozbawia alaninę żywności.

http://foodandhealth.ru/komponenty-pitaniya/alanin/
Up